سلام . من تقریبا از کودکی با بیماری وسواس درگیر هستم . الان 28 سالمه . حدودا 20 سال این بیماری با من بوده و چندین بار شدت گرفته که به دکتر مراجعه کردم ولی بعد از قطع کردن داروها ، دوباره کم کم بیشتر شده . به روانشناس هم مراجعه کردم . البته به صورت غیر حضوری با ایشون در ارتباط بودم . مهم ترین راه حلی که ایشون بهم یاد دادن ؛ تکنیک توقف فکر بوده . میتونم بگم که خیلی از شدت افکار وسواسیم کم شده ولی هنوز کاملا از ذهنم بیرون نرفتن و اذیتم می کنن . توی این روش من باید هر موقع که فکر وسواسی میومد توی ذهنم ، بلافاصله باید یه فکر مثبتی رو جایگزین اون می کردم .
گفتنش راحته ولی عمل کردنش خیلی سخته . فکر کنم کسایی که این بیماری رو دارن منو درک می کنن . از نظر بقیه وسواس اصلا بیماری نیست . فقط یه عادت مسخره است که انتظار دارن به راحتی آب خوردن توی یه لحظه بزاریش کنار .
نمیشه . انگار یه نفر دیگه کنترل ذهنت رو به دست گرفته و کاری از دستت برنمیاد . نه تنها کنترل ذهنت بلکه کنترل جسمت رو هم به دستش داره . اختیار دست و پات رو نداری . انگار یه برده ای که مجبوری همه دستورات ذهنت رو عمل کنی .
....
اول ها خیلی ناامید بودم و فکر می کردم این بیماری منو از پا درمیاره . علاوه بر خودم ، خانواده ام هم اذیت میشدن . ولی الان که ذهنم آروم تره و خیلی شدت بیماریم کم شده ، دنبال راه حلی میگردم که برای همیشه از دست این بیماری خلاص بشم و 100 درصد درمان بشم .
خواهش میکنم راه حل هایی که به نظرتون بهم کمک میکنن رو بهم بگین . ممنون