جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 2 از 2 مجموع

موضوع: بكلومتازون‌ استنشاقی‌

  1. #1
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض بكلومتازون‌ استنشاقی‌

    ● در مورد این‌ دارو
    بكلومتازون‌ استنشاقی‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار آسم‌ برونشیال‌ مزمن‌ تجویز می‌شود. استفاده‌ منظم‌ به‌ رفع‌ التهاب‌ مزمن‌ راه‌های‌ هوایی‌ و كاهش‌ واكنش‌ این‌ مجاری‌ به‌ مواد محرك‌ (یا حساسیت‌زا) كمك‌ می‌كند. بكلومتازون‌ با این‌ سازوكار علایم‌ آسم‌ و دفعات‌ حملات‌ آسم‌ را كاهش‌ می‌دهد. بكلومتازون‌ یك‌ كورتیكواسترویید می‌باشد.
    ● چگونگی‌ مصرف‌
    بر اساس‌ شدت‌ آسم‌، بكلومتازون‌ به‌ مقدار روزی‌ ۴-۲ پاف‌ تجویز می‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ آن‌ را طبق‌ دستور پزشك‌ یا دستورالعمل‌ روی‌ برچسب‌ دارو مصرف‌ كنید. هیچگاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نكنید. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ كنید. چنانچه‌ همزمان‌ كورتیكواسترویید خوراكی‌ مصرف‌ نمی‌كنید، ممكن‌ است‌ شروع‌ اثرات‌ دارو تا یك‌ ماه‌ و اوج‌ اثر دارو تا چند ماه‌ به‌ تأخیر بیافتد. مهم‌ است‌ كه‌ نوبت‌های‌ مصرف‌ دارو در فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز برنامه‌ریزی‌ شود؛ مثلاً اگر قرار است‌ روزی‌ ۲ بار مصرف‌ شود، ۸ صبح‌ و ۸ شب‌ و اگر قرار است‌ روزی‌ ۴ بار مصرف‌ شود، هر ۶ ساعت‌. از پزشكتان‌ بخواهید در تعیین‌ یك‌ برنامه‌ كه‌ با فعالیت‌های‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد، به‌ شما كمك‌ كند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ یكسانی‌ مصرف‌ شود. پیش‌ از استفاده‌ از افشانه‌ برای‌ بار اول‌، آن‌ را چك‌ كنید. پزشكتان‌ تعیین‌ می‌كند كه‌ از یك‌ وسیله‌ موسوم‌ به‌ آسم‌یار هم‌ همراه‌ افشانه‌ استفاده‌ كنید یا اینكه‌ با روش‌ دهان‌ باز یا دهان‌ بسته‌ از افشانه‌ استفاده‌ كنید. این‌ وسیله‌ باعث‌ می‌شود تا دارو بهتر به‌ مجاری‌ هوایی‌ برونشی‌ برسد. پودر و كپسول‌های‌ بكلومتازون‌ برای‌ استنشاق‌ نیازمند یك‌ وسیله‌ خاص‌ برای‌ آزادسازی‌ دارو است‌؛ دستورالعمل‌ روی‌ جعبه‌ را بخوانید یا چگونگی‌ استفاده‌ را از پزشكتان‌ جویا شوید.
    ▪ روش‌ دهان‌ بسته‌:
    ـ كپسول‌ دارو را ۵-۲ ثانیه‌ تكان‌ دهید.
    ـ افشانه‌ و كپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگیرید.
    ـ قطعه‌ دهانی‌ را در دهان‌ گذاشته‌، لب‌هایتان‌ را دورش‌ محكم‌ ببندید.
    ـ به‌ آرامی‌ و كامل‌ از راه‌ بینی‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
    ـ به‌ آرامی‌ و عمیق‌ دم‌ انجام‌ دهید و در همان‌ زمان‌ كپسول‌ حاوی‌ دارو را بر روی‌ افشانه‌ به‌ پایین‌ فشار دهید.
    ـ قطعه‌ دهانی‌ را از دهان‌ خارج‌ كرده‌، ولی‌ نفستان‌ را تا آنجا كه‌ ممكن‌ است‌ نگه‌ دارید.
    ـ در حالی‌ كه‌ لب‌هایتان‌ را جمع‌ كرده‌اید از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
    ـ اگر در هر نوبت‌ ۲ پاف‌ لازم‌ دارید، دو دقیقه‌ تا پاف‌ بعدی‌ صبر كنید.
    ▪ روش‌ دهان‌ باز:
    ـ كپسول‌ دارو را ۵-۲ ثانیه‌ تكان‌ دهید.
    ـ افشانه‌ و كپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگیرید.
    ـ قطعه‌ دهانی‌ را حدوداً به‌ اندازه‌ عرض‌ دو انگشت‌ از دهان‌ كاملاً بازتان‌ فاصله‌ بگیرید. كپسول‌ را صاف‌ نگه‌ دارید.
    ـ پس‌ از یك‌ بازدم‌ عمیق‌، به‌ آرامی‌ از راه‌ دهان‌ نفس‌ بگیرید و در همان‌ زمان‌ كپسول‌ را به‌ افشانه‌ فشار دهید. به‌ دم‌ ادامه‌ دهید. چشم‌هایتان‌ را ببندید تا چیزی‌ از اسپری‌ واردشان‌ نشود؛ چرا كه‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ تاری‌ دید مختصری‌ شود.
    ـ در انتهای‌ دم‌ نفستان‌ را تا آنجا كه‌ می‌توانید نگاه‌ دارید، و سپس‌ در حالی‌ كه‌ لب‌های‌ خود را جمع‌ كرده‌اید از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
    ـ اگر در هر نوبت‌ ۲ پاف‌ لازم‌ دارید، دو دقیقه‌ تا پاف‌ بعدی‌ صبر كنید.
    پس‌ از استفاده‌ از دارو، به‌ هر كدام‌ از روش‌های‌ فوق‌، برای‌ جلوگیری‌ از خشونت‌ صدا و عفونت‌های‌ دهانی‌، دهانتان‌ را با آب‌ كاملاً بشویید. آب‌ را قورت‌ ندهید. روزی‌ یكبار قطعه‌ دهانی‌ پلاستیكی‌ و پوشش‌ آن‌ را زیر آب‌ گرم‌ بشویید و پیش‌ از استفاده‌ مجدد خشك‌ كنید. تا این‌ افشانه‌ خشك‌ شود در صورت‌ نیاز از افشانه‌ دیگری‌ استفاده‌ كنید. هفته‌ای‌ دو بار قطعه‌ دهانی‌ پلاستیكی‌ را با مایع‌ ظرفشویی‌ و آب‌ گرم‌ بشویید و كاملاً آب‌ بكشید و خشك‌ كنید. یك‌ راه‌ ساده‌ برای‌ تخمین‌ مقدار داروی‌ باقیمانده‌ در كپسول‌ محتوی‌ دارو این‌ است‌ كه‌ كپسول‌ را در یك‌ ظرف‌ آب‌ بگذاریم‌ و ببینیم‌ چقدرش‌ در آب‌ فرو می‌رود (شكل‌ را ببینید). اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید ، به‌ مجردی‌ كه‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ كنید. نوبت‌های‌ باقیمانده‌ در آن‌ روز را با فواصل‌ مساوی‌ مصرف‌ كنید.
    ● هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
    در صورت‌ بروز هریك‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ بكلومتازون‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: پلاك‌های‌ سفید نرم‌ در دهان‌ یا گلو؛ درد دهان‌ یا گلو هنگام‌ خوردن‌ و آشامیدن‌؛ افزایش‌ خس‌خس‌ سینه‌؛ احساس‌ سفتی‌ و گرفتگی‌ در قفسه‌ سینه‌؛ یا مشكل‌ در تنفس‌.
    ● موارد احتیاط‌
    در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ بكلومتازون‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:
    ▪ حساسیت‌ به‌ كورتیكواستروییدها، سایر داروها، غذاها، نگهدارنده‌ها، و رنگ‌های‌ خوراكی‌.
    ▪ مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ كورتیكواستروییدها.
    ▪ سابقه‌ یا ابتلا به‌ سل‌ یا پوكی‌ استخوان‌.
    ● هنگام‌ مصرف‌ بكلومتازون‌ توصیه‌ می‌شود
    به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد. گاهی‌ افشانه‌ را همراه‌ خود ببرید تا پزشك‌ چگونگی‌ استفاده‌ شما را از آن‌ ببیند.
    در صورتی‌ كه‌ یك‌ دستگاه‌ اندازه‌گیری‌ حداكثر جریان‌ هوای‌ تنفسی‌ در خانه‌ دارید، مقادیر اندازه‌گیری‌ شده‌ را در یك‌ دفترچه‌ ثبت‌ كنید.
    اگر دچار استرس‌ غیرمعمول‌ مثل‌ جراحی‌، آسیب‌ بدنی‌، یا عفونت‌ هستید؛ علایم‌ آسم‌تان‌ بهبود نداشته‌ است‌؛ علایم‌تان‌ بدتر شده‌ است‌؛ یا علایمی‌ از عفونت‌ دهانی‌ یا حلقی‌ دارید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.
    در صورتی‌ كه‌ افشانه‌ شما قابل‌ پر كردن‌ مجدد است‌، پس‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را دور نیاندازید.
    حتی‌ اگر برای‌ یك‌ حمله‌ آسمی‌ داروهایی‌ دیگر مصرف‌ می‌كنید، استفاده‌ از بكلومتازون‌ را ادامه‌ دهید، مگر آنكه‌ پزشكتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.
    پیش‌ از انجام‌ جراحی‌، كارهای‌ دندانپزشكی‌، یا واكسیناسیون‌ سایر پزشكان‌ را از اینكه‌ بكلومتازون‌ مصرف‌ می‌كنید مطلع‌ سازید.
    اگر تا به‌ حال‌ به‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخك‌ مبتلا نشده‌اید و واكسن‌ آنها را هم‌ نزده‌اید، از تماس‌ نزدیك‌ با افراد مبتلا به‌ این‌ دو بیماری‌ اجتناب‌ كنید. در صورتی‌ كه‌ فكر می‌كنید با این‌ افراد مواجهه‌ داشته‌اید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.
    یك‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشك‌ همراه‌ داشته‌ باشید كه‌ نشان‌ دهد بكلومتازون‌ مصرف‌ می‌كنید.
    توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ اگر كپسول‌ و افشانه‌ سرد باشند، ممكن‌ است‌ مقدار كامل‌ دارو به‌ شما نرسد.
    اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شكل‌ استنشاقی‌ برایتان‌ مؤثر نیست‌، ممكن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ كورتیكواسترویید خوراكی‌ نیاز داشته‌ باشید.
    افشانه‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از حرارت‌ نگاه‌ دارید
    ▪ هنگام‌ مصرف‌ بكلومتازون‌ نباید
    ـ از آن‌ برای‌ درمان‌ یك‌ حمله‌ آسمی‌ استفاده‌ كنید.
    ـ پیش‌ از هماهنگی‌ با پزشكتان‌ آن‌ را قطع‌ كنید.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  2. #2
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض آیا تجویز تجربی کورتون برای بیماران مناسب است؟

    ● بیمار الف؛ بخش اول: آقای ۵۵ ساله مهاجری، بدون سابقه قبلی، به دلیل تنگی نفس (که از سه روز پیش شروع شده) و سرفه بدون خلط به اورژانس مراجعه می‌کند. در معاینه فیزیکی، تاکی‌پنه، کرپیتاسیون در هر دو قاعده ریه و ویز منتشر در پایان بازده مشهود است. بیمار با شک به پنومونی اکتسابی از جامعه (CAP) تحت درمان با سفالوسپورین و یک ماکرولید قرار می‌گیرد. به دلیل ویزینگ منتشر در معاینه، گلوکوکورتیکویید داخل وریدی هم تجویز می‌شود....
    ▪ نظر کارشناسی بیمار الف؛ بخش اول: تشخیص CAP در بیماران بستری با علایم شدید به طور معمول بدون شواهد وجود ارگانیسم مسبب آن انجام می‌شود. پوشش آنتی‌بیوتیکی آغاز می‌شود و چون تعداد زیادی از این افراد COPD هم دارند، عمدتا گلوکوکورتیکویید هم شروع می‌شود.
    تحقیقات نشان داده که گلوکوکورتیکوییدها موجب بهبود سریع‌تر علایم و کاهش مدت درمان آنتی‌بیوتیک داخل وریدی می‌شوند. به علاوه، تجویز همزمان استروییدهای سیستمیک و آنتی‌بیوتیک‌ها، موجب کاهش مرگ و میر این بیماران می‌شود. یکی دیگر از دلایل تجویز گلوکوکورتیکویید برای بیماران بدحال CAP این است که بسیاری از آنها دچار کمبود استرویید ناشی از بیماری حاد و شدید هستند.
    سوال اینجاست که پیش از رسیدن به تشخیص CAP، تا چد حد و با چه دقت و شدتی باید دنبال علت مسبب علایم بیمار گشت؟ در بیمارانی که از کشوری به کشور دیگر مهاجرت کرده‌اند، علل اختصاصی مانند آلودگی‌های انگلی و میکروبی خاص هم ممکن است موجب ایجاد چنین علایمی شوند. سل و آلودگی انگلی با استرونژیلیوییدس استرکولاریس جزو این موارد است. به خصوص درباره عفونت ریوی با استرونژیلیوییدس استرکولاریس، مطالعات نشان داده که تجویز گلوکوکورتیکویید کمک‌کننده نخواهد بود.
    ● بیمار الف؛ بخش دوم: در روزهای بعد، وضعیت بیمار بدتر و دچار نارسایی تنفسی شد و نیاز به آی‌سی‌یو پیدا کرد. ویزینگ منتشر ادامه داشت. رادیوگرافی‌های بعدی و سی‌تی‌اسکن از قفسه سینه، نشان‌دهنده کدورت‌های گرانولار منتشر و پیشرونده دو طرفه بود. بررسی بیشتر برای پنومونی قارچی و آتیپیک، هیچ ارگانیسمی را نشان نداد. در برونکوسکوپی، موکوس غلیظ زرد رنگی دیده شد که کشت‌های لازم ارسال شدند. درنهایت، شستشوی برونش، لاروهای استرونژیلوییدی استرکولاریس را نشان داد.
    ▪ نظر کارشناسی بیمار الف؛ بخش دوم: پیام اصلی این بیمار و موارد مشابه وی این است که باید گلوکوکورتیکوییدها را (نگویید «کورتیکواستروییدها» چون آن وقت هورمون‌های جنسی را هم شامل می‌شود) ضرورتا برای کاربردهای «حاد» با هر دوزی که نیاز است، در نظر گرفت و سپس مقدار آن را کاهش داد یا با داروی دیگری جایگزین کرد. استثنای این موارد، بیماری‌هایی مزمن و طولانی‌اند و هیچ گزینه درمانی دیگری برایشان متصور نیست.
    وقتی درمان تجربی با گلوکوکورتیکوییدها را شروع می‌کنید ولی از تشخیص بیمار مطمئن نیستید، همیشه از خودتان این سوال را بپرسید: «آیا هیچ بیماری دیگری در فهرست تشخیص‌های افتراقی هست که شاید با تجویز گلوکوکورتیکویید بدتر شود؟» اگر پاسخ مثبت بود، تجویز را موقتا عقب بیندازید. درمان تجربی اصلی برای آن بیماری باقی‌مانده را مدنظر قرار دهید (یا شروع کنید) و یا به دنبال آزمون‌های تشخیصی جدی‌تر و قوی‌تر برای رد کردن آن تشخیص افتراقی بروید.
    ● بیمار ب؛ بخش اول: خانم ۴۹ ساله‌ای با شروع سه هفته‌ای خشکی صبحگاهی، درد و تورم دو طرفه در مفاصل PIP، MCP، مچ و زانوها مراجعه کرده است. وی یائسه است و در تاریخچه قبلی وی فقط مصرف یک داروی استاتین برای LDL بالا و گاباپنتین برای خواب قابل ذکر است. وی احساس خستگی می‌کند. شش ماه است از خانه بیرون نرفته، راحت گریه می‌کند و در حال حاضر پس از ۵/۳ هفته از شروع علایم، مراجعه کرده است.
    در معاینه، تندرنس و التهاب دو طرفه بافت نرم مفاصل انگشتان به جز در DIP، تورم هر دو زانو (با افیوژن حجیم در سمت راست) به همراه کیست پوپلیته آل سمت راست و محدودیت ۲۰ درجه در اکستانسیون کامل، تندرنس مفاصل MCP اول و دوم در پای راست، محدودیت اکستانسیون کامل آرنج چپ، بدون ندول‌های زیرجلدی یا راش پوستی مشهود است. معاینه چشم‌ها و دستگاه قلبی‌تنفسی طبیعی است.
    ▪ سوال: تا رسیدن جواب آزمایش‌ها، به دلیل نگرانی بابت زانوی راست، آیا ضرورت دارد ۱۵ میلی‌گرم پردنیزون هر روز صبح برای بیمار تجویز شود؟
    ـ نظر کارشناسی بیمار ب؛ بخش اول: تشخیص زودهنگام آرتریت روماتویید (RA) در این بیمار واضح است، اما صحیح نیست که تا زمان آماده شدن جواب آزمایش‌ها، برای بیمار پردنیزون ۱۵ میلی‌گرم روزانه آغاز شود. شروع زودرس با دوز پایین گلوکوکورتیکویید احتمالا بهبود علایم بیمار را به دنبال دارد، ولی به تعارض جدی‌تری منجر خواهد شد: پزشک این دوز نسبتا پایین را «کم‌اهمیت» می‌پندارد و آن را «فراموش» می‌کند، ولی بیمار دیگر قادر نیست آن را قطع کند. اگر این دوز روزانه برای بیش از یک ماه ادامه پیدا کند، بیمار در معرض خطر بالای پوکی استخوان ناشی از گلوکوکورتیکویید قرار خواهد گرفت. هر چند مصرف خوراکی روزانه گلوکوکورتیکویید برای این بیمار صحیح نیست، ولی می‌توان تا حد امکان مایع مفصلی را آسپیره کرد و ۴۰ میلی‌گرم تریامسینولون یا معادل آن را تزریق نمود (دو برابر موثرتر از تزریق عضلانی است).
    فرض کنیم تجویز گلوکوکورتیکویید آغاز نشده است. نتایج آزمایش‌های مایع مفصلی عبارت است از ۲۳۰۰۰ عدد PMN در هر میلی‌لیتر و کشت منفی. سایر آزمایش‌ها هم شامل موارد زیر هستند: هموگلوبین g/dl ۲/۱۰، شمارش WBC برابر ۹۵۰۰ با سه درصد ائوزینومیل و ۸۰ درصد سلول PMN،
    RF و آنتی‌بادی anti citrullinated مثبت. در حال حاضر، پنج هفته از علایم بیمار گذشته و او بدتر هم شده است.
    ● نظر کارشناسی بیمار ب؛ بخش دوم: تا زمانی که برنامه مشخصی برای قطع نسبتا زودهنگام گلوکوکورتیکویید وجود ندارد، نباید تجویز آنها را آغاز کرد و در واقع، استفاده تجربی از گلوکوکورتیکوییدها در RA باید محدود به یکی از این سه موارد زیر شود:
    ۱) تجویز یک دوز تکی بالا به صورت داخل عضلانی در حادترین مرحله از آغاز بیماری، پیش از تجویز هر درمان دیگر (برای بهبود علایم حاد)
    ۲) گلوکوکورتیکویید داخل مفصلی به فواصل دو تا سه ماه (برای بهبود علایم مفصل دردناک و ملتهب)
    ۳) استفاده از گلوکوکورتیکویید خوراکی در پروتکل‌هایی که در عرض یک ماه کم می‌شود و به صفر می‌رسد.









    دکتر فروغ فروغی


    هفته نامه سپید
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت