درمان سیروز شامل توقف و تاخیر روند پیشرفت و به حداقل رساندن تخریب سلول های کبدی است.

درمان بستگی به علت سیروز و عوارضی که فرد تجربه می کند دارد. مثلا سیروز ناشی از سوء استفاده از الکل به وسیله ی پرهیز از آن درمان می شود.

در صورتی که بیمار هپاتیت داشته باشد پزشک ممکن است در مواردی با دادن کورتون به طور محدود یا داروهای ضد ویروسی، آسیب کبدی را کاهش دهد.

دارو ممکن است بعضی علائم بیمار سیروتیک مانند خارش را رفع کند و یا کاهش دهد.

ادم و آسیت(احتباس مایعات) را می‏ توان با کاهش مصرف نمک غذایی کم کرد.

داروهای مُدر(ادرارآور) می ‏توانند مایعات اضافی بدن را کاهش دهند و از ایجاد ادم جلوگیری کنند.

تغییرات عملکرد ذهنی که در جریان سیروز ممکن است رخ دهد با رژیم غذایی و دارو تا حدودی قابل اصلاح می ‏باشد. به طور مثال کاهش مصرف پروتئین روزانه به همراه مصرف شربت مسهل مثل لاکتولوز که از جذب سریع سموم(که باید در کبد خنثی می‏ شد) از روده جلوگیری می‏ کند، به بهتر شدن وضعیت ذهنی کمک می‏ کند.

دو مشکل عمده در بیماران سیروتیک نارسائی کامل کبد و خون ریزی به دلیل بالا رفتن فشار ورید باب است. پزشک ممکن است جهت کاهش این فشار از داروهای کاهنده فشار خون مانند ایندرال جهت کاهش فشار ورید باب استفاده کند.

در صورتی که از واریس ‏های معده و مری خون ریزی رخ دهد، فورا پزشک با تزریق یک داروی مسدد عروقی(اسکلروزان) از طریق آندوسکوپ که یک لوله ی قابل انعطاف می ‏باشد و از طریق دهان وارد می ‏شود، می ‏تواند خون ریزی را بند آورد.

در شرایط بحرانی چاره ی نهایی انجام عمل جراحی شنت، برای تغییر مسیر خون از ورید باب به جای دیگر(شنت پورتوکاو) و یا انجام پیوند کبد خواهد بود.

اکثر بیماران سیروتیک سال ها سلامت زندگی می ‏کنند و اگر دچار عوارض بیماری شوند معمولا درمان می ‏شوند و بعضی از آن ها به طور موفقیت ‏آمیز با کبد پیوند شده زندگی می‏ کنند.

توصیه ‏هایی به بیماران سیروتیک

* در مواقع افزایش تورم پاها یا قطر کمر از مصرف نمک و آب اضافی جدا پرهیز کنید و مصرف پروتئین غذایی و نیز هر گونه استرس و فعالیت جسمانی را کاهش دهید.

* از مصرف بی ‏رویه ی دارها حتی استامینوفن(بدون نظر پزشک) پرهیز کنید.

* هرگز ناامید نشوید. خود ناامیدی باعث تشدید بسیاری از بیماری ها می‏ شود.

* بیماری خود را از دیگران مخفی نسازید.

* ناخن های خود را مرتب کوتاه کنید.

* از تخلیه ی شدید و محکم بینی خودداری کنید.

* از مسواک با پُرزهای نرم استفاده کنید.

* داروهای تجویزی را مرتب مصرف کنید و سرخود مقدار داروی مصرفی را کم و یا زیاد نکنید.

* علاوه بر خواب شبانه، روزانه 4 تا 6 ساعت استراحت کنید.

* در صورت آب آوردن شکم روزانه 2 ساعت داخل وان آب ولرم تا گردن استراحت کنید.

* اصول بهداشتی جهت پیشگیری از بیماری های عفونی را رعایت کنید.

* رژیم غذایی و میوه و سبزیجات را طوری تنظیم کنید که روزانه دو یا سه بار دفع مدفوع(نه آبکی) داشته باشید.

* در صورت بروز تب بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

* در صورت بروز سوزش ادرار با پزشک خود مشورت کنید.

* در صورت تهوع و درد شکم بلافاصله به بیمارستان مراجعه نمایید.

* در صورت سیاه شدن مدفوع بلافاصله به بیمارستان مراجعه کنید.

توصیه های غذایی

1- مصرف سبزیجات، میوه‏ های تازه و فیبرهای غذایی را فراموش نکنید.

2- از روغن‏ های گیاهی مایع و عمده غذای خود را از غذاهای نشاسته ‏ای مانند برنج و گندم انتخاب کنید.

3- بیشتر از گوشت سفید(مرغ و ماهی) استفاده کنید.

4- مصرف روزانه ی پروتئین باید در حد معمول 60 تا 80 گرم باشد و در صورتی که بیمار سابقه ی پیدایش اختلال ذهنی اخیر داشته باشد باید تا حد 30 تا 40 گرم کاهش یابد.

5- از خوردن غذاهای نمک دار مثل پنیر و آش رشته و ... پرهیز کنید.

6- از مصرف خوردنی های وانیل دار مثل بستنی و بیسکوییت کارامل ‏دار و بعضی تنقلات مثل آجیل، بادام‏ زمینی و گردو پرهیز کنید.

7- برای جبران کمبودهای ویتامینی توصیه می شود روزانه به طور معمول با تجویز پزشک مولتی ‏ویتامین و کلسیم مصرف گردد.