براي تهيه‌ي برنج سفيد (يعني آن برنجي که قوت غالب هموطنان است و فاقد ارزش غذايي مي‌باشد)، سبوس و رويان germ برنج قهوه‌اي را جدا مي‌کنند. اندکس گليسميک (ميزان بالا رفتن گلوکز خون پس از خوردن مقدار مشخصي از هر غذا) برنج قهوه‌اي پائين‌تر از برنج سفيد است.


ميزان مصرف سالانه‌ي برنج در آمريکا 21 پوند براي هر نفر است که 70% آن را برنج سفيد تشکيل مي‌دهد. محققان هاروارد اطلاعات اوليه‌ي حاصل از سه بررسي آينده‌نگر همنوا را براي سنجش اختلاف دراحتمال ايجاد ديابت نوع 2 با مصرف برنج سفيد يا قهوه‌اي مورد ارزيابي قرار داده‌اند.


قريب 200 هزار بزرگسال بدون ابتلاي به ديابت، بيماري قلب و عروق يا سرطان در ابتدا و هر 2 تا 4 سال يک بار مورد ارزيابي قرار گرفتند (پيگيري 14 تا 22 سال). در اين مدت حدود 10500 مورد اتفاقي ديابت شناسايي شد.

در آناليز تطبيق داده شده، احتمال نسبي ايجاد ديابت در گروهي که بيشتر از برنج سفيد (بيش از 5 بار در هفته) استفاده مي‌کردند 17% بيشتر از گروهي بود که کمترين مقدار برنج را مصرف مي‌نمودند (کمتر از يک بار در ماه). به عکس، احتمال نسبي ايجاد ديابت در گروهي که داراي بالاترين مصرف برنج قهوه‌اي بودند 11% کمتر از گروهي بود که کمترين مقدار مصرف را داشتند.