به اعتقاد محققان دانشگاه گونتبورگ، کلید خوشحالی در کار و فعالیت زیاد نهفته است.

کار و مشغله زياد شايد يکی از چيزهايی باشد که مردم به آن کمترين علاقه نشان می دهند، اما به گفته کارشناسان می تواند رمز و کليد خوشحالی باشد.
محققان دانشگاه گوتنبورگ سوئد، بعد از مطالعه آمار و اطلاعات منتشر شده در مورد عوامل موثر در ايجاد احساس خوشحالی، به اين نتيجه رسيده اند که کار و تلاش برای رسيدن به يک هدف حتی از تحقق آن هدف هم برای مردم ارضا کننده تر است.


اگر چه اين محققان همچنين افزوده اند که داشتن روابط اجتماعی خوب نيز در اين ميان نقش مهمی ايفا می کند.



کارشناسان بريتانيايی هم با اين نظر موافق هستند اما در عين حال تاکيد می کنند که کار يا مشغله مورد نظر بايد با توانايی و کشش فرد مطابقت داشته باشد.






آماری که پژوهشگران دانشگاه گوتنبورگ در اين تحقيق مورد مطالعه قرار داده اند از مصاحبه با صدها نفر در سرتاسر جهان بدست آمده است.




به اعتقاد اين محققان ، بردن بلیط بخت آزمايی و يا دستيابی به يک هدف يا آرزو در جريان کار، تنها بطور مقطعی باعث خوشحالی و شعف می شود، در حالی که خود تلاش برای رسيدن به آن هدف می تواند به مراتب ارضا کننده تر باشد.



دکتر بنگت بوئلده از دپارتمان فلسفه دانشگاه گوتنبورگ که سرپرستی اين تحقيقات را بر عهده داشت گفت: " موضوع مهم آن است که فرد همچنان فعال باقی بماند.



تحقيقات ما نشان داد کسانی که از همه فعالتر هستند، بيش از همه احساس خوشحالی می کنند. شايد لم دادن و استراحت کردن در کنار ساحل وسوسه کننده بنظر برسد اما در دراز مدت تدريجا لطف خود را از دست می دهد و ديگر چندان ارضا کننده نخواهد بود."



دکتر بوئلده افزود که جزييات اين تحقيق بطور کامل در تابستان منتشر خواهد شد.


آگهي




آوريل ليمون از اعضای انجمن روانشناسی بريتانيا گفت: " کار و مشغله زياد انسان را ارضا می کند، اما تنها در صورتی که با خصوصيات و توانايی های فرد تطبيق داشته باشد. زيرا فرد با انجام کاری که استعداد آن را ندارد، تنها روحيه اش خراب می شود و تحقيقات نشان می دهد که حتی کسب موفقيت هم در اين راه باعث خوشحالی او نخواهد شد."



اما خانم ليمون افزود:" چگونگی روابط فرد می تواند بر ميزان خوشحالی او تاثير بسزايی داشته باشد. روابط مستحکم، در ميان اعضای خانواده ، کليسا يا دوستان می تواند انسان را در برابر احساس غم و ناراحتی مصون دارد."