امروز اعتقاد بر اين است كه براي زنده شدن و حيات دوباره يافتن متعاقب عمليات احيا سلامت مغزي ضرورت دارد و بدين ترتيب تعريف مرگ در پزشكي تغيير بنيادي كرده و مرگ مغزي مطرح شد.



به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، مرگ مغزي عبارت از دست دادن كليه عملكردهاي قشر و ساقه مغز به علت توقف كامل جريان خون مغز .



در جريان مرگ مغزي اعمال قلبي و ريوي مي‌توانند بوسيله دستگاههاي كمكي بر جا بمانند اما اگر بيمار از اين دستگاه‌ها جدا شود پس از لحظاتي مي‌ميرد و زندگي مصنوعي وي متوقف خواهد شد.



معيارهاي تشخيص مرگ مغزي شامل 3 اصل كلي است:



1- از بين رفتن كليه اعمال قشر خاكستري مغز



2- از بين رفتن كليه اعمال ساقه مغز



3- غير قابل برگشت بودن علت مرگ مغزي



به اين ترتيب بعضي از علايم مرگ مغزي عبارتند از: كماي عميق، عدم پاسخ به تحريكات دردناك، هيدرياز بدون واكنش به نور، نداشتن تنفس خودبخودي توان بازتاب‌هاي مغزي.



تشخيص قطعي مرگ مغزي پس از تاييد معاينات نورولوژيك مانند نوار مغزي، آنژيوگرافي، داپلر ترانس كرانيال است؛ مثلا نوار مغزي در 30 دقيقه و در دو نوبت به فاصله 6 ساعت انجام مي‌شود و در صورت مشاهده خط صاف، مرگ مغزي قطعي خواهد بود.



همچنين، مطرح شدن مسايل اخلاقي و قانوني در ارتباط با مرگ مغزي و پيوند اعضا در مرگ مغزي بايد در طي 24 ساعت تا 48 ساعت اول انجام شود.