دهها سال پس از سکونت اهالي شيلي و مصرف آنها از آب شرب محتوي آرسنيک، هنوز آمار مرگ و مير ناشي از سرطان ريه و مثانه در ميان مردم اين منطقه بالاست و محققان آمريکايي و شيلي را مجبور به انجام چنين تحقيقاتي کرده است.



به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه مرکزي، يافته هاي موجود نشان از تاثيرات طولاني مدت آرسنيک بر سلامت افراد دارد.



از سال 1958 تا 1970 سطوح آرسنيک در آب شرب در شمال شهرهاي شيلي به مقدار 870 ميکرو گرم در هر ليتر آب بود. يعني تقريبا 90 برابر بيشتر از استاندارد سازمان بهداشت جهاني که 10 ميکرو گرم در هر ليتر مي باشد.



اصلاحاتي در سيستم آبي در سال 1971 شروع شد که مقدار آرسنيک را تا 10 ميکروگرم در ليتر کاهش داده است.



دانشمندان به اين نتيجه رسيده اند که مرگ و مير هاي ناشي از اين دو نوع سرطان در سال 1968 افزايش بسيار داشته است. يعني 10 سال پس از ورود آرسنيک به آب هاي شيرين.



ميزان مرگ و ميرهاي ناشي از اين سرطان ها در سال هاي 1986 و 1997 زياد بوده است. بين سالهاي 1992 تا 1994 (يعني بيست سال پس از شروع کاهش آرسنيک در آب ها)، به تعداد 153 نفر از هر 100هزار مرد و 50 نفر از هر 100 هزار زن بود.