اوپال؛ همان آركوپال است!
احتمالاً شما در منزلتان چند دست ديس و بشقاب اوپال داريد. اين نام برايتان آشنا نيست؟ اگر اوپال را نمي‌شناسيد، آركوپال را كه حتما شنيده‌ايد. بدنيست بدانيد كه <آرك> نام يك شركت معروف فرانسوي است كه اولين بار حدود 100 سال پيش ظروف اوپال را توليد كرد و به همين دليل در ايران ما اين ظروف را به نام آركوپال مي‌شناسيم. (همان طور كه ظروف بلور ساخت اين كارخانه در ايران به آركروك معروفند.) مهندس تحويلدار، مدير يك كارخانه توليد اوپال كه به تازگي در كشور تاسيس شده، در مورد مشخصات اين جنس مي‌گويد: <اوپال در واقع ماده‌اي است ميان شيشه و چيني. از شيشه زيباتر و نشكن است و از چيني سبك‌تر است، چون به مراتب نازك‌تر از چيني است.>
براي توليد اوپال از سيليس، آهك، شيشه خورده و كربنات سديم (مواد اوليه توليد شيشه) به همراه فلورايد و يا فلدسپات و كريوليت كه نوعي مواد معدني هستند، به عنوان مواد اوليه استفاده مي‌شود. اين مواد در دماي 1500-1600 درجه سانتيگراد ذوب مي‌شوند و سپس با استفاده از سيستم گريز از مركز، ظرف مورد نظر توليد مي‌شود. به دليل استفاده از همين سيستم گريز از مركز به جاي قالب و پرس است كه ظروف اوپال بسيار نازك‌تر و سبك‌تر از چيني‌ها هستند. به اين ترتيب ظروفي توليد مي‌شود كه در واقع شيشه‌اي هستند ولي به علت وجود ماده سفيدكننده‌اي مانند فلورايد حالت چيني به خود مي‌گيرند. اكثر اوپال‌ها با انجام يك عمليات حرارتي به اسم <آنيل> در مقابل حرارت مقاوم مي‌شوند و مي‌توان از آنها در ماكروفر استفاده كرد. نقش گل بر روي ظرف هم طي همين عمليات آنيل پخته مي‌شود. براي ايجاد اين نقوش از عكس برگردان يا استامپ كه رنگ‌هاي مقاوم در برابر درجه حرارت هستند، استفاده مي‌شود.
ماهانه يك تا 1/5 ميليارد تومان اوپال از فرانسه و امارات وارد ايران مي‌شود. اما در دنيا برخلاف ما ايراني‌ها اوپال‌ها را خيلي هم تحويل نمي‌گيرند و از اين ظروف در مراسم و ميهماني‌ها استفاده نمي‌شود. در اين موارد معمولا اين چيني‌ها هستند كه سر ميز غذا حاضرند.

هفته نامه سلامت