آيا تا به حال به اين فكر كرده ايد آيا در سن بحران هستيد يا نه؟ يا اينكه سن بحران چه محدوده اى از سن را در برمى گيرد؟
براساس طبقه بندى به عمل آمده سنين ۴۵ تا ۶۵ سال را سن بحران مى گويند. دراين محدوده سنى فرد در خود احساس خستگى مى كند، قامتش اندكى خميده، موهايش سفيد شده و مى ريزد. استحكام لثه ها زايل شده و دندانها سست مى شود. شنوايى كم و قوه بينايى ضعيف مى شود. بالا رفتن و راه رفتن سريع باعث تنگى نفس مى شود. قوه فكر مانند قوه كار كردن رو به ضعف مى نهد و علاوه براينها از نظر منظر خارجى نيز تغييراتى در فرد ايجاد مى شود همچون چروك بر روى پوست و صورت و يا لاغرى بيش از اندازه يا چاقى مفرط. كه معمولاً اين آثار نشانه پيرى و كهولت مى باشد و هرچه در فرد اين علائم زودتر ديده شود به اصطلاح گفته مى شود فرد دچار پيرى زودرس شده كه اغلب افراد از آن گريزانند و هميشه به دنبال راهى براى افزايش طول عمر خود مى باشند. پزشكان معمولاًعلت پيرى بخصوص پيرى زودرس را افزايش سموم و دفع ناقص آنها در بدن و به اصطلاح خوب كارنكردن غدد داخلى بدن مى دانند و دليل عمده آن را عادت بد غذايى در انسان دانسته اند به اين معنى كه ما انسانها معمولاً چيزى مى خوريم كه برايمان سودمند نيست. به قول كارنارو هنگام غذا خوردن بايد دو چيز را رعايت كرد. يكى ماهيت غذا و ديگرى كميت غذا و بايد بدانيم چه مى خوريم و آيا آنچه مى خوريم براى ما سودمند است يا خير و بايد مواظب باشيم بيش از اندازه نخوريم.
فريبا احمدى