برداشتن طحال

[farzad32]

1 ماه پيش تصادف كردم و طحالمو برداشتن !!!
در كل طحال واصه چه كاريه ؟
اگه برش دارن چه مشكلاتي واسه بدن پيش مي ياد ؟

[heidar.b]

من بسيار ساده توضيح ميدهم زيرا ميزان آشنايي شما با علوم پزشكي را نميدانم
طحال در حقيقت بزرگترين اندام لنفوپيد در دستگاه گردش خون انسان ميباشد و توسط كپسولي از بافت همبند متراكم احاطه شده تخريب اريتروسيتها و دخالت در سيستم دفاعي بدن شناخته شده ترين اعمال طحال است كه البته وظايف در سنين ختلف كمي متفاوت است داراي دو بخش عمده پولپ سفيد و پولپ قرمز (تفاوت در ساختمان و عملكرد سيستم لنفاوي و اريتروسيتي)ميباشد. براي درمان يا بهتر است گفت رفع برخي مشكلات در بيماريهايي خاص آنرا برميدارن در سنين بلوغ وبعد از آن نداشتن طحال خطر ناك نيست ولي بهر حال برادشتن آن نيز مشكلاتي ايجاد ميكند كه عموماٌخطري براي شما ندارد .اگر طحال شما برداشته شده مسلم بدانيد و جودش براي شما بيش از عدم وجود مضر بوده موفق باشيد :wink:

[دکتر نادر]

افرادی كه به هر علت، طحال‌شان برداشته شده است، باید واكسن ضد برخی میكروب‌های خاص را دریافت كنند، زیرا حتی در بزرگسالان نیز كاركردهای طحال نباید كاملا بی‌اهمیت تلقی شود و نقش طحال در دستگاه ایمنی بدن را باید همیشه در نظر داشت.

آنتی‌بادی‌هایی كه در طحال ترشح می‌شوند، به خصوص علیه باكتری‌هایی كه دارای كپسول هستند، موثرند و بیمارانی كه طحال شان برداشته شده است، مستعد ابتلا به عفونت باكتری‌هایی نظیر پنوموكوك و هموفیلی هستند.

واكسیناسیون مناسب و رعایت اصول پیشگیری، احتمال وقوع این عفونت را به میزان قابل‌توجهی كاهش می‌دهد.


بودن يا نبودن طحال چه فرقي مي‌کند؟

با وجود كاركردهايي كه به طحال نسبت داده شد، فعاليت‌هاي اين عضو در بالغان، توسط اعضاي ديگر، نظير كبد و مغز استخوان هم قابل انجام است بنابراين، برداشتن طحال در بالغان، معمولا عارضه عمده‌اي ايجاد نمي‌كند. در كودكان، با توجه به نقش طحال در پيدايش پاسخ‌هاي ايمني، برداشتن طحال بايد با دقت و وسواس بيشتري صورت گيرد زيرا حذف اين عضو در سنين پايين، با كاستن از توانايي ساخت آنتي‌بادي در بدن، موجب استعداد ابتلا به برخي عفونت‌هاي خاص مي‌شوند.

[دکتر نادر]

شایعترین عللی که منجر به عمل طحال برداری می شود عبارتند از :


* پورپورا یا کبودی منتشر و بدون علت نقاط مختلف بدن بدلیل کاهش پلاکتها ( ITP )
* برخی بیماریهای ارثی که باعث تغییر شکل گلبول های سرخ می شوند مانند اسفیروسیتوز ، تالاسمی ، آنمی داسی شکل ، که در این بیماریها طحال ، بزرگتر و فعال می شود و موجب تخریب گلبول های سرخ می گردد.
* بیماری کم خونی همولیتیک که در آن گلبول های سرخ توسط طحال برداشت و تخریب می شود .
* در برخی بیماریها مانند لنفوم هوچکینی ، جهت تشخیص بیماری لازم است طحال برداشته شود .
* در بعضی بیماریهای بد خیم خونی مانند لنفوم یا لوسمی طحال كمي بزرگ و پركار مي شود .
* در مواردی که طحال خیلی بزرگ می شود و برداشت پلاکتها ، گلبول های سفید و گلبول های سرخ منجر به پان سایتوپنی ( یعنی کاهش تمام رده های سلول های خونی ) مي گردد .
* در انفارکتوس طحالی ، آنوریسم شریان طحالی ونیز در تومورهای طحالی .


از نظر تشخیصي آزمایشهای خونی مانند CBC ،اسمیر خون محیطی ،آسپیراسیون مغز استخوان ، و نیز سونوگرافی شکم ، CT اسکن شکم ، MRI شکم ونیز اسکن رادیوایزوتوپ طحال به تشخيص بيماري طحال و لزوم درمان جراحي و نقشه و پلان عمل كمك مي كند .



* تزریق واکسن پنومو واکس از 2 هفته قبل از عمل جهت پیشگیری از ابتلاء به عفونت های فرصت طلبی که پس از عمل بطور تهاجمی و ناگهانی ممکنست ایجاد شود . ( OPSI)
* رزرو پلاکت و خون بمیزان کافی
* قطع ویتامین E ، دارو های ضد انعقادی و ضد التهابی که قبلاً بیمار مصرف می کرده است . ترجیحاً تا یک هفته قبل از عمل آسپیرین بایستی قطع گردد.




دو نکته مهم در انتخاب تکنیک عمل طحال برداری باروش لاپاراسکوپی اهميت دارد ، یکی تجربه و مهارت جراح و دیگری سایز طحال . علیرغم مجرب بودن جراح و انتخاب درست و مناسب بیمار ، گاهی جراح مجبور به باز کردن شکم یا کانورژن ( Conversion) می شود ، این موارد شامل بیماران چاق ، سابقه چسبندگی شدید ناشی از اعمال جراحی قبلی ، عدم دید کافی در حین لاپاراسكپي و از همه مهمتر خونریزی حین عمل است . در این موارد جراح میبایست بدون فوت وقت و یا از همان ابتدا تصمیم به باز کردن بیمار بگیرد و از انجام یا ادامه عمل بروش لاپاراسکوپی خودداری نماید . عمل جراحی با آزاد کردن طحال از رباطها و ليگامانهاي نگهدارنده آن که 4 دسته هستند شروع و با بستن یا دوختن شریان و ورید اصلی طحال با نخ بخیه یا آندواستاپلر ادامه و با خارج کردن طحال از شکم پایان می پذیرد .



خارج کردن طحال از حفره شکمی به دو شکل امکان پذیر است :

1. پس از آنکه طحال را در داخل کیسه پلاستیکی مخصوص بنام اندوکچ یا اندوبگ قرار می دهیم ، از طریق شکاف پورت نافی ، کیسه را بیرون آورده و طحال را بصورت تکه تکه از طریق همین سوراخ خارج می کنیم .
2. در مواردیکه طحال خیلی بزرگ باشد با یک شکاف عرضی در زیر شکم مانند شکاف سزارین ، طحال را که در همان کیسه پلاستیکی قرار گرفته ، خارج و deliver می كنیم .

در حین عمل جراحی برای جلوگیری از اتساع معده كه منجر به خونریزی از انتهای عروق بسته شده در مجاورت معده مي شود ، سند معده از راه بینی گذاشته و تا 24 الی 48 ساعت پس از عمل ترشحات داخل معده تخلیه و آسپیره می شود. سرم درمانی در این مدت تا خروج سند معده ضروری است و بیمار پس از شروع و تحمل مایعات می تواند بیمارستان را ترک نماید .



عوارضی که در عمل اسپلنکتومی ممکنست دیده شود شامل موارد زير است :

1. عفونت محل ورود تروکار ها
2. عفونت موضع قبلی طحال و آبسه ناحیه زیر دیافراگم چپ
3. آتلکتازی یا انسداد مجاری برونشیال تنفسی در قاعده ریه ها خصوصاً ریه چپ که گاهی منجر به پنومونی می شود
4. خونریزی از محل آزاد سازی و دستکاری شده حین عمل .
5. التهاب لوزالمعده یا پانکراتیت
6. فتق در محل سوراخی که طحال از آن طریق خارج می شود ( اگر بخوبی ترمیم و دوخته نشود )
7. عفونت ناگهانی و پیش رونده پس از طحال برداری که بنام OPSI یا Overwhelming Post Splenectomy Infection نامیده می شود و بهمین جهت است که ایمیونیزاسیون و واکسیناسیون با واکسن پنوموواکس از چند روز قبل از عمل ضروری است .


drmansouri.com

[دکتر نادر]

برداشتن طحال

هنگام آماده‌کردن بيماران پيش از عمل جراحى اورژانس برداشتن طحال بايد اختلالات انعقادى و کمبود تودهٔ گويچه‌هاى سرخ را اصلاح کرد، عفونت‌ها را درمان و واکنش‌هاى ايمنى را کنترل کرد.
دو روش براى برداشتن طحال وجود دارد. در روش اول که عمدتاً در پارگى تروماتيک طحال ارزش دارد، طحال بلافاصله جابه‌جا مى‌شود و سرخرگ طحالى از پشت و در محل ورود آن به ناف طحال بسته مى‌شود. در روش ديگر - که به‌ويژه در برداشتن طحال‌هاى بسيار بزرگ اهميت حياتى دارد - طحال در محل خود و به‌حال خود گذاشته مى‌شود. رباط معدى - کولونى (گاستروکوليک) باز مى‌شود و سرخرگ طحالى در مسير خود در طول لبهٔ فوقانى لوزالمعده بسته مى‌شود. اين روش اين امکان را فراهم مى‌آورد که خون درون طحال از طريق سياهرگ طحالى تخليه شود. با اين روش مى‌توان طحال‌هاى بسيار بزرگ پرعروق را عملاً بدون خونريزى خارج کرد.

عوارض
اثرات هماتولوژيک برداشتن طحال
نبود طحال در يک فرد بزرگسال طبيعى معمولاً نتايج بالينى اندکى دارد. تعداد و اندکس‌هاى گويچه‌هاى سرخ تغيير نمى‌کنند بلافاصله پس از برداشتن طحال گرانولوسيتوز رخ مى‌دهد، ولى ظرف چند هفته لنفوسيتوز و مونوسيتوز جايگزين آن مى‌شوند. پلاکت‌ها معمولاً زياد مى‌شوند. ممکن است براى بيش از يک سال در سطح ۵۰۰۰۰۰ - ۴۰۰۰۰۰/μL باقى بمانند. حتى ترومبوسيتوز شديدتر (مثلاً ۳-۲ ميليون در ميکروليتر) ممکن است پس از برداشتن طحال به‌خاطر کم‌خونى هموليتيک رخ دهد.

سپسيس بعد از برداشتن طحال و ديگر مشکلات همراه با اسپلنکتومى

عوارضى که صرفاً مربوط به برداشتن طحال باشند، نسبتاً معدود هستند و آتلکتازي، پانکراتيت و خونريزى پس از عمل شايع‌ترين آنها به‌حساب مى‌آيند. عوارض ترومبوآمبوليک ممکن است به‌دنبال برداشتن طحال شايع‌تر باشند، ولى اين عوارض ارتباطى با شدت ترومبوسيتوز ندارند.
بيماران پس از برداشتن طحال نسبت به باکتريمى برق‌آسا (fulminant) مستعدتر هستند. اين امر نتيجهٔ تغييرات زير است که به‌دنبال برداشتن طحال رخ مى‌دهند: ۱. کاهش تصفيهٔ باکترى‌ها از خون، ۲. کاهش سطح IgM، و ۳. کاهش فعاليت اپسوني. در مجموع، هرچه بيمارى که طحال آن برداشته مى‌شود، جوان‌تر باشد و هرچه اختلال زمينه‌اى شديدتر باشد، خطر بروز عفونتى که پس از برداشتن طحال گريبان‌گير بيمار شود، بيشتر خواهد بود. يک سندرم مشخص بالينى وجود دارد: نشانه‌هاى خفيف و غيراختصاصى و به‌دنبال آن، تب بالا و شوک ناشى از سپسيس که ممکن است سريعاً به مرگ منجر شود. استرپتوکوک پنومونيه، هموفيلوس انفلوانزا و مننگوکوک‌ها شايع‌ترين ميکروب‌هاى بيمارى‌زا هستند. انعقاد منتشر داخل عروقى يک عارضهٔ شايع است.
خطر سپسيس مرگ‌بار پس از برداشتن طحال به‌علت تروما کمتر از برداشتن آن به‌خاطر اختلالات خونى است. واکسن در بزرگسالان و کودکان پر سن و سال‌تر براى ۵-۴ سال ايمنى ايجاد مى‌کند، که پس از اين مدت واکسيانسيون مجدد توصيه مى‌شود. از آنجا که واکسن تنها در برابر حدود ۸۰% از ارگانيسم‌ها مؤثر است، بعضى صاحب‌نظران مصرف يک دورهٔ دوسالهٔ پنى‌سيلين پروفيلاکتيک را پس از برداشتن طحال توصيه‌ کرده‌اند. در مجموع، برداشتن طحال را بايد تا پس از ۶ سالگى به‌ تعويق انداخت، مگر آنکه مشکل خونى بيمار واقعاً شديد باشد.

[دکتر نادر]

اسپلنکتومی


طحال از احشاء خلف صفاقی محسوب می شود که عملا در داخل فضای شکم قرار گرفته است و جزو سیستم ایمنی بدن بوده و در دوران جنینی در ساخت گلبول های قرمز خون نیز رل اساسی دارد. طحال تا 4 سالگی از ارگان های بسیار مهم سیستم ایمنی محسوب شده و خروج آن بجز در موارد استثنایی ممنوع است. این عضو در سنین زیر 18 سالگی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و تمامی تلاش پزشکان در بیماران این است که تا جایی که امکان پذیر هست طحال افراد زیر سن 18 سالگی برداشته نشود.



علل برداشتن طحال: شایع ترین علت برداشت طحال پارگی آن بر اثر تروماست. علتهای دیگر شامل آبسه ها و آنفاکتوس طحال و بیماریهای بد خیم طحال شامل لوسمی و لنفوم می باشد. در برخی عفونتهای طحال مثل منونوکلئوز-کالا آزار-مالاریا و پرخونی طحال حجم طحال بسیار بزرگ می شود که حتی بابهبود عفونت؛ طحال به حالت اولیه خویش برنمی گردد و باید از بدن خارج شود. بیماری های خونی از جمله علل دیگر برداشت طحال می باشد بیماریهایی نظیر itp ؛ اسفروسیتوز؛ تالاسمی و .... از این جمله هستند.



متددهای برداشت طحال: 1-متد باز کلاسیک که در مورد طحال خیلی بزرگ وهمچنین عدم امکان لاپاروسکوپی( مثلا"در بیماریهای مزمن ریوی وسابقه برخی جراحی ها) انجام می شود.



2- متد لاپاروسکوپیک مدرن که در طحال های با سایز نرمال (itp) و یا ابعاد متوسط نظیر اسفروسیتوز و یا تالاسمی قابل انجام است. این روش ایمن بوده وعوارض پس از عمل کمتری دارد همچنین طول زمان بستری کوتاهتر و برگشت به فعالیت های عادی زودتر صورت می گیرد.



از لحاظ هزینه عمل هرچند عمل لاپاروسکوپی به علت استفاده از تجهیزات خاص گرانتر است ولی به علت کوتاه بودن زمان بستری مقرون به صرفه است.

آمادگی برای عمل: به علت ضعیف شدن سیستم ایمنی واکسیناسیون قبل از عمل توصیه می گردد. بهترین زمان واکسیناسیون 10 روز قبل از عمل است که البته می توان تا 2 روز بعد از عمل نیز بخصوص در بیماران ترومایی واکسن را تزریق کرد.

دکتر بیگلری