تابستان برای ما ایرانی ها معنای خاصی دارد؛ فصلی است که نشاط و سرزندگی به همراه دارد و سفر را در ذهن تداعی می کند. کمتر کارمند، کارگر و سرمایه داری را می توان یافت که به فکر مسافرت تابستانی نباشد. هر خانواده ای بسته به میزان درآمد و شرایط خانوادگی نوع خاصی از سفر را برای خود انتخاب می کند ولی همه در یک موضع اشتراک دارند و آن هم رفتن به شهری است که دوستش دارند.سفر نیز همچون امور دیگر آداب خاص خود را دارد که اگر رعایت نشود، نتیجه ای جز اوقات تلخی، کسالت و خستگی و البته زیان مادی چیز دیگری به همراه ندارد.
بیشترین مواردی که باعث به هم خوردن لذت سفر می شود، به ناراحتی های جسمانی مربوط می شود. این موضوع در افرادی که به بیماری خاصی نظیر دیابت دچارند از اهمیت خاصی برخوردار است. چنانچه شما هم به دیابت مبتلایید یا قصد سفر با فرد دیابتیک را دارید، به توصیه های زیر توجه کنید. کیف حاوی داروها و وسایل پزشکی مصرفی خود (انسولین و سرنگ کافی، دارو های پایین آورنده قند خون و مواد ضدعفونی کننده لازم برای آماده سازی محل تزریق انسولین) را حتماً همراه داشته باشید، هرگز آن را همراه بار یا وسایل دیگر خود تحویل ندهید زیرا ممکن است گم شود یا انسولین موجود در آن چنانچه در معرض حرارت بسیار بالا یا برودت بسیار پایین قرارگیرد، اثر خود را از دست بدهد. چند بطری آب سالم یا نوشیدنی های کم کالری، آب مورد نیاز بدن شما را تامین خواهد کرد. در هواپیما تا حد امکان قدم بزنید و در صندلی خود اندام های تحتانی و انگشتان پاها را مرتباً حرکت دهید. اندام های خود را حرکت و سر خود را از طرفی به طرف دیگر بچرخانید.
در طول مسافرت در صورتی که خون رسانی به پاها خوب بوده و مشکل خاصی ندارید، کافی است فقط به صورت روزانه پاهایتان را وارسی کنید. اگر قصد دارید برای مسافرت کفش جدیدی بخرید، مواظب باشید کاملاً راحت و اندازه باشد و قبل از شروع مسافرت آن را امتحان کنید. از پا برهنه راه رفتن بپرهیزید. در کنار دریا از دمپایی پلاستیکی استفاده کنید و هنگام شنا جوراب های شنا بپوشید. در مسافرت به مناطق خیلی گرم بهتر است انسولین در یخچال نگهداری شود. طی مسافرت به مناطق خیلی گرم از کیسه یخ یا فلاسک حاوی یخ استفاده کنید. در این موارد از تماس مستقیم انسولین با یخ جلوگیری کنید. می توانید شیشه انسولین را از جعبه مقوایی خارج و در یک پارچه مرطوب بپیچید. در صورت عدم دسترسی به این وسایل انسولین را در پارچه خیسی گذاشته و با خود حمل کنید.
به خاطر داشته باشید در آب و هوای خیلی گرم، انسولین از محل تزریق سریع تر جذب می شود بنابراین قند خون خود را به طور مرتب وارسی کنید. هیچ گاه مدت طولانی در آفتاب نمانید. دراز کشیدن طولانی در ساحل آفتابی ممکن است قند خون تان را بالا ببرد. اگر قند خون تان بالاست، ممکن است با حضور در یک منطقه گرم سریع آب بدن خود را از دست بدهید از این رو حتماً مقدار زیادی مایعات غیرشیرین بنوشید. جهت جلوگیری از آفتاب سوختگی، از کرم های ضدآفتاب استفاده کنید. اگر هم در آب و هوای سرد قرار گرفتید و اشکال خون رسانی یا بی حسی در پا پیدا کردید، حتماً مراقب یخ زدگی باشید. نوارهای آزمایش قند خون را در دمای اتاق قرار دهید چرا که در هوای سرد ممکن است قند خون را به طور کاذب کمتر از معمول نشان دهند.در صورتی که قصد سفر با هواپیما را دارید آمادگی مقابله با پدیده هواپیمازدگی را که از اختلال در چرخه خواب ناشی می شود، داشته باشید. برای جلوگیری از این اختلال حین سفرهای طولانی هوایی پیش از حرکت به مقدار کافی بخوابید، غذای متعادل و سبکی بخورید و از پرخوری بپرهیزید. می توانید برای مدت کوتاهی از قرص های خواب آور هم استفاده کنید.
اگر مبتلا به بیماری خاص هستید و برای آن دارو مصرف می کنید، به قدر کافی از آن دارو در کیف دستی خود به همراه داشته باشید. هوای درون هواپیما خشک است برای جلوگیری از کم آبی بدن در طول سفر از آب و نوشابه های فاقد کافئین و الکل استفاده کنید. چنانچه حین پرواز دچار گوش درد می شوید، پیش از پرواز از داروهای ضداحتقان (پرخونی مخاط) استفاده کنید. برای جلوگیری از لخته شدن خون در وریدهای پا در طول پرواز عضلات ساق پایتان را منقبض کنید، چند قدمی راه بروید و آب بنوشید. عقرب زدگی، مارگزیدگی و زنبورگزیدگی از دیگر عارضه هایی است که در هر سفری امکان پیش آمدنش وجود دارد و به همین دلیل دانستن نکاتی که بتوان خطرات حاصل از آن را کاهش داد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. عقرب ها بیشتر در آب و هوای گرم و شب ها فعال هستند و به این علت رعایت نکات ایمنی در مورد جلوگیری از عقرب گزیدگی مثل پوشیدن جوراب، شلوار و کفش مناسب، تکان دادن کفش و لباس قبل از پوشیدن به خصوص در مناطق گرمسیری و هنگام تاریکی هوا اهمیت دارد.
زهر اکثر عقرب های سمی باعث نابودی گلبول های قرمز خون می شود و در محل گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورم دردناک ایجاد می کند که حتماً باید توسط پزشک معاینه شده و با تزریق سرم ضدعقرب درمان شود. علاوه بر آسیب به گلبول های قرمز، زهر عقرب علائم عصبی شامل بیقراری، تشنج، راه رفتن نامتعادل، تکلم منقطع، آبریزش از دهان، حساسیت شدید پوست به لمس، انقباضات ماهیچه ای، درد شکم و کاهش کارکرد سیستم تنفسی ایجاد می کند. هنگام بروز چنین عارضه ای یک پارچه با عرض حداقل چهار تا پنج سانتی متر حدود پنج سانتی متر بالاتر از محل گزش (یعنی قسمتی از اندام که به تنه مصدوم نزدیک تر است) ببندید به گونه ای که باعث کندشدن جریان لنف و خون سیاهرگی در اندام مربوطه شود. برای تخفیف درد قبل از آنکه مورد معاینه قرار گیرد، باید محل زخم با آب و صابون شست وشو داده شود و با قرار دادن کمپرس آب سرد روی موضع دردناک، تورم را کاهش داد. در زمان عقرب زدگی یادآوری این مساله نیز مهم است که در طول این مدت فرد مصدوم به هیچ وجه نباید از داروهای خواب آور استفاده کند.مارزدگی نیز اغلب در مناطق مرطوب و همچنین بیابانی و خشک اتفاق می افتد.
هنگام وقوع این عارضه بسته به نوع سم و میزان ورود آن به بدن علائمی در دو گروه خفیف و شدید در بدن مصدوم ظاهر می شود؛ تورم، تغییر رنگ، درد کم، احساس قلقلک، ضربان سریع، ضعف عمومی، تهوع، استفراغ، اختلال دید. علائم مارگزیدگی خفیف بوده و تورم سریع و کرختی بدن، درد، مردمک سنجاقی، به خود پیچیدن، هذیان، شوک، تشنج، فلج، عدم وجود نبض علائم مارگزیدگی شدید به شمار می رود. از آنجا که اکثر گزیدگی ها در ناحیه دست و پا اتفاق می افتد بستن نواحی عضو مصدوم قبل از مراجعه به بیمارستان یا مراکز درمانی در کنترل عارضه و تخفیف درد نقش مهمی دارد. برای این کار با استفاده از پارچه یا باندی که حدود چهار تا پنج سانتی متر عرض داشته باشد، بالا و پایین محل گزیدگی را ببندید. البته باند یا پارچه را طوری ببندید که مانع مسدود شدن خون سرخرگی نشود. احتمال زنبورگزیدگی نیز در هر منطقه ای وجود دارد. درد، قرمزی، تورم، خارش در محل گزش، کهیر، ورم در ناحیه گلو و دهان یا هر دو، تنفس مشکل و صدادار، تهوع و استفراغ، درد در قفسه سینه، ضعف و بی حالی، کاهش فشار خون و کاهش هوشیاری فرد از جمله نشانه هایی است که در فرد زنبورگزیده دیده می شود. در صورت گزش بلافاصله نیش حشره را بیرون آورید. محل گزش را با آب و صابون شسته و روی آن را با پماد آنتی بیوتیک بپوشانید. قرار دادن یخ روی محل گزش می تواند باعث تخفیف درد شود که می توان در هر ساعت، ۲۰ دقیقه از یخ استفاده کرد. البته باید بین محل گزش و یخ یک پارچه تمیز قرار داد تا از سرمازدگی پوست اجتناب شود.در صورت ادامه یافتن علائمی چون تنفس مشکل، اختلال در تکلم، التهاب دهان یا حلق، بثورات و لکه های جوش مانند در سراسر بدن، کاهش سطح هوشیاری و درگیر کردن کره چشم به سرعت به مراکز درمانی مراجعه کنید.


روزنامه سرمایه