جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 6 از 6 مجموع

موضوع: درمان سرطان به کمک فناوری نانو

  1. #1
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض درمان سرطان به کمک فناوری نانو

    درمان سرطان با استفاده از نانوذرات آهن-اکسيد آهن

    گروهي از محققان دانشگاه ايالتي کانزاس با ايجاد دماي بالا درون بدن توسط نانوذرات به مبارزه با سرطان پرداخته‌اند. اين محققان از سال 2007 از نانوذرات آهن-اکسيد آهن براي گرم کردن و يا ايجاد حفره در سلول‌هاي سرطاني و کشتن آنها بهره برده‌اند. اين نانوذرات به‌همراه يک مولکول رنگي که براي شناسايي استفاده مي‌شود، به‌کار مي‌روند. زماني که اين مولکول‌هاي رنگي از نانوذرات جدا مي‌شوند، ساير بافت‌هاي سرطاني درون بدن را پوشانده و شناسايي آنها را توسط متخصصان راحت مي‌سازند.

    اين روش قبلاً روي مدل حيواني موش آزمايش شده و در حال بررسي براي آزمايش‌هاي پيش‌باليني است. اين محققان بر اين باورند که اگر اين بررسي‌ها اجازه آزمايش‌هاي پيش‌باليني را ايجاد کنند، مفهوم سرطان براي بيماران عوض خواهد شد.

    دکتر استفان بوسمن، استاد شيمي و يکي از پژوهشگران اين کار مي‌گويد: «اين کار بدين معناست که احتمالاً در دهه آينده براي درمان سرطان روشي ارزان و با احتمال موفقيت بيشتر نسبت به شيمي‌درماني خواهيم داشت. ما سامانه‌هاي دارويي زيادي داريم که بسيار گران هستند. هزينه اين داروها براي يک بيمار عادي سرطاني حدود 1 ميليون دلار است و با اين روش مي‌توان اين هزينه را تا يک دهم اين مقدار کاهش داد».

    او مي‌افزايد: «روش ما يک روش فيزيکي است؛ سلول‌هاي سرطاني نمي‌توانند در برابر روش‌هاي فيزيکي مقاوم شوند. اين سلول‌ها مي‌توانند در برابر روش‌هاي شيمي‌درماني مقاوم شوند، اما نمي‌توانند در برابر افزايش حرارت و يا ايجاد سوراخ درون آنها مقاومت خود را افزايش دهند».

    با وجودي که شايد سوزاندن و يا سوراخ کردن سلول‌هاي سرطاني کمي افراطي به نظر برسد، اما بوسمن مي‌گويد اين نانوذرات پس از جذب شدن توسط سلول‌هاي سرطاني کار خود را با دقت بسيار بالايي انجام مي‌دهند. او مي‌گويد رساندن اين نانوذرات به سلول‌هاي سرطاني بسيار شبيه ماهيگيري است. وي توضيح مي‌دهد: «ما قلاب ماهيگيري خود را داريم که در آن نانوذرات به‌عنوان طعمه‌اي جذاب براي سلول‌هاي سرطاني عمل مي‌کنند (درست مثل کرم براي ماهي)».

    در اين مطالعه از نانوذراتي با هسته آهني استفاده شده است که روي آن روکشي از جنس اکسيد آهن و يک ماده آلي کشيده شده است. يک ميدان مغناطيسي متغير موجب ايجاد حرارت اصطکاکي در اين نانوذرات شده و اين حرارت به پروتئين‌ها، ليپيدها و مولکول هاي آب که در اطراف سلول سرطاني قرار دارند منتقل شده و موجب ايجاد نقاط داغ مي‌گردد. اگر تعداد اين نقاط داغ کوچک به اندازه کافي زياد باشد، سلول‌ سرطاني از گرما کشته شده و سلول‌هاي سالم دست نخورده باقي مي‌مانند. اگر اين نقاط داغ متمرکز نباشند، گرماي ايجاد شده موجب از بين رفتن ساختارهاي پروتئيني يا ليپيدي شده و در نتيجه غشاي سلولي حل مي‌شود. اين پديده موجب سوراخ شدن سلول سرطاني و کشيده شدن آن تا مرگ مي‌شود. سپس ماده رنگي روي نانوذرات توسط آنزيم‌ها از آن جدا شده و براي بررسي وجود توده‌هاي سرطاني ديگر درون بدن مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين گروه تحقيقاتي درخواست ثبت اختراع نتايج کار خود را در سال 2008 ارائه نموده‌اند.

    nano.ir

    نانوپزشکی چیست؟
    نانوپزشکی چیست؟

    نانوتکنولوژی در پزشکی
    نانوتکنولوژی در پزشکی
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  2. #2
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    درمان سرطان مغز با استفاده از فناورى نانو

    محققان با استفاده از فناورى نانو به پيشرفت هايى در تشخيص و درمان سرطان مغز دست يافتند. سرطان مغز يكى از بدخيم ترين و كشنده ترين سرطان ها است و درمان آن به دليل اينكه بيشتر داروهاى ضد سرطانى حتى نمى توانند به محل تومورهاى مغزى برسند، تاكنون با مشكل مواجه بوده است. طبق اين گزارش، سه گروه از محققان به تازگى مطالعاتى انجام داده اند كه نشان مى دهد مى توان از نانوذرات نشاندار شده براى حل مشكل انتقال داروها به داخل تومورهاى مغزى استفاده نمود. گروه نخست كه محققان به سرپرستى دكتر ميكين ژانگ، محقق برجسته دانشگاه واشنگتن و دكتر جيم اسلون از مركز تحقيقات سرطان فرد هوتچينسون بودند نانو ذرات اكسيد آهن نشاندار شده اى را طراحى كرده اند كه مى توانند به سلول هاى سرطانى بدخيم مغز (گليوبلاستوما) متصل شوند. آنان بدين منظور به نانوذرات اكسيد آهن پوشانيده شده با ، PEG مولكول كلروتوكسين اضافه كرده اند. در اين گزارش آمده است، كلروتوكسين يك پپتيد است كه از عقرب به دست مى آيد و پيش از اين معلوم شده است كه براى اتصال به سلول هاى تومورى در سرطان هاى مغز، پروستات، بافت پيوندى و روده بسيار اختصاصى است. محققان اين نانوذرات را ابتدا بر روى سلول هاى سرطانى مغز در حال رشد در محيط كشت آزمايش كردند و مشاهده نمودند كه نانو ذرات به سرعت وارد اين سلول ها مى شوند و به خوبى در داخل آن عمل مى نمايند و كمتر در اثر جذب شدن به درون وزيكول هاى داخل سلولى (اندوزومها)، از داخل سلول پاك مى شوند و فعاليتشان كاهش مى يابد. اين گزارش افزود، در يك بررسى كامل كه بر روى بافت هاى كليه، كبد و طحال انجام شده، هيچ اثر سمى ناشى از اين نانوذرات ديده نشده است. گزارش كارهاى اين گروه در ژورنال Small منتشر شده است. به گزارش پايگاه اينترنتى فناورى نانو، گروه دوم از محققان، دكتر ويكتور يانگ و همكارانش از دانشگاه ميشيگان هستند كه نشان داده اند مى توان به وسيله يك ميدان مغناطيسى، سلول هاى سرطانى مغزى را مورد هدف نانوذرات اكسيد آهن قرار داد. آنان حيواناتى را كه در داخل بدنشان تومور سرطانى كاشته شده بود، در ميان دو قطب يك الكترومغناطيس قرار دادند. سپس نانوذرات اكسيد آهن معمول را كه با نشاسته روكش داده شده است، به داخل رگ دم اين حيوانات تزريق نمودند . پس از ۳۰ دقيقه محققان از حيوانات با روش MRI عكسبردارى كردند. پس از يك ساعت و سه ساعت از زمان تزريق، اسكن هاى MRI به دست آمده تجمع قابل توجهى از نانوذرات را در داخل تومورها نشان داد. نتايج اين كار در قالب مقاله اى در ژورنال مواد زيستى (Biomaterials) چاپ شده است. گروه سوم محققان ليپوزومى را طراحى كرده اند كه مى تواند تومورها را مورد هدف قرار دهد و غلظت هاى زيادى از عنصر بور را به سلول هاى سرطانى براى درمان به روش جذب تابش نوترونى عنصر بور، به آنها انتقال دهد زيرا اين تابش نوترونى براى سلول ها كشنده است. مطالعاتى كه بر روى سلول هاى سرطانى در حال رشد در محيط كشت انجام شده است، نشان مى دهد كه اين ليپوزوم ها ظرف ۱۲ ساعت در داخل سلول ها قرار مى گيرند و در ناحيه هسته سلول مجتمع مى شوند.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  3. #3
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    نانو ذرات طلا در تشخیص و درمان سرطان

    از نانو ذراتی مانند نانو برنج می توان برای متمرکز نمودن نور بر نقطه ی کوچکی از فضا استفاده نمود. فعالیت محققین دانشگاه رایس براین ذرات متمرکز شده است به طوری که در حال حاضر قصد دارند از خاصیت این نانو ذرات برای بهبود عملکرد میکروسکوپ ها استفاده نمایند. محققین در تحقیقات اخیر موفق به کشف راهی مؤثرتر و مطمئن تر برای تشخیص و نابود کردن سلول های سرطانی شده اند. نتایج تحقیقات اخیر این گروه نشان داده است که با تغییر شکل نانو کره های طلا به نانو لوله های سیلندری شکل می توان تومورهای بدخیمی که در بخش های عمیق تر پوست قرار دارند همانند وضعیتی که در سرطان سینه مشاهده می شود را تشخیص داد و به طور انتخابی، پرتوی از لیزر که قدرت آن نصف پرتوهای به کار رفته قبلی است بدون تخریب سلول های سالم سلول های ، بدخیم را از بین برد. وقتی سلول های سرطانی به طلا متصل شد نور را منعکس کرده و به راحتی از سلول های سالم تشخیص داده می شود. نانو ذرات طلا پرتو لیزر را نیز بسیار راحت جذب می نماید و به این ترتیب سلول های بدخیم روکش داده شده با این ذرات به راحتی از بین می روند. اخیراً این محققین دریافتند که با تغییر شکل نانو ذرات طلا از کره به میله ای شکل می توان از طیف نوری با فرکانس پایین تری استفاده کرد. در روش اخیر می توان تومورهای عمقی را که با لیزر مرئی قابل تشخیص نبودند مشخص کرد.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  4. #4
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    درمان سرطان سينه با استفاده از نانوذرات آرسنيك محقق شد


    محققان دانشگاه نورث وسترن امريكا، با استفاده از فناوري نانو موفق به ساخت دارويي به نام «تري اكسيد ارسنيک» براي درمان سرطان سينه شدند.

    به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، منطقه علوم پزشکي تهران، محققان دانشگاه نورث وسترن امريكا، با استفاده از فناوري نانو، موفق به ساخت داروي سرطان سينه شدند. اين دارو براي درمان سرطان خون در نظر گرفته‌ شده بود، ولي اين محققان با استفاده از فناوري نانو توانستند اين دارو را به دارويي موثر براي درمان نوعي از سرطان سينه كه زنان جوان به‌ويژه زنان افريقايي- امريكايي درگير آن هستند، مبدل كنند.

    اين دارو كه «تري اكسيد ارسنيك» نام دارد، جزو داروهاي قديمي چيني است كه اخيرا آنكولو‍ژيست‌هاي غربي از آن براي درمان نوعي سرطان خون - لوسمي - استفاده مي‌كردند. محققان دريافتند كه ارسنيك بر روي تومورها موثر نيست، به‌طوري كه پس از تزريق دارو به خون، دارو بايد سريعا به‌كار گرفته و دفع شود، چرا كه تجمع آن بسيار سمي است.

    نانوذره جديد ارسنيك - كه تا زماني كه به تومور نرسد و محموله سمي خود را تحويل ندهد، قابليت آشكارسازي ندارد - مشكل سميت بالاي ارسنيك را حل كرد. اين نانوذره، كه «نانوبين» ناميده مي‌شود، به موش‌هاي مبتلا به تومورهاي سينه سه برابر منفي - كه خطر متاستاز آن بالا و ميزان مرگ و مير ناشي از آن بالاست- تزريق شد. نانوبين‌ها حامل ارسنيك، سبب كاهش رشد تومور در موش‌ها شدند؛ در حالي كه ارسنيك كپسول نشده چنين اثري را بر تومورها ندارد.

    نانوبين حاوي نانوذره «تري اكسيد ارسنيك كپسوله شده» با يك لايه ثانويه شيميايي براي افزايش طول عمر نانوبين پوشانده شده‌اند تا در خون مخفي بمانند. تكنولوژي نانوبين سبب مي‌شود تا بافت سالم در معرض داروي سمي در حين گردش در خون قرار نگيرد. زماني كه نانوبين توسط سلول‌هاي غيرطبيعي و عروق خوني تومور جذب مي‌شود، نانوذرات ارسنيك آزاد و در داخل سلول‌هاي تومور به‌دام مي‌افتند.

    «وينس كرينز»، استاد پزشكي و آنكولوژيست دانشگاه پزشكي نورث وسترن و عضو مركز سرطان رابرت لوري، مي‌گويد كه اثرات ضد تومور نانوبين‌هاي ارسنيك در مبارزه با تومور سينه سه بار منفي، در موش‌ها بسيار دلگرم كننده است. نياز فوري وجود دارد كه درمان‌هاي جديدي براي تشخيص ضعيف سرطان سينه سه برابر منفي تعبيه شود.

    «كرينز» و «تام او هالوران»، رييس بخش شيمي موسسه فرايندهاي زندگي در نورث وسترن، نويسندگان اصلي مقاله اين تحقيق هستند كه در 15 جولاي در مجله تحقيقات كلينيكي سرطان منتشر شده است. «ريچارد اهن»، دانشجوي برنامه آموزش محققان پزشكي در نورس وسترن، نويسنده مسوول است.

    «اوهالوران» اظهار مي‌كند كه همه مي‌گفتند نمي‌توان از ارسنيك براي از بين بردن تومور استفاده كرد. دليل اين مدعا اين بود كه آن‌ها نمي‌توانستند به روش درست به تومور تحويل داده شوند. تكنولوژي جديد تحويل دارو به صورت مستقيم به تومور باعث شد تا دارو فقط به سلول‌هاي تومور تحويل داده شوند و سلول‌هاي سالم در معرض آن قرار نگيرند. بر اين اساس كرينز مي‌گويد كه ما مي‌توانيم داروي سمي را تنها به تومورها برسانيم و اين كار با كمك فناوري نانو محقق شد. چالش موجود اين است كه چگونه كاري كنيم كه دارو براي سلول‌هاي تومور، سمي‌تر و براي سلول‌هاي سالم، بي خطرتر باشد؛ به اين طريق مي‌توان جان بيماران بيشتري را از مرگ نجات داد.

    هم اكنون محققان نورس وسترن، در حال كار بر روي تزئين نانوبين‌ها با آنتي بادي‌هايي هستند كه ماركرهاي روي سلول‌هاي تومور را تشخيص دهند تا داروي بيشتري جذب تومور شود. آن‌ها همچنين مايلند تا دو يا چند دارو را همزمان در نانوبين‌ها جاسازي كنند تا به سمت تومور حمل شود. «اوهالوران» مي‌گويد با اين روش مي‌توان از دزهاي بالاي داروي سمي‌اي استفاده كرد كه تنها در تومور مورد نظر آزاد مي‌شوند.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  5. #5
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    آغاز دوره آزمایشی درمان سرطان پانکراس با استفاده از نانو ذرات طلایی




    آغاز دوره پنج ساله آزمایش بالینی به منظور بررسی تاثیر نانو ذرات میکروسکوپی بر روی سلولهای سرطانی سرطان پانکراس، امیدهایی برای تشخیص زودهنگام و درمان این بیماری کشنده را زنده کرده است.




    آغاز دوره پنج ساله آزمایش بالینی به منظور بررسی تاثیر نانو ذرات میکروسکوپی بر روی سلولهای سرطانی سرطان پانکراس، امیدهایی برای تشخیص زودهنگام و درمان این بیماری کشنده را زنده کرده است.

    محققان دانشگاه رایس و تگزاس با استفاده از پشتوانه مالی ۱.۸ میلیون دلاری "برنامه ترکیب فناوری نانو با درمان سرطان" موسسه ملی سرطان، بر روی نقش و تاثیر نانو ذرات طلا بر روی سرطان پانکراس آزمایش و مطالعه خواهند کرد.

    به گفته نائومی هالاس مدیر این پروژه تحقیقاتی، درمان سرطان پانکراس درمانی بسیار دشوار است و از این رو امیدواریم با استفاده از فناوری نانو و ترکیب آن با درمان "ترانوستیک" بتوانیم این شیوه درمانی را به شکلی موثرتر تغییر دهیم.

    ترانوستیک رویکرد پزشکی در حال رشدی است که در آن بر اساس تشخیصهایی پزشکی هر بیماری، بهترین اندازه دارو متناسب با نوع بیماری تعیین می شود.

    نانو ذرات به کار گرفته شده در این درمان از نانو پوسته طلایی برخوردارند که می تواند برای از بین بردن سلولهای سرطانی نور را به حرارت تبدیل کنند.

    در عین حال این ذرات از رنگدانه های فلورسنت برخوردارند تا چهره تومورهای سرطانی را در زیر اسکنهای mri آشکار کنند.

    این نانو ذرات دو منظوره بوده و به منظور هدف گرفتن سلولهای سرطانی به شکل عوامل تشخیصی و درمانی طراحی شده اند.

    با توجه به قابلیتهای تصویری این نانو ذرات، دانشمندان امیدوارند بتوانند با استفاده از آنها به درمان انواع دیگری از سرطان نیز بپردازند. گفته می شود سرطان پانکراس در ایالات متحده سالانه ۳۵ هزار مرگ را در پی دارد.





    خبرگزارى مهر )
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  6. #6
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    نانو درمانی سرطان




    چالش عمده در درمان سرطان هدف‌گیری1 و از بین بردن سلول‌های سرطانی‌ است به طوری که، تا حد امکان کم‌ترین تأثیر را بر سلول‌های سالم داشته باشد. در حال حاضر، روش‌های معمول جهت تشخیص و درمان سرطان شامل: جراحی، تشریح، بافت‌برداری، شیمی درمانی و پرتو درمانی، قادر نیستند میان سلول‌های سالم و سلول‌های سرطانی تفاوتی قائل شوند و این مسئله موجب مسمومیت بدن و عوارض جانبی زیان‌آور در بافت‌های دیگر از قبیل: تخریب مغز استخوان، بیماری‌های عضله‌ی فلب و صدمات عصبی می‌شود که این امر خود بزرگ‌ترین محدودیت در تعیین دوز2 دارو می‌باشد.

    نانوفناوری آغاز تغییرات در مقیاس و روش‌های رهاسازی دارو در بدن می‌باشد. ذرات و ابزارهای نانو از نظر ابعاد، کاملاً به مولکول‌های زیستی نزدیک بوده و به سادگی می‌توانند در اغلب سلول‌ها نفوذ کنند. قابلیت ادغام فیزیکی، شیمیایی و خواص بیولوژیک این نانوذرات، پژوهشگران و مهندسین را قادر خواهد ساخت تا نانوذرات را در جهت ساخت دارو به کار گیرند. داروهایی که در حوزه تشخیص و درمان بیماری‌ها از جمله سرطان می‌تواند مفید واقع شود.

    نانوذرات؛ حامل دارو

    یکی از اهداف نانوفناوری سوارکردن مولکول‌ها و داروها بر روی مواد حامل (نانوذره) و سپس فرستادن و رها کردن آن‌ها به درون سلول می‌باشد. دارورسانی هدف‌دار موضوع جدیدی نیست و به اوایل قرن بیستم، هم‌زمان با طرح گلوله‌ی سحرآمیز از سوی ارلیخ، برمی‌گردد. اما هنوز تهیه و بکارگیری آن برای آزمایش‌های بالینی یک چالش بزرگ است. این چالش شامل پیدا کردن هدف مناسب برای یک بیماری خاص، یافتن دارویی مناسب جهت درمان بیماری موردنظر و پیدا کردن حاملی مناسب برای رساندن دارو به اندام هدف می‌باشد، به شکلی که این حامل از سیستم ایمنی بدن–که مواد بیگانه را به سرعت از گردش خون حذف می‌کند– در امان باشد. نانوذرات با پوشش محافظ برای دوری از سیستم ایمنی بدن و لیگاندهایی جهت هدف قرار دادن سلول یا بافت خاص، بسیاری از ویژگی‌های لازم یک گلوله‌ی سحرآمیز را برآورده می‌سازند.

    نانوذرات شامل انواع مختلف از سامانه‌های کلوئیدی با مقیاس زیر میکرون (کوچک‌تر از یک میکرومتر) می‌باشند، و ممکن است غیرآلی، لیپوزومی یا پلیمری باشند. یکی از مزیت‌های اصلی نانوذرات کوچکی اندازه آنها می‌باشد، که می‌توانند به راحتی از بسیاری از سلول‌های زیستی عبور نمایند. برتری دیگر، چگالی بالای عامل دارویی در آنهاست که می‌توان از آن برای رسیدن به خصوصیات رهایش دارویی متفاوت استفاده نمود. به دلیل وجود انواع مختلف روش‌های تولید نانوذرات، خصوصیات سطحی متفاوتی نیز می‌توان برای نانوذرات ایجاد کرد، از این طریق ویژگی‌های دیگری نیز مانند اتصال لیگاندهای محافظ برای افزایش مقاومت نانوذره در برابر سیستم ایمنی بدن، و در نتیجه افزایش حضور آنها در گردش خون، و یا اتصال لیگاندهایی برای متصل شدن نانوذرات به سلول بافت هدف، به نانوذرات افزوده می‌شود.

    تکنیک هدف‌گیری در درمان سرطان

    شیوه‌های مورد بررسی در سیستم رهاسازی دارو در سه زمینه طبقه‌بندی می‌شود:

    3-1. تکنیک‌های پخش و توزیع دارو

    3-2. کنترل انتقالات غشایی

    3-3. تکنیک‌های هدف‌گیری

    مدت زمانی‌که دارو دارای غلظت مؤثر می‌باشد، به زمان نیمه عمر دارو در بدن بستگی دارد و جهت نگه‌داشتن غلظت مؤثر دارو در بدن، ناچاریم دوز بیشتری از دارو را تجویز نمائیم. اما در یک حالت ایده‌آل دارو می‌تواند این قابلیت را داشته باشد که با میزان دوز معین، در جایگاه اثر، غلظت خود را تا حد غلظت مؤثر افزایش دهد و در مدت زمان اثر دارو با همین غلظت ثابت باقی بماند. در تکنیک توزیع دارو، هدف، دست‌یابی به این مطلوب خواهد بود. جهت کنترل نقل و انتقالات غشائی، می‌توان از محرک‌های ویژه‌ی فیزیکی یا از پیش‌دارو استفاده نمود و اثر نفوذپذیری دارو را افزایش داد. در تکنیک پیش‌دارو، دارویی را که در محل غشا دارای فعالیت کمتری می‌باشد، دچار تغییرات شیمیایی کرده تا بتواند آسان‌تر و سریع‌تر از غشا عبور نماید و پس از انتقال، داروی تغییر شکل یافته به وضعیت نخستین خویش بازگشته و در داخل اندام هدف فعال می‌گردد.

    تکنیک‌های هدف‌گیری نیز در دو شیوه بررسی می‌شود:

    الف) هدف‌گیری فعال : که از سیگنال پپتید، برهم‌کنش آنتی‌بادی‌ــ ‌آنتی‌ژن و یا لیگاندــ‌گیرنده استفاده می‌گردد.

    ب) هدف‌گیری غیرفعال : که از افزایش نفوذ و نگهداری یا EPR (Enhanced Permeation and Retention) در نزدیکی اندام هدف استفاده می‌گردد.

    الف) هدف‌گیری فعال3

    هدف‌گیری فعال معمولاً پیوستن جزء هدف‌گیری به نانوذرات و تشکیل مجموعه دارو-‌نانوذره می‌باشد. این روش به دلیل برهم‌کنش‌های بسیار ویژه، امکان تجمع نانوذرات را در اندام هدف، اندامک‌های درون سلولی و حتی مولکول‌های ویژه‌ای در درون سلول، فراهم می‌سازد. این تکنیک بر مبنای برهم‌کنش‌هایی از قبیل: برهم‌کنش کربوهیدارت‌– ‌لکتین، لیگاند– گیرنده‌، آنتی‌بادی‌– ‌آنتی‌ژن می‌باشد.

    برهم‌کنش کربوهیدرات– لکتین، یکی از روش‌های قدیمی رهاسازی دارو در اندام هدف می‌باشد. لکتین پروتئینی با منشأ غیرایمنی می‌باشد که توانایی تشخیص و پیوستن به گلیکوپروتئین‌های سطح سلول را داراست. برهم‌کنش لکتین با برخی کربوهیدارت‌ها در سطح سلول بسیار ویژه است. از طرفی به دلیل وجود کربوهیدرات‌ها در سطح تمامی سلول‌ها، این سیستم دارورسانی اساساً به تمامی اندام‌ها توسعه یافته و می‌تواند منجر به آسیب سلول‌های طبیعی شود. بنابراین، اخیراً هدف‌گیری به سمت گیرنده‌های ویژه و یا آنتی‌ژن‌های مشخصی روی غشاء پلاسما یا نقطه دیگری در جایگاه هدف سوق پیدا کرده است.

    گیرنده‌های ویژه یا آنتی‌ژن‌هایی که روی سلول وجود دارند می‌توانند دارو را به طور غیرمستقیم از طریق آندوسیتوز وارد سلول نمایند. از آنجائی‌که گلیکوپروتئین‌ها نمی‌توانند از ورود اتصال دارو-نانوذره به طریق آندوسیتوز، به درون سلول ممانعت نمایند، این مکانیسم (هدف‌گیری از طریق لیگاند یا آنتی‌ژن ویژه) می‌تواند یک جریان متناوب جهت غلبه بر مقاومت سلول‌ها ایجاد نماید.

    ب) هدف‌گیری غیرفعال4

    در هدف‌گیری غیرفعال تکنیکی که استفاده می‌شود عبارت‌ است از: بکارگیری محیط منحصر به فرد اندام هدف، که این تدبیر، درمان از طریق پیش‌داروی فعال شده نامیده می‌شود. کلیه ترکیبات شیمیایی که بتوانند در ارگانیزم، یک ماده مؤثره را آزاد نمایند به عنوان پیش‌دارو معرفی می‌شوند.

    در این روند، دارو با احاطه شدن توسط یک پلیمر و ایجاد نانوذره به پیش‌دارو تبدیل شده، و به اندام هدف هدایت می‌شود؛ سپس اتصال دارو- پلیمر توسط آنزیم‌های ویژه و یا تنظیم pH در محل اندام هدف شکسته می‌شود.

    دورنما

    تاکنون تعامل میان نانوفناوری و بیولوژی در زمینه‌ی سرطان، تحولی عظیم در روش‌های تشخیص، درمان و پیش‌گیری از سرطان ایجاد کرده است، که این دستاوردها آغازی برای رسیدن به کاربردهای بالینی می‌باشد.

    جهت هدف‌گیری ویژه‌ی سلول‌های سرطانی، اختلاف بین سلول‌های سرطانی و سلول‌های طبیعی از قبیل: تکثیر غیرقابل کنترل، غیرحساس بودن نسب به روند منفی رشد، پیدایش آوندهای خونی و لنفی و گسترش آن و... می‌تواند مورد بهره‌برداری قرار گیرد. طراحی حامل (نانوذره) و تکنیک‌های هدف‌گیری می‌تواند بر طبق نوع، میزان پیشرفت و محل سرطان تغییر نماید.

    نانوفناوری علاوه بر هدف‌گیری و از بین بردن سلول‌های سرطانی، می‌تواند کاربردهای دیگری از قبیل تصویربرداری و تشخیص سرطان نیز داشته باشد. این تصور از نانوفناوری می‌تواند توسط نانوذرات درخت‌سان که هم‌زمان دارو و مقادیر زیادی اتم فلزی پارامغناطیس را جهت تصویربرداری حمل می‌کند، تحقق یابد
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت