مصرف آهن احتمال بروز نشانگان پيش از ‌قاعدگي را کاهش مي‌دهد

يک بررسي جديد نشان مي‌دهد زناني که ميزان دريافت آهنشان از طريق رژيم غذايي‌ اندکي بيشتر از ميزان توصيه‌شده روزانه (20 ميلي‌گرم در روز) است، کمتر احتمال دارد دچار شکل شديد «نشانگان پيش از ‌قاعدگي» (pms) شوند...

به گزارش رويترز، پژوهشگران آمريکايي در پيگيري 3 هزار زن در طول 10 سال دريافتند احتمال دچارشدن به نشانگان پيش از ‌قاعدگي در زناني که بيش از 20 ميلي‌گرم در روز آهن از منابع غذايي دريافت مي‌کنند، از زناني که ميزان دريافت آهنشان کمتر از اين مقدار است، 30 تا 40 درصد کمتر است.

پژوهشگران موارد شديد نشانگان پيش از ‌قاعدگي را که علايم آن مانند حساسيت پستان‌ها، آروغ‌زدن، افسردگي و اضطراب که آنقدر شديد است که به طور قابل‌توجهي فعاليت‌هاي زندگي و روابط اجتماعي مبتلايان را مختل مي‌کند، بررسي کردند.

نتايج اين تحقيق نشان داد زناني که در رژيم ‌غذايي‌شان هر روز 22 ميلي‌گرم آهن وجود دارد، نسبت به زناني که کمترين ميزان آهن دريافتي را از رژيم غذايي (حدود 10 ميلي‌گرم) دارند، 33 درصد خطر دچار شدن به نشانگان پيش‌ از قاعدگي کمتر است.

در زناني که حتي مقدار بيشتري آهن دريافت مي‌کردند، احتمال دچار شدن به نشانگان پيش از ‌قاعدگي باز هم کمتر مي‌شد اما برخي از اين زنان رژيم‌هاي غذايي‌اي داشتند که در آن مقدار بيش از حد اين ماده معدني وجود داشت.

به گفته اين پژوهشگران، نتيجه‌اي که براساس اين يافته‌ها مي‌توان گرفت اين است که دريافت 20 ميلي‌گرم آهن در روز به‌طور قابل‌توجهي خطر نشانگان پيش‌ از قاعدگي را کاهش مي‌دهد اما نبايد ميزان دريافت آهن خيلي بالا (45 ميلي‌گرم در روز) باشد زيرا ممکن است در معرض عوارض جانبي بالقوه قرار گيرند.

زناني که در اين بررسي بيشترين دريافت آهن را داشتند، اغلب اين ماده معدني را از منابع غيرگوشتي به دست آورده بودند، هر چند به گفته کارشناسان، آهني که از منابع گوشت قرمز و گوشت ماکيان دريافت مي‌شود، راحت‌تر در بدن جذب مي‌شود.

پژوهشگران مي‌گويند علت رابطه ميزان آهن دريافتي و نشانگان پيش از ‌قاعدگي ممکن است تاثير اين ماده معدني بر توليد سروتونين باشد که ناقل شيميايي عصبي است که در بسياري از فرآيندها در بدن و در مغز دخالت دارد.