مصاحبه با رئیس انجمن علمی هیپنوتیزم خراسان



مصاحبه با كتر مهدی فتحی، رئیس انجمن علمی هیپنوتیزم خراسان و عضو كمیته مدرسین انجمن هیپنوتیزم
تنظيم :سید حبیب قاآنی

هیپنوتیزم درمانی یكی از روشهای طب سنتی و مكمل است كه امروزه كاربرد آن در دنیا نهادینه شده است. برخلاف تصور گذشته، هیپنوتیزم دیگر یك حالت خواب و بیهوشی نیست بلكه فناوری است هدایت شده كه به درمان بیماری ها كمك می كند. درباره هیپنوتیزم درمانی و فواید آن با دكتر مهدی فتحی، رئیس انجمن علمی هیپنوتیزم خراسان و عضو كمیته مدرسین انجمن هیپنوتیزم ایران به گفت و گو پرداخته ایم كه در ادامه حاصل آن را می خوانید. البته شایان ذكر است خراسان تنها استانی است كه فعالیت رسمی خود را در زمینه هیپنوتیزم از سال 83 شروع كرده است.



آقای دكتر بفرمایید علم هیپنوتیزم چیست؟
علم هیپنوتیزم یك روش درمانی در فرآیند روان درمانی است كه با سه مؤلفه تمركز، كاهش آگاهی محیطی و حالت جذبه، بیمار را در حالت هوشیاری تغییر یافته قرار می دهد و سپس فرآیندهای روان درمانی را در این تغییر هوشیاری اعمال می كنند.

چه كاركردها و فوایدی در بحث پزشكی دارد؟
هیپنوتیزم در مقوله روان پزشكی كاركردهای زیادی دارد؛ از جمله می توان به كنترل و كاهش استرس و هیجانات اشاره كرد، همچنین برای درمان دردهای مزمن و هراس اجتماعی و بیمار گونه و كنترل اختلالات عادی مثل كندن مو، ناخن جویدن و اختلالات اضطرابی می توان از هیپنوتیزم استفاده كرد. از فواید هیپنوتیزم می توان به كنترل تهوع و استفراغ دوران حاملگی زنان و زایمان بی درد اشاره كرد.
در فرآیند جراحی و بیهوشی ها و در مواردی كه نتوان یك فرد را از نظر طبی بیهوش كرد، هیپنوتیزم قابل استفاده است و در دندان پزشكی نیز كاركردهای زیادی دارد.

با این كاركردهای فراوانی كه اشاره كردید، چرا هنوز این علم آنچنان كه باید جایگاهی در بحث های درمانی در كشورمان پیدا نكرده است؟
البته درحال حاضر مدت 3 سال است انجمن علمی هیپنوتیزم جزو كمیسیون انجمن های علمی وزارت بهداشت قرار گرفته است و تنها نهاد قانونی كشور محسوب می شود كه در این زمینه فعالیت قانونی انجام می دهد. اما دلیل جا نیفتادن این علم بخاطر چند مساله اساسی است كه از آن جمله می توان به سیستم های دانشگاهی اشاره كرد كه هنوز هیپنوتیزم را به عنوان یك فرآیند درمانی نپذیرفته اند؛ در حالی كه در كتابهای معتبر روان پزشكی و بیهوشی از هیپنوتیزم به عنوان روش درمانی یاد شده وحتی كتابهای مرجع یك فصل از كتابهای روان پزشكی مربوط به هیپنوتیزم است، ولی در فرآیندهای دانشگاهی ما آن طور كه لازم بوده به آن پرداخته نشده و پزشكان آموزش ندیده اند.
طبق بررسی های انجام شده در خراسان 53 درصد دانشجویان روان شناسی هیپنوتیزم را نمی شناسند و تنها 25 درصد می دانستند كه هیپنوتیزم خواب نیست. دوم آنكه چون در ابتدای شكل گیری علم هیپنوتیزم در ایران معمولاً با موارد سوء استفاده از این زمینه همراه بوده است، ذهنیت مردم نسبت به آن یك ذهنیت علمی نیست، بلكه بیشتر جنبه های خرافی و سحر و جادو از آن برداشت شده است، در حالی كه اصلاً این گونه نیست و هیپنوتیزم یك علم كاملاً تثبیت شده است و فرآیندهای مغزی و عصبی اش كاملاً مشخص شده است.


آیا راه های تشخیصی وجود دارد كه مردم عادی متوجه تفاوت یك هیپنوتیزم پزشكی از غیر واقعی آن شوند؟
تنها راهی كه برای این مساله وجود دارد، این است كه مردم به مراجع ذی صلاح علمی و پزشكانی كه دوره هیپنوتیزم درمانی را طی كرده باشند، مراجعه كنند و از مراجعه به كسانی كه اصلاً تخصصی در این زمینه ندارند و بیشتر كارهای نمایشی می كنند، خودداری كنند.

آیا در بحث هیپنوتیزم درمانی مواردی وجود داشته كه به مرگ بیمار ختم شود؟
چنین چیزی تا به حال گزارش نشده است كه كسی بخاطر هیپنوتیزم فوت كرده یا از حالت هیپنوتیزم خارج نشده باشد. هیپنوتیزم فی نفسه اگر درست انتخاب و استفاده شود بی خطر است و مثل بقیه فرآیندهای درمانی است.

اگر این چنین نباشد چه خطرهایی را به همراه خواهد داشت؟
اگر به این شكل نباشد، طبیعی است كه می تواند عوارض جسمی و روانی برای اشخاص به جا بگذارد كه این عوارض می تواند از یك حالت خمودگی و سرگیجه ساده شكل بگیرد تا عوارض جدی مثل توهمات و فراموشی ادامه پیدا كند.

جنابعالی چه چشم اندازی نسبت به آینده هیپنوتیزم درمانی دارید؟
گمان می كنم در آینده نزدیك هیپنوتیزم را پزشكان پس از یادگیری در كار درمان استفاده كنند و بسیار خوشبین هستم كه مردم به سمت هیپنوتیزم درمانی تمایل پیدا كنند.
امیدوارم ذهنیت مردم با اقداماتی كه شما انجام می دهید، شفاف تر شود.