دکتر حمید سجاد دکتر حمید سجاد
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2

موضوع: ناباروری - آشفته بودن روحی زن و شوهر

  1. #1
    تاریخ عضویت
    Aug 2009
    نوشته ها
    15

    پیش فرض ناباروری - آشفته بودن روحی زن و شوهر

    من و همسرم نمي‌توانيم بچه‌دار شويم و از نظر روحي بسيار آشفته‌ايم. يکديگر را دوست داريم. چه راهنمايي داريد؟

  2. #2
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    محل سکونت
    آمریکا
    نوشته ها
    38,905

    پیش فرض

    شايد اگر در اين زمانه و عصر پيشرفت علم به خصوص در زمينه نازايي نبوديم، حق انتخاب شما محدود به قبول فرزند خواندگي بود و بس. ولي در کنار اين گزينه خوب و علاوه بر آن، شما مي‌توانيد به موضوعات تخمک و جنين اهدايي هم فکر کنيد و با مرکز نازايي هماهنگ کنيد تا مشاوره علمي شويد. اما از اين موضوع گذشته، توصيه شخصي من اين است که بدون فوت وقت و بدون راه دادن کوچک‌ترين نگراني به ذهن‌تان، سرپرستي کودکاني را قبول کنيد که از نعمت داشتن والدين محروم‌اند و به هر دليلي (حوادث طبيعي و يا غيره) بي‌خانواده شده‌اند.
    امروزه ديگر مانند گذشته‌ها نيست که تعداد افراد آگاه کم باشد. مردم ما آن‌قدر آگاه شده‌اند که درک مي‌کنند پدر و مادر شدن صرفا به معني ترکيب ژنتيکي يکسان با بچه نيست و عشق و محبت ميان والدين و بچه ناشي از زحمات آنها در نگهداري اوست نه به دليل ترکيب ژنتيکي آنها.
    فرزند شما به اين دليل نسبت به شما ابراز علاقه مي‌کند که به او مهرباني و علاقه هديه داده‌ايد و او را که موجودي ناتوان بوده کمک کرده‌ايد. گاهي به بچه‌هايي که به دليل فرزندخواندگي دچار ترديد مي‌شوند و با آشفتگي مي‌پرسند: «مادر خودم که نيست، آيا حس واقعي يک مادر را به من مي‌دهد؟» پاسخ مي‌دهم: «تا به حال يک جوجه را آورده‌اي تا نگه‌داري، اگر پس از چند ماه يا سال از تو جدا شود، چه حسي داري؟» همه بچه‌ها يکسان خواهند گفت که به شدت ناراحت مي‌شويم چون به او محبت کرده‌ايم. به آنها مي‌گويم: «مگر شما مرغ‌ايد و مادر او؟ تازه، اين حس شما به هيچ‌وجه قابل قياس با احساس مادرتان و نگهداري و مراقبت مراحل گوناگون رشد شما نيست» و در پاسخ به نگراني شما خواننده عزيز مبني بر اينکه آيا او قدر محبت‌هاي شما را خواهد دانست يا خير، عرض مي‌کنم حتي اگر آن بچه از والدين ژنتيکي خود بيماري خاصي را به ارث برده باشد مي‌توانيد در محيط عشق و محبت و شيوه تربيتي صحيح خود هرگز به آن خصوصيت ژنتيکي اجازه بارز شدن ندهيد. تحقيقات ثابت کرده حتي وقتي يک دوقلوي همسان تک تخمکي در دو محيط خانوادگي گوناگون پرورش يابند، به‌طور کامل از نظر شخصيتي و رفتاري با هم متفاوت مي‌شوند، به نحوي که انگار از دو خانواده متفاوت‌اند. به‌طور قطع، تاثير تربيت بر بچه‌ها معلوم و اثبات شده است. اگر هم بيماري ژنتيکي خاصي مانند افسردگي که به صورت تحريک‌پذيري و بداخلاقي در رفتار آدمي بارز مي‌شود در او وجود داشته باشد و حتي در محيط صبور و مهربان شما نيز اين مشکل بارز باشد، به راحتي قابل درمان است و با اطمينان کامل مي‌توانيد او را فرزند خود بدانيد. مطمئن باشيد که به هر اندازه بذر محبت بکاريد، چند برابر درو خواهيد کرد.

    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •