مغز، عضوی پیچیده است. به هرحال، مسئول همه توانایی‌ها و همه پیچیدگی‌های ماست. دانشمندان، سال‌های متمادی این عضو را مورد مطالعه قرار داده‌اند و (مخصوصاً در سال‌های اخیر) چیزهای زیادی درباره نحوه كار آن فهمیده‌اند. غیرممكن است كه این پیشرفت‌ها را بتوان در چند جمله ساده خلاصه كرد، از این رو، این كتاب مطالب زیادی دارد. من سعی كرده‌ام این مطالب را به‌صورتی منطقی سازماندهی كنم و آنچه را نیاز به دانستن آن دارید، به ترتیبی كه نیاز دارید، ارائه كنم (به هر حال شما پیش از فهمیدن برخی مطالب، نیاز دارید اول چیزهای دیگری را یاد گرفته باشید). در ضمن سعی كرده‌ام تا حد ممكن، واضح بنویسیم و مثال‌ها را تا جائیكه می‌توانم ساده و روشن انتخاب كنم. با این حال نباید انتظار داشته باشید فقط با یك مطالعه سرسری، بر مطالب این كتاب مسلط شوید.
یادگیری درباره فیزیولوژی رفتار، چیزی بیش از حفظ داده‌ها است. لبته داده‌هایی وجود دارند كه باید به خاطر سپرده شوند، مثل اسامی قسمت‌های مختلف دستگاه عصبی، اسامی مواد شیمایی و داروها، اصطلاحات علمی مربوط به پدیده‌های ویژه و روش‌های مورد استفاده برای بررسی آن‌ها، و از این قبیل. اما در هیچ زمینه‌ای، كندوكاو اطلاعات كامل نشده است، ما فقط كسر اندكی از آنچه را كه باید بدانیم، می‌دانیم. و تقریباً با اطمینان می‌توان گفت بسیاری از داده‌هایی كه ما در حال حاضر می‌پذیریم، روزی نادرست بودن آن‌ها اثبات خواهد شد. اگر تمام کاری که می‌كنید، یاد گرفتن داده‌ها باشد، زمانی‌كه این داده‌ها مورد تجدید نظر قرار می‌گیرند، چه خواهید كرد؟
چاره این كهنه شدن، دانستن فرآیندی است كه این داده‌ها از طریق آن‌ها به‌دست آمده‌اند. در علم، داده‌ها نتیجه‌گیری‌هایی هستند كه دانشمندان درباره مشاهدات خود به آن‌ها دست می‌یابند. اگر شما فقط نتایج را بیاموزید، كهنه شدن دانش‌تان، تقریباً حتمی است. باید به خاطر داشته باشید كه كدام نتایج رد شده‌اند و نتایج جدید كدام‌اند، و این شیوه یادگیری طوطی‌وار، دشوار است. اما اگر راهبردهای پژوهشی را كه دانشمندان مورد استفاده قرار می‌دهند، مشاهداتی كه انجام می‌دهند و منطقی را كه به نتیجه‌گیری‌ها منجر می‌شوند، بیاموزید، به دركی می‌رسید كه هنگام ظاهر شدن مشاهدات جدید (و داده‌های جدید) به راحتی قابل تجدیدنظر است. اگر آنچه را كه در پس نتیجه‌گیری‌ها قرار دارد، بفهمید، در نتیجه خواهید توانست اطلاعات جدید را به آنچه كه در حال حاضر می‌دانید، ضمیمه كنید و خودتان، این نتایج را مورد بازبینی قرار دهید.
با در نظر گرفتن این واقعیت‌ها درباره یادگیری، دانش، و روش‌ علمی، این كتاب فقط مجموعه‌ای از داده‌ها را ارائه نمی‌كند، بلكه توضیحی از روال‌ها، آزمایش‌ها و استدلال‌های منطقی را نیز كه دانشمندان در تلاش برای فهم فیزیولوژی رفتار به‌كار برده‌اند، عرضه می‌كند. اگر از روی مصلحت‌اندیشی، بر نتیجه‌گیری‌ها توجه كنید و فرآیندی را كه به آن‌ها منجر شده، نادیده بگیرید، این ریسك را مرتكب می‌شوید كه دانشی كه كسب می‌كنید، به‌سرعت كهنه خواهد شد. از طرف دیگر، اگر سعی كنید آزمایش‌ها را بفهمید و ببینید كه نتیجه‌گیری‌ها چگونه از نتایج به‌دست می‌آیند، دانشی كسب خواهید كرد كه پویا است و تحول پیدا می‌كند.
حال اجازه دهید چند پیشنهاد عملی درباره مطالعه ارائه كنم. شما در طول كل حرفه علمی خود، مطالعه كرده‌اید و بدون شك به برخی راهبردهای مفید در این مسیر دست یافته‌اید. حتی اگر مهارت‌های كارا و مؤثری به‌دست آورده باشید، حداقل، این احتمال در نظر بگیرید كه ممكن است راه‌هایی برای بهبود آن‌ها وجود داشته باشد.
اولین بار كه به‌ مطالعه مطالب می‌پردازید، باید تا حد امكان بدون وقفه مطالعه كنید. به‌ عبارت دیگر، فصل را بدون نگرانی از حفظ جزئیات مطالعه كنید. سپس، بعداز اینكه موضوع درس برای اولین بار در كلاس مطرح شد، این بار مطالب را به دقت بخوانید. در حین مطالعه از یك قلم یا مداد استفاده كنید. از ماژیك برای علامت‌گذاری متن استفاده نكنید. علامت‌گذاری برخی از لغات با ماژیك، یك رضایت لحظه‌ای ایجاد می‌كند. حتی ممكن است تصور كنید كه كلمات علامت‌گذاری شده تا حدی به خزانه دانش‌تان منتقل شده‌اند. شما آنچه را كه مهم بوده، انتخاب كرده‌اید، و وقتی مطالب را دوره می‌كنید، فقط لازم است كلمات علام‌گذاری شده را بخوانید. اما این یك توهم است.
فعال باشید، نه منفعل. خود را وادار كنید همه كلمات و اصطلاحات را یادداشت كنید. تبدیل اطلاعات به عبارت‌های متعلق به خودتان نه تنها متنی برای مطالعه قبل از امتحان تهیه می‌كند، بلكه به انتقال مطالب به ذهنتان نیز كمك می‌كند (كه برای امتحان هم لازم است). استفاده از ماژیك علامت‌گذاری، یادگیری را به تاریخ دیگری موكول می‌كند، اما تبدیل اطلاعات به كلمات و عبارت‌های خودتان، باعث آغاز فرآیند یادگیری در همان لحظه می‌شود.
یك روش خوب برای وادار كردن خود به تبدیل مطالب به عبارت‌های خودتان (و در نتیجه انتقال آن‌ها به مغزتان) این است كه به پرسش‌های موجود در راهنمای مطالعه، پاسخ دهید. اگر نمی‌توانید به سؤالی پاسخ دهید، پاسخ را در كتاب جستجو كنید بعد كتاب را ببندید، و پاسخ را بنویسید. عبارت «كتاب را ببندید» مهم است. اگر پاسخ را كپی كنید، بخش بسیار كوچكی از تمرین را انجام داده‌اید. اما اگر خود را وادار كنید تا اطلاعات را تا زمان نوشتن به خاطر داشته باشید، شانس بیشتری برای یادآوری بعدی آن خواهید داشت. اهمیت راهنمای مطالعه در این نیست كه مجموعه‌ای از پاسخ‌های كوتاه با دست‌خط خودتان داشته باشید تا پیش از آزمون، مطالعه كنید. رفتارهای كه به یادگیری بلند مدت منجر می‌شود این است كه به اندازه كافی درباره مطالب فكر كنید تا بتوانید آن را با جمله‌بندی خودتان، خلاصه كنید، و سپسی عمل یادداشت كردن آن عبارت‌ها را به انجام برسانید.



سآیت روانشناسان