نمایش نتایج 1 تا 2 از 2 مجموع
  1. #1
    hadi41 آفلاین است تازه وارد
    تاریخ عضویت
    Sep 2010
    ارسالها
    5

    پیشفرض عوض کردن مکرر شغل

    پسرم 30 سال دارد. در حال حاضر شغل آزاد دارد و در يک بوتيک لباس کار مي‌کند. تا حالا چندبار شغلش را به دليل بي‌علاقگي عوض کرده است البته يک رشته مهندسي هم خواند اما آن را هم دوست نداشت. همواره ناراضي و بي‌ميل است. مانند افسرده‌هاست. حاضر نيست ازدواج کند. با او چه کنم؟ لطفا راهنمايي‌ام کنيد. مي‌توانم به او داروي خاصي بدهم؟

  2. #2
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,981
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    گاهي شرايط موجود به دليل مجموعه عوامل مختلفي اين نوع رفتار را ايجاب مي‌کند، براي مثال نداشتن هيچ‌گونه سرگرمي سالم، کمبود تجمع تفريحي ورزشي که جوان بتواند در هر محله با همسالان خود ارتباط برقرار کند، ورزش کند، به تماشاي تئاتر برود يا فعاليتي سالم و شاد را انجام بدهد. خلاصه اينکه آن شور و شادي که به واقع از جوان انتظار مي‌رود گاهي ديده نمي‌شود. به‌خصوص در جوان‌هايي که فقط براي داشتن مدرک دانشگاهي، هر جا و رشته‌اي که قبول مي‌شوند را برمي‌گزينند، نه آن چيزي که مورد علاقه‌شان بوده است. اين جوان هم يا به دليل بي‌علاقگي آن رشته مهندسي را نيمه‌کار رها کرده و مدرکي ندارد و يا اگر هم مدرک دارد، بي‌علاقگي به رشته خاصي داشته که در آن حيطه مشغول به کار نيست.


    اين پسر جوان در واقع به دنبال کسب درآمد بهتر (به اين گمان) در بوتيک کار مي‌کند و يا شغلش را عوض مي‌کند. از اين گذشته چون او شغلي و درآمدي ثابت ندارد ممکن است گاهي با خود فکر کند که چه کسي حاضر است با او ازدواج کند؟ پس خواهش من اين است که انگ افسردگي را به جوان يا هر کسي در خانواده نزنيم. ما تا او را نبينيم و بررسي نکنيم نمي‌توانيم متوجه شويم وي افسرده است يا خير. او هنوز تکليفش را با خودش معلوم نکرده، پس چگونه مي‌خواهيد با اجبار کردن او به ازدواج، درماني خودسرانه، بر فرض حتي اگر افسرده باشد، برايش تجويز کنيد؟


    راهنمايي ما اين است که اين مادر گرامي اول خودش با يک مشاور يا روان‌شناس صحبت کند تا اطلاعات صحيح را در مورد پسرش به ايشان بدهد و راهکار بگيرد. سپس در مرحله بعد فرزندش را با شيوه‌اي که به او ياد داده شد، ترغيب کند با مشاور تخصصي به گفتگو بنشيند. آن مشاور که چنين تخصصي را دارد مي‌تواند متوجه شود جوان موردنظر چه مشکلي دارد: افسرده است، اختلال خاصي در رفتار خود دارد يا خير و درمان را شروع مي‌کند يا در صورت صلاحديد، وي را به همکاران مربوطه ارجاع مي‌دهد.


    در ضمن هرگز داروهاي اعصاب و روان را که در حيطه تخصص روان‌پزشکان است به جوان‌تان ندهيد. با اين کار اوضاع را بدتر خواهيد کرد.

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  



Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0