سقط به ‌معناي ختم حاملگي است، قبل از اينكه جنين قدرت زنده ماندن در محيط خارج از رحم را داشته باشد. سقط به دو دستة عمده تقسيم مي‌شود: سقط خودبه‌خودي (spontaneous abortion) و سقط القا‌شده (induced abortion). سقط القا‌شده خود شامل دو گروه است: سقط تراپوتيك (درماني) كه عبارت ‌است از ختم حاملگي به منظور حفظ سلامت مادر، و سقط الكتيو (انتخابي) كه قطع حاملگي بنا به خواست مادر است.

1. سقط دارويي با استفاده از آنتي‌پروژسترون‌ها
در سقط دارويي، دو گروه دارويي براي پايان دادن به بارداري استفاده مي‌شود. گروه اول اتصال محصولات بارداري به رحم را تضعيف مي‌كند، و گروه دوم چند روز بعد از مصرف داروهاي گروه اول خورده مي‌شود يا درون واژن گذاشته مي‌شود. اين داروها با ايجاد انقباضات شديد رحمي باعث خونريزي و ختم بارداري مي‌شوند. خونريزي ايجاد‌شده به‌دنبال سقط دارويي معمولاً 9 تا 16 روز ادامه دارد. گاه علائمي نظير تهوع، استفراغ، اسهال، تب و لرز و خستگي شديد طي اين مدت در بيمار ظاهر مي‌شود كه خودبه‌خود از بين مي‌رود. پس از سپري شدن اين زمان، معاينه و بررسي‌هاي كامل لازم است تا اطمينان حاصل شود كه سقط كامل صورت گرفته است. در تعداد بسيار كمي از زنان، روش سقط دارويي به سقط نمي‌انجامد و نياز به انجام اقدامات ديگري است. در موارد نادري نيز به علت خونريزي بسيار شديد خون تزريق مي‌شود.

2. سقط جراحي
در 12 هفتة اول بارداري، سقط جراحي معمولاً به شيوه‌اي با عنوان ساكشن‌كورتاژ يا آسپيراسيون مكشي (vacuum aspiration) انجام مي‌شود. در اين روش، گردن رحم به‌آرامي باز مي‌شود و محصولات بارداري با يك لولة كوچك مخصوص مكش خارج مي‌شوند. در طول اين عمل، كه 5 تا 15 دقيقه طول مي‌كشد، و پس از آن، فرد دچار انقباضات شديد و خونريزي مشابه يك قاعدگي طبيعي خواهد شد. براي بي‌درد كردن فرد در هنگام سقط جراحي، از انواع داروهاي بي‌حسي يا بيهوشي استفاده مي‌كنند.
اما اگر سن بارداري بيش از 14 هفته باشد، سقط به شيوه‌اي با نام D & E (Dilation & Evacuation) انجام مي‌شود. در اين روش، براي باز شدن دهانة رحم به زمان بيشتري نياز است و از وسيلة ديگري نيز همراه با دستگاه مكش استفاده مي‌شود.
در روش آسپيراسيون مكشي، رحم سريعاً خالي مي‌شود و خونريزي اندك است. احتمال پارگي رحم در اين روش يك درصد و خطر عفونت كمتر از يك درصد است. در روش دوم، خونريزي شديدتر است و احتمال آسيب رسيدن به رحم و ايجاد چسبندگي‌ بيشتر است.

3. تزريق داخل آمنيوني
اين روش براي سقط در سه‌ماهة دوم بارداري به‌‌كار مي‌رود. با سرنگ مخصوص، مايع آمنيون را، كه جنين درون آن شناور است، خارج و 200 سي‌سي محلول سرم نمكي به داخل كيسة محتوي جنين تزريق مي‌كنند. پس از گذشت 48 ساعت از تزريق، در پي زايمان، بچه از رحم خارج مي‌شود. براي اين منظور، گاه از اوره و گاه از پروستاگلندين‌ها استفاده مي‌شود. شايع‌ترين عارضة سقط به اين روش باقي ماندن جفت است. احتمال خونريزي و عفونت رحمي نيز در اين روش زياد است.

4. خارج كردن رحم و جنين از داخل شكم زن (هيستركتومي)
در اين روش احتمال بارداري مجدد و نياز به سقط به‌طوركلي از ميان مي‌رود.

موارد مادري سقط‌درماني
http://www.iransalamat.com/index.php...n=show&id=1828
موارد جنيني سقط‌درماني
http://www.iransalamat.com/index.php...n=show&id=1829

عمل كورتاژ ( مقالات و گزارشات)
عمل كورتاژ ( مقالات و گزارشات)
ختم بارداری ( مقالات و گزارشات)
ختم بارداری(مقالات و گزارشات)