ديس رفلكسی خودمختار حالتي است كه در افرادي آسيب نخاعي در سطح نخاعي بالاتر از ششم پشتي (سينه‌اي ) ديده مي‌شود. افرادي كه آسيب نخاعي در سطح پنجم سينه‌اي (پشتي) مي‌باشد مستعد اين حالت مي‌باشند . افرادي كه آسيب در سطح سينه‌اي ششم تا دهم مي‌باشد, ممكن است چنين حالتي را پيدا كنند. افرادي كه آسيب نخاع بين سطح دهم و پايين تر است, معمولاً چنين حالتي را پيدا نمي‌كنند. هرچه مدت زمان بيشتري از آسيب نخاع مي‌گذرد احتمال پيدا شدن چنين حالتي كمتر است.

ديس رفلكسی خود مختار مي‌تواند بطور ناگهاني ايجاد شود و يك حالت اورژانس است. در صورتي كه بسرعت و بدرستي درمان نشود مي‌تواند باعث تشنج ، سكته مغزي و حتي مرگ شود. ديس رفلكسی خودمختار به معني فعال شدن بيش از حد سيستم خودمختار است. وقتي كه يك تحريك در زير سطح آسيب ( ناحيه دچار فلج ) ايجاد شود اين حالت ديده مي‌شود. مثلاً پر شدن مثانه باعث تحريك در زير سطح آسيب مي‌گردد. تحريكات ايجاد شده باعث فعال شدن يكي از سيستم‌هاي عصبی بنام سيستم خود مختار مي‌گردند. فعال شدن سيستم خود مختار باعث پيدايش علائمي مثل تنگ شدن عروق خوني و افزايش فشار خود مي‌گردد. اين افزايش فشار خون توسط گيرنده‌هائي در رگها دريافت شده و دستوراتي را به برخي اندامها مثل قلب مي‌رساند و لذا باعث كاهش تعداد ضربان قلب مي‌شود.

علائم
سردرد ضربان دار ( بعلت افزايش فشار خود ايجاد مي‌شود).

سيخ شدن موها و دانه دانه شدن پوست.

عرق كردن در بالاي سطح ضايعه ( قسمت سالم پوست).

گرفتگي بيني.

كند شدن ضربان قلب.

رنگ پريده شدن پوست.

بي قراري.

علل ديس رفلكسي خود مختار

انواع مختلفي از تحريكات مي توانند باعث ديس رفلكسي خودمختار شوند. هر عاملي كه قبل از آسيب نخاعي باعث درد ، ناراحتي يا تحريك بدن ميشد ، مي تواند باعث ايجاد ديس رفلكسی خودمختار بعد از آسيب شود.

شايعترين علت ديس رفلكسي خودمختار ، پر شدن بيش از حد مثانه است. اين مسئله مي‌تواند بعلت انسداد در مسير سوند ادراري, عفونت مثانه ( سيستيت ) تخليه ناكافي مثانه، انقباض مثانه يا وجود سنگ در مثانه بوجود آيد . اشكالات روده بزرگ دومين علت شايع است. اگر روده از مدفوع و گاز پر شده باشد ميتواند باعث تحريك و نهايتاً ايجاد ديس رفلكس خود مختار گردد. هر تحريكي به راست رود، مثل تحريك با انگشت مي تواند آغازگر يك واکنش باشد.

ساير علل ديس رفلكس خود مختار شامل تحريك پوستي، زخمها ، زخم بستر، سوختگي، شكستگي استخوانی، زايمان, رشد ناخن بداخل پوست, آيانديسيت,عفونت ادراری و ساير عوارض و مشكلات مي‌باشند.

پيشگيري

پيشگيري از ديس رفلكس خود مختار بسيار مهم است . موارد زير تعدادي از توصيه هائي است كه مي‌توانند به پيشگيري از اين حالت كمك كند.

ï پيشگيری از ايجاد زخم بستر.

ï پيشگيری از ايجاد آفتاب سوختگی يا ساير سوختگی ها.

ï انجام برنامه کنترل روده بطور منظم.

ï انجام برنامه کنترل ادرار و سوند زدن بطور منظم و تمييز نگاه داشتن مجرای سوند.



درمان

1. بلافاصله بدن در وضعييت نشسته قرارگيرد.فرد می تواند برروی تخت باشد ولی در هرحال بايدوضعيت بصورت نشسته باشد.



2. لباسها کمی باز شوند به حدی که فشاری به بدن وارد نسازند.

3. از آنجائی که شايعترين علت ديس رفلکسی خودمختار جمع شدن ادرار در مثانه است.بايد مثانه به آرامی تخليه شود. اگر سوند دچار پيچ

خوردگی شده, بايد آنرا برطرف کرد.در صورتی که کيسه ادراری بالا تر از سطح مثانه قرار گرفته بايد آنرا پايين آورد. در صورتی که در عرض دو

تا سه دقيقه ادرار خارج نشد ويا در صورت مسدود بودن سوند, از سوند جديد استفاده شود.



4. بلافاصله داروی توصيه شده توسط پزشک مصرف شود.



5. در صورتی که مشکلات دفع مدفوع باعث اين حالت شده,ابتدا بايد فشارخون کنترل شده و سپس مدفوع به آرامی با کمک ژل بی حسی

(ليدوکايين) خارج شود.

6. ساير علل تحريکی مثل زخم بستر, شکستگی استخوانی و رشد ناخن بداخل پوست مورد بررسی قرار گرفته و درمان شوند.

7. توجه شود که اين حالت اختصاص به آسيب نخاع دارد بنابراين برخی از پزشکان با آن آشنائی کافی ندارند.
8:52 PM | Add a comment | Send a message | Permalink | View trackbacks (0) | Blog it | طب فيزيکی و توانبخشیMarch 07
سندرم نرمي مفاصل


--------------------------------------------------------------------------------

سندرم نرمي مفاصل

سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )

سندرم نرمي مفاصل را نمي توان جزو بيماريها تقسيم بندي نمود اما باعث ايجاد علائمي در افراد مي شود. البته برخي از بيماريها مثل سندرم اهلر دانلوس و سندرم مارفان با نرمي بيش از حد مفاصل ديده مي شوند كه بايد آنهارا با سندرم شلي بيش از حد مفاصل افتراق داد .

از علايم سندرم شلي بيش از حد مفاصل ؛ صافي كف پا، خم شدن بيش از حد زانو به جلو و خم شدن بيش از حد انگشتان را مي توان نام برد.

اين افراد از دردهاي عضلاني ومفصلي مكرر شكايت دارند كه در بسياري از موارد باعث درمانهاي متعدد و گاهي غير ضروري مي شود. علايم ديگري نيز در اين افراد ديده مي شود كه به صورت حملات ناگهاني درد در قفسه سينه بمدت چند ثانيه، حملات ناگهاني اضطراب و طپش قلب را مي توان نام برد. در اين افراد حس عمقي مفاصل كمتر از ميزان طبيعي است و احتمال پيچ خوردگي مكرر مچ پا زيادتر مي شود.

درمان:

استفاده از كفش مناسب و در صورت لزوم كفي مناسب كه مي تواند به كاهش درد زانو و كمر كمك كند.
ورزشهاي تقويتي عضلات از نوع Stabilizatingمفيد است. ورزشهاي تعادلي براي بهتر كردن حس عمقي مفاصل نيز به اين بيماران كمك ميكند.
بايد توجه كرد كه در كودكان نيز بتدريج مقدار شلي مفصلي با افزايش سن كمتر مي شود .
اصول مراقبت از مفاصل نيز بايد در اين افراد مراعات شود و از ورزشهايي كه به مفاصل فشار بيش از حد وارد مي كنند خودداري شود. خلاصه اي از اين موارد در اين وبلاگ آورده شده است.
11:07 AM | Add a comment | Send a message | Permalink | View trackbacks (0) | Blog it | Rehabilitation MedicineMarch 06
توانبخشي در ميوپاتي



نكاتي پيرامون توانبخشي در ميوپاتي Myopathy



ميوپاتي ها دسته اي از بيماريهاي عضلاني مي با شند كه معمولا با ضعف در عضلات نزديك به تنه مثل

عضلات ناحيه لگن و بازو وتظاهر پيدا مي كنند .ميوپاتي انواع مختلفي دارد كه به صورت ارثي ويا در اثر اختلال

متابوليك، اختلال در غدد درون ريز، عفونتها، بيماريهاي بافت همبند، مواد سمي يا ثانويه به عوامل ديگر ايجاد مي شود. از معروفترين ميوپاتي ها ديستروفي عضلاني دوشنDuchenne Muscular Dystrophy را مي توان نام برد.

در ميو پاتي هاي ناشي از بيماريهاي زمينه اي، بايد بيماري زمينه اي را درمان نمود ودر عين حال عملكرد و

قدرت عضله را در حد مناسبي حفظ نمود.

طب توانبخشي در ميو پاتي ها نقش فراواني دارد.كه به چند نكته در اينجا اشاره مي كنيم:

حفظ دامنه حركت مفاصل:

انجام حركات كششي و در موارد شديدتر استفاده از وسايل كمكي كه باعث حفظ و افزايش دامنه حركتي

مفاصل مي گردند .

اسكوليوز :

ضعف عضلاني مي تواند باعث خم شدن ستون فقرات شود كه به آن اسكوليوز مي گويند .براي جلوگيري از

پيشرفت اسكوليوز و يا راحتي نشستن بيمار از بريس استفاده مي شود البته اثر بريس در ميوپاتي كمتر از بقيه ب

يماريهاست.

ورزش:

ورزش ناكافي باعث ضعف عضله مي شود. ورزش بيش از حد نيز براي اين بيماران مضر است. ورزش بايد در

حدي باشد كه از ضعف عضله جلوگيري كند اما نبايد باعث خستگي عضلاني شود .



وضعيت ريه:

حفظ ظرفيت تنفسي و توانبخشي ريوي در بيماران ميو پاتي مهم است .

تحريكات الكتريكي:

تحريكات الكتريكي به طور موقت باعث تقويت عضله مي شوند و در ميو پاتي توصيه نمي شوند.



ويلچر:

در بيماري كه مجبور به استفاده از ويلچر است ،استفاده از ويلچر مناسب ضروري است . ويلچري كه بزرگتر از

حد معمول باشد يا محل نشستن ان بيش از حد شل باشد باعث تشديد اسكوليوز ميگردد.



آب درماني:

با توجه به كاهش فشار بر عضلات و مفاصل انجام برنامه منظم آب در ماني مي تواند به اين بيماران كمك نمايد.

درمانهاي دارويي:

استفاده از برخي مواد كه باعث افزايش قدرت عضلاني مي شوند، با نظر پزشك ميتواند مناسب باشد .داروهايي

مثل Deflazacort مي توانند تا حدي موثر باشند .

در ميوپاتي ناشي از بيماريهاي ژنتيكي ، ژن درماني مي تواند به درمان

اين بيماران كمك كند در حال حاضر اين روش در دست تحقيق است.






صفحه اصلی: http://irpmr.spaces.live.com
12:14 PM | Add a comment | Send a message | Permalink | View trackbacks (0) | Blog it | طب فيزيکی و توانبخشیMarch 05
نوار عصب نوار عضله
نوار عصب

سرعت هدايت عصبي (Nerve Conduction Study, NCV)

در اين تست سرعت هدايت امواج در طول يك عصب بررسي مي شود .براي اين كار ابتدا عصب توسط تحريك الكتريكي ،تحريك مي شود.

اين كار معمولا توسط قرار دادن دو الكترود از جنس نمدكه با سرم مرطوب شده اند و تحريك الكتريكي خفيف انجام مي شود. اين كار باعث تحريك عصب شده و موج عصبي حاصله توسط دو الكترود ديگر ثبت مي شود. سرعت هدايت عصبي بر اساس فاصله بين الكترود هاي تحريك كننده و ثبت كننده و همچنين زماني كه طول كشيده موج حاصله درعصب اين مسير را طي كند محاسبه مي شود. به جز موارد خاص ، همراه با تعين سرعت عصبي ،الكترو ميوگرافي نيز انجام مي شود .

آمادگي براي اين تست:

· دماي بدن نبايد پايين باشد

· از مصرف كرم وپماد خودداري شود

بيماراني كه تست هدايت عصبي به تشخيص انها كمك مي كند:

· نروپاتي ديابتي

· سندروم گيلن باره

· نروپاتي در اثر نارساي مزمن كليه

· سندرم كارپال تونل (گير افتادن عصب در مچ دست)

· آسيب شبكه عصبي گردن يا كمر

· شاركوت ماري توث

· بي حسي وگز گز اندامها در اثر نروپاتي

· فلج بلز (فلج عصب صورتي )

· اختلال يا آسيب در عصب اولنا ، مدين،راديال،پروتنال. تيبيال

احتياط:

در صورت داشتن پيس ميكر قلبي به پزشك اطلاع داده شود.



نوار عضله

الكترو ميو گرافي ( EMG, Electromyography )

الكترو ميو گرافي براي ارزيابي سلامت يك عضله يا عصب ان عضله انجام مي شود. براي انجام اين تست يك الكترود سوزني در عضله وارد مي شود وفعاليت الكتريكي عضله از اين طريق ثبت مي شود . نوع موج ايجاد شده بر صفحه مانيتور و صداي موج جهت تشخيص بكار مي رود.

بعد از قرار داشدن الكترود از بيمار خواسته مي شود كه عضله خود را ابتدا به مقدار كم وسپس با درجات بيشتري منقبض كند.

براي انجام تست فرد نبايد گرسنه باشد و لباس راحتي پوشيده باشد.

اين تست در افرادي كه دچار آسيب عصبي يا ضعف عضلاني شده باشند انجام مي شود. مي توان به بيماريهاي زير اشاره نمود:

· ضعف عضلاني

· پلي ميوزيت

· ميو پاتي/ ديستروفي عضلاني/ بيماري دوشن

· سندرم تونل كارپ

· آسيب عصب مديان،اولنا ،راديال و....

· آسيب شبكه عصبي

· كمر درد ، اختلال عملكرد عصب سياتيك

· درد گردن

· نروپاتي محيطي

در صورت وجود اختلال خونريزي دهنده يا ،بيماري قلبي پزشك اطلاع داده مي شود.