سرطانمغز و سیستم عصبی بدن
سرطانهای مغز و سیستم عصبی بدن، بعد از لوکمی (سرطان خون یا مغزاستخوان) دومین نوع شایع سرطانهای کودکان به شمار میرود.
در این نوع سرطانها، دستههایی از سلولهای سرطانی یا تومورها در جمجمه فرد –در قسمت داخلی یا خارجی مغز—ایجاد میشوند و بر سیستم عصبی بدن که سیستم پیامرسانی است که پیامها را از مغز به قسمتهای دیگر بدن میرساند، اثر میگذارد.
سرطانهای مغز و سیستم عصبی اگر زود تشخیص داده شوند معمولاً قابل درمان هستند. این نوع سرطانها انواع مختلف دارند که پزشکان براساس محل ایجاد تومورها، نوع سلول درگیر و سرعت رشدشان، آنها را طبقهبندی میکنند.
در این مقاله به معرفی برخی از متداولترین نوع سرطانهای مغز و سیستم عصبی بدن میپردازیم.
گلیومای ساقه مغز
ساقه مغز که در پشت مغز قرار گرفته است از مغزمیانی، پل دماغی و مدولا تشکیل میشود. این ساختارها همه پیامهای مغز را هماهنگ میکنند. همچنین بسیاری از عملکردهای خودکار بدن مثل تنفس، ضربانقلب، فشارخون، بلع، هضم و پلک زدن را هم کنترل میکنند.
توموری که در هر ناحی از ساقه مغز ایجاد شود تومور ساقه مغز گلیوما نامیده میشود. تومورهایی که در پل دماغی ایجاد میشوند متداولتر هستند اما درمان آنها معمولاً دشوارتر است. تومورهایی که در مغزمیانی و مدولا ایجاد میشوند شیوع کمتری دارند اما معمولاً آسانتر درمان میشوند.
علائم گلیوما پونتین (مربوط به پل دماغی) ممکن است ناگهانی بروز کرده و به سرعت وخیم شوند. این علائم عبارتند از:
• دوبینی
• جمع شدن یک کره چشم
• افتادگی پلک یا یک قسمت از صورت
• مشکل در بلع
• مشکل در حرف زدن و راه رفتن
تومورهای مغزمیانی نیز مشکلات چشمی مشابهی ایجاد می کنند اما درکنار آن سردرد و استفراغ هم ایجاد میکنند. دلیل آن افزایش فشار درون سر است که بخاطر انسداد مایع مغزی-نخاعی (مایعی که مغز و نخاع را در بر میگیرد) ایجاد میشود.
تومورهای مدولا با مشکل در بعل و ضعف اعضای بدن همراه است.
ازآنجاکه ساقه مغز ناحیهای از مغز است که معمولاً قادر به تحمل جراحی نیست، گلیومای ساقه مغز معمولاً با پرتودرمانی درمان میشود.
اپندیموما
مایع مغزی-نخاعی علاوه بر در بر گرفتن مغز و نخاع با از بین بردن موادزائد به نگهداری از بافت عصبها کمک میکند. اپندیموماها تومورهایی هستند که از سلولهای مغزی که این مایع را تولید و نگهداری میکند شروع میشوند و معمولاً در کودکان زیر 5 سال اتفاق میافتد.
اپندیموماها براساس محلشان تقسیمبندی میشوند و معمولاً به سایر قسمتهای بدن منتشر نمیشوند (متاستاز). آندسته که در قسمت بالایی سر هستند بالایسقفی (supratentorial) نامیده میشوند. این نوع تومور بخاطر افزایش فشار درون سر با علائمی مثل حالتتهوع، استفراغ و سردرد و همچنین ضعف و مشکلات بینایی همراه است.
تومورهایی که در پشت سر یافت میشوند متداولتر هستند. این تومورها پایین سقفی نامیده میشوند و با حالتتهوع، استفراغ، سردرد و همچنین مشکل در حفظ تعادل همراه هستند.
اپندیموماهای بالای سقفی معمولاً فقط با جراحی قابل درمان هستند اما اپندیموماهای پایین سقفی معمولاً به درمانهای شدیدتر همراه با جراحی و پرتودرمانی نیاز دارند.
تومور نورواکتودرمال اولیه (PNET)
این تومورها گروهی از تومورها هستند که ممکن است در هر نقطهای از مغز ایجاد شوند اما سلولهای آنها در زیر میکروسکوپ بسیار شبیه هستند. انواع این تومور شامل مدولوبلاستوما، پینئوبلاستوما و نوروبلاستوما نامیده میشوند. همه این نوع تومورها قابل متاستاز از طریق مایع مغزی-نخاعی هستند که اطراف مغز و نخاع را در برگرفته است.
علائم تومورهای نورواکتودرمال اولیه معمولاً به اندازه و محل آن بستگی دارد اما انواع متداول آن عبارتند از:
• سردرد، حالتتهوع و استفراغ (مخصوصاً صبحها) که با افزایش فشار درون سر ایجاد میشود.
• ضعف دستها و پاها
• مشکلات بینایی
• حمله
• مشکل در تعادل و هماهنگی بدن
بااینکه تومورهای نورواکتودرمال اولیه نیاز به درمان قوی که شامل جراحی، شیمیدرمانی و پرتودرمانی میشود، دارند اما پیشرفتهای اخیز پزشکی علاج اکثریت کودکان مبتلا به آن را مقدور کرده است.
گلیومای عصب بینایی
عصب بینایی پیامهایی را درمورد هرچه چشم میبیند به مغز میفرستد. تومری که در این گذرگاه ایجاد شود، گلیومای عصب بینایی نامیده میشود.
این تومورها معمولاً کودکان زیر 10 سال و آنها که دچار عارضه ژنتیکی نوروفیبروماتوز هستند (که باعث میشود تومورها روی بافت عصب رشد کنند) را مبتلا میکنند.
متداولترین نشانه این مشکل از دست رفتن سریع بینایی است. درمورد تومورهایی که کند رشد میکنند، شناسایی این تومور در ابتدا دشوار است—مخصوصاً در کودکان کمسنوسالتر که قادر به توضیح آنچه میبینند نیستند. درمورد تومورهایی که سریع رشد میکنند، مشکلات بینایی آشکار میشود.
همچنین ممکن است کودک شروع به کج کردن مکرر سر خود کرده یا تاخیر در رشد مثل مشکل در راه رفتن، حرف زدن یا تغییر رفتار را از نشان میدهند. وضعیتی که نیستاگاموس نامیده میشود (وقتی کره چشم ناخودآگاه تکان میخورد) هم ممکن است اتفاق بیفتد. گاهیاوقات، اگر تومور به غذه هیوفیز فشار بیاورد، مشکلات رشد هم ایجاد میشود.
گلیومای عصب بینایی معمولاً با ترکیبی از جراحی، شیمیدرمانی و پرتودرمانی درمان میشود. اکثر کودکان درمان شده و بیناییشان به وضعیت عادی برمیگردد. اما همیشه خطر از دست رفتن همیشگی بینایی بعد از درمان وجود دارد.
آستروسیتوما
آستروسیتوما از سلولهای مغزی ستارهای شکلی به نام استروسیت ناشی میشود. آستروسیتوماها چهار نوع اصلی دارند: آستروسیتومای پیلوسیتیک کودکان (درجه 1)، آستروسیتومای فیبریالی (درجه 2)، آستروسیتومای آناپلاستیک (درجه 3) و گلیوبلاستوما مولتیفرم (درجه 4).
آستروسیتوماهای درجه پایین در کودکان کاملاً قابلدرمان هستند زیرا خیلی آرام رشد کرده و منتشر هم نمیشوند و معمولاً بیشتر شبیه به کیست هستند تا تومور درنتیجه برداشتن آنها بسیار آسان است مگراینکه در نواحی باشند که جراحی آن دشوار باشد (مثل عصب بینایی). پس از جراحی این احتمال وجود دارد که نیاز به شیمیدرمانی و پرتودرمانی نباشد.
آستروسیتوماهای درجه بالا درمان دشوارتری دارند و معمولاً دلیل آن این است که در نواحی قرار گرفتهاند که جراحی آن دشوار است. در این شرایط، درمان نیاز به شیمیدرمانی و پرتودرمانی خواهد داشت.
عوارضجانبی درمان سرطان
بچههایی که تحت پرتودرمانی یا شیمیدرمانی برای تومورهای مغزی قرار میگیرند معمولاً عوارضجانبی مثل خستگی، حالتتهوع، استفراغ و ریزش مو را تجربه میکنند. خوشبختانه، زمانیکه درمان پایان مییابد، این عوارض از بین میروند.
تاثیرات طولانیمدت درمانی که شامل جراحی باشد اثرات دیرهنگام نامیده میشوند و شامل تاثیر شناخت، حمله، ناهنجاریهای رشد، کمبود هورمون، مشکلات بینایی و شنوایی و احتمال بروز سرطان دوم که شامل تومور مغزی دوم است، میباشد.
ازآنجاکه این مشکلات گاهی سالها پس از درمان آشکار میشوند، نیاز به مراقبت دقیق و آزمایشات منظم است.
www.kidspersia.com
عضو تحریریه علمی ایران سلامت
علاقه مندي ها (Bookmarks)