نمایش نتایج 1 تا 3 از 3 مجموع
  1. #1
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌

    عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌ توان‌ هوشی‌ كمتر از میانگین‌ جامعه‌ (ضریب‌ هوشی‌ كمتر از ۷۰) كه‌ با یك‌ آزمون‌ استاندارد ضریب‌ هوشی‌ سنجیده‌ می‌شود. ضریب‌ هوشی‌ ۱۳۰-۸۰ طبیعی‌ در نظر گرفته‌ می‌شود؛ میانگین‌ طبیعی‌ ۱۰۰ است‌. اختلال‌ عملكرد هوشی‌ منجر به‌ عدم‌ توانایی‌ فرد در انجام‌ مسؤولیت‌های‌ عادی‌ زندگی‌ می‌گردد. عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌ به‌ چهار گروه‌ خفیف‌ (ضریب‌ هوشی‌ ۷۰-۵۰)، متوسط‌ (ضریب‌ هوشی‌ ۴۹-۳۵)، شدید (ضریب‌ هوشی‌ ۳۴-۲۰) و بسیار شدید (ضریب‌ هوشی‌ كمتر از ۲۰) تقسیم‌بندی‌ می‌گردد. عقب‌ماندگی‌ خفیف‌ شایع‌ترین‌ نوع‌ است‌.
    ● علایم‌ شایع‌
    ـ عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌ خفیف‌ در بسیاری‌ از موارد تا هنگامی‌ ورود كودك‌ به‌ مدرسه‌ تشخیص‌ داده‌ نمی‌شوند. فعالیت‌های‌ ذهنی‌ نظیر ریاضیات‌ و حساب‌ كُندتر از معمول‌ انجام‌ می‌شود، توانایی‌ خواندن‌ مختل‌ بوده‌ و هیجانات‌ كودك‌ ممكن‌ است‌ بچه‌گانه‌تر از سن‌ واقعی‌اش‌ باشد. كودك‌ ممكن‌ است‌ فعال‌تر از حد معمول‌ بوده‌ و یا حركات‌ غیرارادی‌ مكرر داشته‌ باشد.
    ـ بیمار ممكن‌ است‌ دچار تأخیر تكاملی‌ به‌صورت‌ مشكلات‌ تكلم‌ و زبان‌، تأخیر در مهارت‌های‌ حركتی‌، نقایص‌ حسی‌ (كُندی‌ در پاسخ‌ دادن‌ به‌ مردم‌، صداها، اسباب‌بازی‌ها یا غیره‌)، یا اختلالات‌ عصبی‌ باشد.
    ـ تشنج‌، بی‌اختیاری‌ مدفوع‌ و ادرار و مشكلات‌ شنوایی‌ نیز ممكن‌ است‌ وجود داشته‌ باشد.
    ـ عقب‌ماندگی‌ شدید و بسیار شدید اغلب‌ در بدو تولد تشخیص‌ داده‌ می‌شوند.
    ● علل‌
    ▪ اختلالات‌ ژنتیكی‌ ـ مادرزادی‌ متابولیسم‌ یا اختلالات‌ كروموزومی‌. نشانگان‌ داون‌ شایع‌ترین‌ اختلالات‌ كروموزومی‌ عامل‌ عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌ است‌.
    ▪ عفونت‌های‌ مادرزادی‌ داخل‌ رحمی‌، اختلال‌ خونرسانی‌ جفت‌ به‌ جنین‌، عوارض‌ بارداری‌ (عفونت‌ها، پره‌اكلامپسی‌، اكلامپسی‌، مصرف‌ الكل‌ یا داروها توسط‌ مادر یا سوءتغذیه‌ مادر)
    ▪ قبل‌ از تولد ـ زودرس‌ یا دیررس‌ بودن‌ نوزاد، آسیب‌های‌ حین‌ تولد و اختلالات‌ متابولیك‌
    ▪ پس‌ از تولد ـ اختلالات‌ متابولیك‌ یا غددی‌، عفونت‌ها، صدمات‌، عوامل‌ سمی‌ یا سایر علل‌ آسیب‌ مغزی‌، سوءرفتار با كودك‌
    ● عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
    ▪ مراقبت‌های‌ پیش‌ از زایمانی‌ ضعیف‌ در مورد مادر
    ▪ سابقه‌ خانوادگی‌ عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌
    ▪ وضعیت‌ اجتماعی‌ـ اقتصادی‌ نامطلوب‌ خانواده‌
    ● پیشگیری‌
    ▪ در بعضی‌ موارد، علت‌ شناسایی‌ نشده‌ و پیشگیری‌ خاصی‌ وجود ندارد.
    ▪ مشاوره‌ ژنتیك‌ و تشخیص‌ ژنتیكی‌ قبل‌ از زایمان‌ ممكن‌ است‌ در بعضی‌ موارد كمك‌كننده‌ باشد.
    ▪ مراقبت‌های‌ پیش‌ از زایمانی‌ مناسب‌ و خودداری‌ مادر از سوءمصرف‌ الكل‌ یا داروها نیز كمك‌كننده‌ است‌.
    ▪ درمان‌ها و فن‌آوری‌های‌ جدیدی‌ در دست‌ بررسی‌ است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ میزان‌ بروز عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌ را كاهش‌ دهد.
    ● عواقب‌ موردانتظار
    ▪ افراد دچار عقب‌ماندگی‌ خفیف‌، قابلیت‌ فراگیری‌ برای‌ اداره‌ یك‌ زندگی‌ مفید و بدون‌ وابستگی‌ به‌ دیگران‌ را دارا هستند.
    ▪ افراد دچار عقب‌ماندگی‌ متوسط‌ آموزش‌پذیر هستند، ولی‌ اغلب‌ نیازمند مراقبت‌های‌ حفاظتی‌ (نظیر خانه‌ گروهی‌) می‌باشند.
    ▪ افراد دچار عقب‌ماندگی‌ شدید یا بسیار شدید معمولاً نیازمند مراقبت‌ دایمی‌ هستند.
    ● عوارض‌ احتمالی‌
    ▪ مشكلات‌ روانی‌ و رفتاری‌ در كودكان‌
    ▪ تحمیل‌ استرس‌ به‌ خانواده‌ برای‌ تطبیق‌ دادن‌ خود با فرد دچار عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌
    ▪ سوءاستفاده‌ از فرد دچار عقب‌ماندگی‌ از جمله‌ سوءاستفاده‌ جنسی‌
    ● درمان‌
    ▪ اصول‌ كلی‌
    ـ اقدامات‌ تشخیصی‌ شامل‌ مشاهده‌ نشانه‌های‌ عقب‌ماندگی‌ در فرد توسط‌ اعضای‌ خانواده‌ است‌.
    ـ معاینه‌ فیزیكی‌ و آزمون‌های‌ هوش‌ توسط‌ یك‌ پزشك‌ در مرحله‌ بعد
    ـ بیشتر خانواده‌ها چنین‌ كودكانی‌ را در منزل‌ نگهداری‌ می‌كنند.
    ـ تمرین‌های‌ ویژه‌، آموزش‌ و اصلاح‌ رفتار باعث‌ افزایش‌ مهارت‌های‌ كودك‌ خواهد شد. عقب‌ماندگی‌ قابل‌ برگشت‌ نیست‌، ولی‌ باید سعی‌ شود تا قابلیت‌های‌ كودك‌ به‌ حداكثر برسد.
    ـ حمایت‌های‌ خانواده‌ از كودك‌ در این‌ زمینه‌ حیاتی‌ است‌؛ درمان‌ در جهت‌ آموزش‌ به‌ خانواده‌ در مورد چگونگی‌ پذیرفتن‌ و تطبیق‌ دادن‌ خود با خواسته‌های‌ كودك‌ و فعالیت‌های‌ زمان‌بر لازم‌ برای‌ مراقبت‌ چنین‌ كودكانی‌ سودمند خواهد بود.
    ▪ داروها
    پزشك‌ ممكن‌ است‌ داروهایی‌ برای‌ درمان‌ مشكلات‌ طبی‌ همراه‌ تجویز نمایید مثلاً داروهای‌ ضدتشنج‌ برای‌ موارد تشنج‌. در مجموع‌ مراقبت‌ افراد عقب‌مانده‌ بیشتر آموزشی‌ است‌ نه‌ طبی‌.
    ▪ فعالیت‌
    فعالیت‌ تا حدی‌ كه‌ وضعیت‌ فیزیكی‌ كودك‌ اجازه‌ می‌دهد.
    ▪ رژیم‌ غذایی‌
    ـ رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.
    ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمایید
    ـ نگرانی‌ در مورد روند تكاملی‌ كودك‌ خود
    ـ بروز هرگونه‌ علایم‌ جدید یا غیرمعمول‌ در كودك‌ پس‌ از تشخیص‌ عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌ یا ناتوانی‌ شما در تطبیق‌ دادن‌ خود با وضعیت‌ كودك‌



    پایگاه اطلاع‌رسانی پزشکی نوین
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  2. #2
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    توضيح‌ كلي‌
    عقب‌ماندگي‌ ذهني‌ توان‌ هوشي‌ كمتر از ميانگين‌ جامعه‌ (ضريب‌ هوشي‌ كمتر از 70) كه‌ با يك‌ آزمون‌ استاندارد ضريب‌ هوشي‌ سنجيده‌ مي‌شود. ضريب‌ هوشي‌ 130-80 طبيعي‌ در نظر گرفته‌ مي‌شود؛ ميانگين‌ طبيعي‌ 100 است‌. اختلال‌ عملكرد هوشي‌ منجر به‌ عدم‌ توانايي‌ فرد در انجام‌ مسؤوليت‌هاي‌ عادي‌ زندگي‌ مي‌گردد. عقب‌ماندگي‌ ذهني‌ به‌ چهار گروه‌ خفيف‌ (ضريب‌ هوشي‌ 70-50)، متوسط‌ (ضريب‌ هوشي‌ 49-35)، شديد (ضريب‌ هوشي‌ 34-20) و بسيار شديد (ضريب‌ هوشي‌ كمتر از 20) تقسيم‌بندي‌ مي‌گردد. عقب‌ماندگي‌ خفيف‌ شايع‌ترين‌ نوع‌ است‌.
    علايم‌ شايع‌
    عقب‌ماندگي‌ ذهني‌ خفيف‌ در بسياري‌ از موارد تا هنگامي‌ ورود كودك‌ به‌ مدرسه‌ تشخيص‌ داده‌ نمي‌شوند. فعاليت‌هاي‌ ذهني‌ نظير رياضيات‌ و حساب‌ كُندتر از معمول‌ انجام‌ مي‌شود، توانايي‌ خواندن‌ مختل‌ بوده‌ و هيجانات‌ كودك‌ ممكن‌ است‌ بچه‌گانه‌تر از سن‌ واقعي‌اش‌ باشد. كودك‌ ممكن‌ است‌ فعال‌تر از حد معمول‌ بوده‌ و يا حركات‌ غيرارادي‌ مكرر داشته‌ باشد.
    بيمار ممكن‌ است‌ دچار تأخير تكاملي‌ به‌صورت‌ مشكلات‌ تكلم‌ و زبان‌، تأخير در مهارت‌هاي‌ حركتي‌، نقايص‌ حسي‌ (كُندي‌ در پاسخ‌ دادن‌ به‌ مردم‌، صداها، اسباب‌بازي‌ها يا غيره‌)، يا اختلالات‌ عصبي‌ باشد.
    تشنج‌، بي‌اختياري‌ مدفوع‌ و ادرار و مشكلات‌ شنوايي‌ نيز ممكن‌ است‌ وجود داشته‌ باشد.
    عقب‌ماندگي‌ شديد و بسيار شديد اغلب‌ در بدو تولد تشخيص‌ داده‌ مي‌شوند.
    علل‌
    اختلالات‌ ژنتيكي‌ ـ مادرزادي‌ متابوليسم‌ يا اختلالات‌ كروموزومي‌. نشانگان‌ داون‌ شايع‌ترين‌ اختلالات‌ كروموزومي‌ عامل‌ عقب‌ماندگي‌ ذهني‌ است‌.
    عفونت‌هاي‌ مادرزادي‌ داخل‌ رحمي‌، اختلال‌ خونرساني‌ جفت‌ به‌ جنين‌، عوارض‌ بارداري‌ (عفونت‌ها، پره‌اكلامپسي‌، اكلامپسي‌، مصرف‌ الكل‌ يا داروها توسط‌ مادر يا سوءتغذيه‌ مادر)
    قبل‌ از تولد ـ زودرس‌ يا ديررس‌ بودن‌ نوزاد، آسيب‌هاي‌ حين‌ تولد و اختلالات‌ متابوليك‌
    پس‌ از تولد ـ اختلالات‌ متابوليك‌ يا غددي‌، عفونت‌ها، صدمات‌، عوامل‌ سمي‌ يا ساير علل‌ آسيب‌ مغزي‌، سوءرفتار با كودك‌
    عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
    مراقبت‌هاي‌ پيش‌ از زايماني‌ ضعيف‌ در مورد مادر
    سابقه‌ خانوادگي‌ عقب‌ماندگي‌ ذهني‌
    وضعيت‌ اجتماعي‌ـ اقتصادي‌ نامطلوب‌ خانواده‌
    پيشگيري‌
    در بعضي‌ موارد، علت‌ شناسايي‌ نشده‌ و پيشگيري‌ خاصي‌ وجود ندارد.
    مشاوره‌ ژنتيك‌ و تشخيص‌ ژنتيكي‌ قبل‌ از زايمان‌ ممكن‌ است‌ در بعضي‌ موارد كمك‌كننده‌ باشد.
    مراقبت‌هاي‌ پيش‌ از زايماني‌ مناسب‌ و خودداري‌ مادر از سوءمصرف‌ الكل‌ يا داروها نيز كمك‌كننده‌ است‌.
    درمان‌ها و فن‌آوري‌هاي‌ جديدي‌ در دست‌ بررسي‌ است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ ميزان‌ بروز عقب‌ماندگي‌ ذهني‌ را كاهش‌ دهد.
    عواقب‌ موردانتظار
    افراد دچار عقب‌ماندگي‌ خفيف‌، قابليت‌ فراگيري‌ براي‌ اداره‌ يك‌ زندگي‌ مفيد و بدون‌ وابستگي‌ به‌ ديگران‌ را دارا هستند.
    افراد دچار عقب‌ماندگي‌ متوسط‌ آموزش‌پذير هستند، ولي‌ اغلب‌ نيازمند مراقبت‌هاي‌ حفاظتي‌ (نظير خانه‌ گروهي‌) مي‌باشند.
    افراد دچار عقب‌ماندگي‌ شديد يا بسيار شديد معمولاً نيازمند مراقبت‌ دايمي‌ هستند.
    عوارض‌ احتمالي‌
    مشكلات‌ رواني‌ و رفتاري‌ در كودكان‌
    تحميل‌ استرس‌ به‌ خانواده‌ براي‌ تطبيق‌ دادن‌ خود با فرد دچار عقب‌ماندگي‌ ذهني‌
    سوءاستفاده‌ از فرد دچار عقب‌ماندگي‌ از جمله‌ سوءاستفاده‌ جنسي‌
    درمان‌

    اصول‌ كلي‌
    اقدامات‌ تشخيصي‌ شامل‌ مشاهده‌ نشانه‌هاي‌ عقب‌ماندگي‌ در فرد توسط‌ اعضاي‌ خانواده‌ است‌.
    معاينه‌ فيزيكي‌ و آزمون‌هاي‌ هوش‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌ در مرحله‌ بعد
    بيشتر خانواده‌ها چنين‌ كودكاني‌ را در منزل‌ نگهداري‌ مي‌كنند.
    تمرين‌هاي‌ ويژه‌، آموزش‌ و اصلاح‌ رفتار باعث‌ افزايش‌ مهارت‌هاي‌ كودك‌ خواهد شد. عقب‌ماندگي‌ قابل‌ برگشت‌ نيست‌، ولي‌ بايد سعي‌ شود تا قابليت‌هاي‌ كودك‌ به‌ حداكثر برسد.
    حمايت‌هاي‌ خانواده‌ از كودك‌ در اين‌ زمينه‌ حياتي‌ است‌؛ درمان‌ در جهت‌ آموزش‌ به‌ خانواده‌ در مورد چگونگي‌ پذيرفتن‌ و تطبيق‌ دادن‌ خود با خواسته‌هاي‌ كودك‌ و فعاليت‌هاي‌ زمان‌بر لازم‌ براي‌ مراقبت‌ چنين‌ كودكاني‌ سودمند خواهد بود.
    داروها
    پزشك‌ ممكن‌ است‌ داروهايي‌ براي‌ درمان‌ مشكلات‌ طبي‌ همراه‌ تجويز نماييد مثلاً داروهاي‌ ضدتشنج‌ براي‌ موارد تشنج‌. در مجموع‌ مراقبت‌ افراد عقب‌مانده‌ بيشتر آموزشي‌ است‌ نه‌ طبي‌.
    فعاليت‌
    فعاليت‌ تا حدي‌ كه‌ وضعيت‌ فيزيكي‌ كودك‌ اجازه‌ مي‌دهد.
    رژيم‌ غذايي‌
    رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
    نگراني‌ در مورد روند تكاملي‌ كودك‌ خود
    بروز هرگونه‌ علايم‌ جديد يا غيرمعمول‌ در كودك‌ پس‌ از تشخيص‌ عقب‌ماندگي‌ ذهني‌ يا ناتواني‌ شما در تطبيق‌ دادن‌ خود با وضعيت‌ كودك‌
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  3. #3
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    عقب مانده هاي ذهني:

    تعریف:
    به معنای نقص هوشی در اوئل زندگی- در مقابل دمانس می باشد که با محدود شدن عملکرد اجتمائی همراه است. با اقدامات آموزشی و اجتمائی می توان یک زندگی طبیعی در خارج از بیمارستان را برای این افراد فراهم کرد که شامل مدارس ویژه, انجام کار های خانه داری و صنایع دستی و حمایت از این افراد و خانواده آنان می باشد.

    آمار

    در جمعیت 15-19 سال شیوع موارد متوسط و شدید حدود 3-4 مورد در 1000 است. معادل 6-8 مورد در 2000بیمار یک پزشک عمومی. این شیوع از سال 1930 اندکی تغییر کرده اما بروز موارد شدید به علت مراقبت های خوب نوزادی و جنینی تا حد یک سوم تا یک دوم کاهش یافته است. علت ثابت ماندن شیوع, زندگی طولانی تر افراد عقب مانده ذهنی است.

    مشکلات جنسی

    شایعترین آن استمناء در معرض عموم است. برخی مثل بچه ها در مورد بدن سایرین کنجکاو هستند که ممکن است از آن تعبیر جنسی شود. بسیاری از عوامل عقب ماندگی ذهنی ارثی نیست و آن دسته که ارثی است باعث ناباروری نیز می شود.
    بنا بر این نگرانی اصلی از مقاربت این افراد تولد کودکان عقب مانده نیست بلکه توانائی آنان به عنوان یک پدر یا مادر برای نگهداری یک کودک طبیعی است. استفاده از روش های جلوگیری مفید است.


    بیماریهای جسمی:
    شایعترین حالت در موارد شدید و بسیار شدید عقب ماندگی ذهنی دیده میشود که اکثرا ناتوانائی های حسی یا حرکتی و یا صرع دارند. فقط یک سوم این افراد تحرک دارند و یک چهارم به دیگران وابسته هستند. مشکلات شنوائی و بینائی مانع دیگری برای توانائی شناختی است. ناتوانی های حرکتی که شایع نیز می باشد عبارتند از: اسپاستیسیتی-اتاکسی-آتتوز

    اثر عقب ماندگی ذهنی بر خانواده
    به محض تشخیص عقب ماندگی ذهنی در نوزاد والدین دچار دیسترس می شوند. برخی کودک را نمیپذیرند. گرچه این طرد کردن مدت طولانی دوام ندارد معمولا تشخیص پس از سال اول گذاشته می شود. والدین مجبورند امید ها و انتظارات خود را تغییر دهند که گاهی باعث افسردگی طولانی والدین همراه با احساس گناه و شرم و خشم می شود. تعداد کمی کودک را نمیپذیرند. در حالی که بقیه در مورد مشخصات سایر فرزندان شدیدا احساس می شوند.
    سرانجام اکثر والدین تطابق پیدا میکنند. این والدین نیازمند حمایت طولانی مدت هستند.


    مشکلات هیجانی و رفتاری
    واکنش ها به وقایع استرس زا

    واکنش آنان مشابه افراد عادی است. با این حال آنان دیسترس را بیشتر در رفتار خود نشان می دهند تا در کلمات. تحریک پذیری , آژیتاسیون ترس یا رفتار های دراماتیک ممکن است نشانه یک اختلال حاد استرس باشد. همیشه باید این نکته را در نظر داشت که گاهی این واکنش به یک بیماری جسمی تشخیص داده نشده است.

    مشکلات رفتار
    این مشکلات , نسبت به کودکان عادی در سنین بالاتری رخ داده و بیشتر طول میکشند گرچه طی زمان بهبود می یابند.بسیاری از عقب ماندگان ذهنی, پرفعالیت و حواس پرت تکانشی (impulsive) هستند. مشکلات جدی تر عبارتند از خود آزاری و رفتار های اوتیسمی( مثل فعایتهای تکراری بی هدف و استرئو تایپی خم شدن به عقب جلو کوبیدن سر به دیوار). این مشکلات جدی در عقب ماندگان ذهنی شدید شایعتر است( 40% کودکان و 20% بزرگسالان). در تعداد کمی از بیماران رفتار های تهاجمی به حدی شدید است که احتمال آسیب به خود بیمار و مراقبت وی وجود دارد که به آن رفتار های چالشی برانگیز (challenging) میگویند.

    تظاهرات بالینی:
    نمای کلی عبارت است از کاهش کارائی در همه انواع کار های هوشمندانه مثل یادگیری, حافظه کوتاه مدت, استفاده از مفاهیم و حل مشکل. گاهی یک عملکرد بیشتر از بقیه مختل میشود مثل زبان

    عقب ماندگی ذهنی خفیف: 70-50
    80 درصد افراد عقب ماندگی دهنی در این گروه هستند. از نظر ظاهری طبیعی هستند و نقایص حسی و حرکتی آنان خفیف است. بنابراین عقب ماندگی ذهنی آنان تا شروع مدرسه تشخیص داده نمیشود. در سنین بزرگسالی می توانند زندگی مستقلی داشته باشند. گرچه در مواردی مثل خانه داری, اشتغال و مواجه با موقعیت های استرس زا نیازمند کمک
    هستند.

    عقب ماندگی ذهنی متوسط: 49-35
    12 درصد کل بیماران را تشکیل می دهند , یادگیری زبانی در حد برقراری ارتباط کافی است و اکثرا می توانند نحوه مراقبت از خود را یاد بگیرند. در دوران بزرگسالی اکثرا قادرند کارهای روزمره را انجام بدهند.

    عقب ماندگی ذهنی شدید: 34-20
    حدود 7% کل بیماران هستند. رشد آنان در دوران پیش دبستانی شدید کاهش یافته است و بنابراین یادگیری آنان در مدرسه نیز همینطور است. البته بسیاری از آنان میتوانند نحوه مراقبت از خود را بیاموزند و با جملات ساده ارتباط برقرار کنند. در بزرگسالی می توانند وظایف ساده ای را انجام دهند و فعالیتهای اجتمائی محدودی دارند. بسیاری مشکلات جسمانی همراه دارند. تعداد اندکی از آنان توانائی شناختی ویژهای دارتد که در حالت طبیعی نیازمند هوش بالاست مثل محاسبات ریاضی ذهنی یا حافظه قوی . این افراد احمق دانشمند نامیده میشوند.

    عقب ماندگی ذهنی بسیار شدید : کمتر از 20
    یک در صد عقب ماندگان ذهنی در این گروهند. تعداد اندکی از آنان می توانند کاملا از خود مراقبت کنند و نیز تعداد کمی می توانند رفتار های اجتمائی یا توانائی سخن گفتن داشته باشند
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  



Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0