اين قطار که «کانسر اکسپرس» نام دارد، مسيري 10 ساعته را در پنجاب به سوي بيمارستان خيريه سرطان در راجستان مي‌پيمايد
قطار سرطان در هند به راه افتاد


«مختارسينگ» نحيف‌تر از آن است که حتي بتواند صحبت کند. او با آرامش در ايستگاه قطار در ميان بستگانش به انتظار نشسته است. اين خانواده همراهي و تسکين را در کنار يکديگر مي‌يابند، پيش از آنکه به قطاري شبانه سوار شوند که سينگ را به جستجوي درمان ارزان ‌قيمت سرطان مي‌برد. اين قطار که «کانسر اکسپرس» نام دارد، مسيري 10 ساعته را در پنجاب - ناحيه‌اي با شيوع بالاي سرطان که استفاده مفرط از آفت‌کش‌ها را عامل آن مي‌دانند – به سوي بيمارستان خيريه سرطان در راجستان مي‌پيمايد.


مرکز علوم و محيط زيست دهلي‌نو مقادير بيش از حد بالاي آفت‌کش را در نمونه‌هاي خون از سراسر اين منطقه کشت پنبه پيدا کرد و دريافت ماده شيميايي ليندان - ماده موجود در آفت‌کش‌ها- در منطقه باتيندا 650 برابر بيشتر از ميانگين آن در آمريکا است. پژوهشگران خواستار اعمال مقرراتي درباره استفاده از آفت‌کش‌ها شده‌اند و به نياز فوري به پژوهش بيشتر در اين‌باره اشاره کرده‌اند.





هند از شيوع سرطان آمار ندارد


اس جي کابرا، دانشمند هندي که درباره اثر آفت‌کش‌ها تحقيق مي‌کند، در اين باره مي‌گويد: «موقعيت بسيار هراس‌آور است، و اين تنها سرطان نيست که مردم از آن رنج مي‌برند.» پزشکان محلي معتقدند مشکلات کليه، عفونت‌هاي پوستي، حملات قلبي، نقايص مادرزادي، خاکستري ‌شدن زودرس موهاي کودکان و اختلالات توليدمثلي از ميانه دهه 1990 به شدت بالا رفته‌اند.





اين قطار به ما آرامش مي‌دهد


در ايستگاه شهر باتيندا، تقريبا هر گروه ديگري روي سکو منتظرند، مي‌خواهند همين سفر را در‌پيش گيرند. بالويندر کايور، عروس سينگ که براي پنجمين بار اين راه را مي‌پيمايد، مي‌گويد: «ما بسياري از بيماران سرطاني را در اين قطار مي‌بينيم. اين قطار به ما آرامش و قدرت مي‌دهد، هنگامي‌که ما ديگراني را مي‌بينيم که بهبود پيدا کرده‌اند.»


جوگيندر کايور 55 ساله چند قدم آن طرف‌تر روي يک روانداز پهن ‌شده روي سطح سيماني دراز کشيده است و عروس و برادرزنش از او مراقبت مي‌کنند. فول سينگ برادر زن او که کايور را براي چهارمين بار به بيمارستان بيکانر در راجستان مي‌برد، مي‌گويد: «پزشکان خواسته‌اند که او هر 22 روز يک‌بار مراجعه کند.»


درمان با هزينه کمتر


درمان سرطان در بيمارستان‌هاي خصوصي در هند حتي براي افراد مرفه هزينه‌اي کمرشکن دارد، در حالي که بيمارستان‌هاي دولتي اغلب تنها سرويس‌هاي ابتدايي را در اختيار مي‌گذارند و به اين ترتيب، براي بيماران گزينه ديگري جز سفري 400 کيلومتري به مرکز منطقه‌اي سرطان آچاريا تولسي در بيکانر که درمان‌هاي ارزان‌قيمت ارايه مي‌کند، باقي نمي‌ماند. باوجود رفاه نسبي منطقه پنجاب، بسياري از بيماران هنوز براي خريدن داروها دچار زحمت هستند. چارانجيت کايور که پدر و مادر زنش به سرطان مبتلا هستند، مي‌گويد: «ما بايد 70 روپيه (حدود 2 هزار تومان) روزانه براي هر دوي آنها خرج کنيم.» دو نفر از اعضاي اين خانواده بزرگ پيش از اين بر اثر سرطان مرده‌اند. يکي ديگر از اعضاي دهکده جاجال در اين منطقه که حدود 3000 نفر جمعيت دارد، مي‌گويد: «از سال 2001 حدود 40نفر به علت سرطان در دهکده ما مرده‌اند.»





سرطان در کمربند پنبه


يکي از 19 منطقه پنجاب، باتيندا که جمعيتي بالاي يک ميليون نفر دارد، بخشي از «کمربند پنبه» را تشکيل مي‌دهد که گفته مي‌شود سرطان در آن شيوع بالايي دارد. به گفته کشاورزان، کاشت پنبه درست چند روز پس از گندم آغاز مي‌شود و کشت در کنار هم اين محصولات، به حشرات اين فرصت را مي‌دهد که در مزارع نشو و نما کنند. در سراسر دنيا کشت پنبه به مصرف فراوان آفت‌کش‌ها نياز دارد اما کشاورزان پنجابي مي‌گويند: «سم‌پاشي با ميزان بي‌سابقه‌اي در ميانه دهه 1980 پس از به کارگيري بذرهاي دورگه براي افزايش ميزان توليد انجام شده است.»


جارنيل سينگ که براي اولين بار توجه مقامات مسوول را به مشکلات بهداشتي معطوف کرد، در اين‌باره مي‌گويد: «ما 10 جريب زمين داريم. در طول يک سال، آفت‌کش‌هايي به قيمت 60 هزار روپيه براي سم‌پاشي استفاده کرديم و در مقابل محصولي به قيمت 70 هزار روپيه به دست آورديم.» به گفته کشاورزان هنگامي‌ که بذرهاي بومي‌مورد استفاده قرارمي‌گيرند، حشره‌کش‌ها تنها به مقدار کم مورد نياز هستند. سينگ مي‌گويد: «متخصصان کشاورزي اين شرکت‌هاي خصوصي چند‌مليتي را در دهه 1980 به اين منطقه مي‌آوردند و آنها استفاده از آفت‌کش‌ها را تشويق مي‌کردند.»





حشره‌کش براي نجات محصول


به گفته سينگ، هنگامي ‌که «کرم بول آمريکايي» در سال 2000 موجب تخريب مزارع در مقياس وسيع شد، حتي مغازه‌دارهاي مجاور هم داشتند حشره‌کش مي‌فروختند. اين کشاورز 67 ساله مي‌‌گويد: «کشاورزان جواهرات، زمين و همه‌چيزشان را فروختند تا حشره‌کش بخرند و محصول‌شان را نجات دهند.» مواد شيميايي موجب آلودگي آب‌هاي زيرزميني و مواد غذايي شد و به‌طور مستقيم بر کشاورزان و کارگران کشاورزي که سموم را بدون توجه به دستورالعمل‌شان استفاده مي‌کردند، اثر گذاشت.





کشاورزي طبيعي


اما اکنون «همه‌گيري سرطان» حدود 1000 نفر از کشاورزان را بر آن داشته است تا به سوي «کشاورزي طبيعي» عاري از مواد شيميايي روي آورند که بر استفاده از روش‌هاي سنتي کشاورزي تاکيد دارد. بنيانگذار جنبش کشاورزي طبيعي اومندرا دات در اين‌باره مي‌گويد: «کشاورز هندي ما يک متخصص کشاورزي، متخصص آب، متخصص بازاريابي، متخصص همه اينها است. ما نيازي به کارشناساني نداريم که کشاورزي ما را نابود کردند.»


منبع: خبرگزاري فرانسه