جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 9 از 9 مجموع

موضوع: كم اشتهايي كودكان(مقالات)

  1. #1
    azadeh آفلاین است تازه وارد
    تاریخ عضویت
    Aug 2005
    ارسالها
    6

    پیشفرض كم اشتهايي كودكان(مقالات)

    نکاتي چند در زمينه کاهش اشتها در کودکان

    عامل اصلي کاهش اشتها در کودکان :
    - ابتلا به بيماريهاي عفوني و انگلي ( خصوصاً دستگاه گوارش و تنفس )‌
    - رژيم غذايي يکنواخت و فقدان مواد مغذي که بر اشتها اثر دارند ( مثل روي ، آهن )
    - سوء تغذيه
    - غصه ، حسادت و اضطراب در کودکان

    - زخمهاي دهاني ( مثلاً‌ به علت دندان در آوردن )‌

    علل امتناع کودک از خوردن غذاهاي جامد در دوران نغذيه تکميلي و نحوه مقابل والدين با آنها :



    کودک ممکن است بيمار باشد يا کودک در اثر ابتلا به بيماريهاي عفوني ، انگلي ،‌زخم در دهان يا سوزش گلو ، اشتهاي خود را به غذا از دست مي دهد . در اين صورت کودک را بايد جهت معالجه نزد پزشک برد


    کودک ممکن است غمگين باشد اغلب کودکان به واسطه ورود نوزاد جديد ، بيماري مادر و يا غيبت مادر غمگين مي شوند و اشتهاي خود را از دست مي دهند . در اين صورت کودک غمگين نيازمند عشق و محبت بيشتر خصوصاً در هنگام غذاخوردن است


    دندانهاي کودک ممکن است در حال نيش زدن باشند ؛ به کودک وسيله تميز و سفت مثل قاشق بدهيد تا بجود


    ممکن است نحوه معرفي غذاي جامد توسط مادر صحيح نبوده است ؛ بعنوان مثال در اثر :


    تأخير در شروع تغذيه تکميلي ( اغلب شيرخواران در صورت تأخير در شروع غذاي کمکي از ۹ ماهگي به بعد تمايل خود را به خوردن غذاهاي ديگر و پذيرش مزه و طعم هاي جديد از دست مي دهند )‌

    پافشاري زياد مادر به خوراندن غذاهايي که کودک نسبت به خوردن آنها علاقه اي ندارد . اين امر باعث مي شود که کودک از زمان غذاخوري خاطره خوشي نداشته باشد

    خوراندن مقادير زيادي مايعات شيرين و شيريني در فواصل وعده هاي غذايي .


    استفاده از شيشه و سرپستانک در تغذيه تکميلي کودک .

    والدين چه کمکي مي توانند به مشکل غذاخوردن کودکان و

    کاهش اشتهاي آنها بکنند:

    - کودکان بايد در هنگام غذاخوردن احساس گرسنگي کنند . براي اين منظور کمي فعاليت پيش از غذا و عدم مصرف شيريني يا مايعات شيرين در بين وعده هاي غذايي کمک مي کند . لازم به ذکر است که کودک نبايد درهنگام غذاخوردن خيلي خسته و خواب آلوده باشد .


    - در تغذيه کودکان از غذاهاي مورد علاقه آنها استفاده کنيد . اکثر کودکان غذاهايي با طعم کمي شيرين را دوست دارند و غذاهاي شور و ادويه دار را نمي پسندند .


    - درغذا دادن به کودک صبور باشيد . کودکان را به غذاخوردن تشويق کنيد و بواسطه حرف زدن و محبت کردن به انها اين زمان را براي کودکان لذت بخش کنيد . کودکان همچنين تمايل به استقلال دارند و اگر به آنها اجازه بکارگيري مهارت هاي جديد مثل استفاده از انگشتان براي برداشتن غذا داده مي شود ممکن است مقدار بيشتري غذا بخورند .

    از پافشاري و اصرار زياد در مواقعي که کودک تمايلي به خوردن ندارد ، اجتناب شود . هرگز به زور به کودک غذا ندهيد . ولي در عين حال نسبت به غذا خوردن او بي تفاوت نباشيد . در صورت امتناع کودک از خوردن غذا ، مي توان ۱ يا ۲ ساعت بعد مجدداً امتحان کرد و يا تا وعده بعدي غذا منتظر ماند

    - در اين فاصله از دادن هر گونه ماده غذايي ديگر يا مايعات شيرين خودداري کنيد .


    - کودک را براي خوردن تمجيد کنيد و در اين زمان به او توجه بيشتري در مقايسه با زماني که از خوردن غذا امتناع مي کند ، نشان دهيد .


    - در صورت عدم تمايل کودک به خوردن انواع غذاها ،‌با استفاده از روش هايي چون تغيير در ترکيب ، مزه ، بافت و نحوه طبخ غذاها او را به خوردن تشويق کنيد . با تزئين غذاها به شکلهاي جالب نظير شکل حيوانات ، گل ، عروسک و غيره بشقاب غذاي کودک را برايش جالب کنيد تا او به خوردن آنها تشويق شود .


    -اگر کودک از خوردن ماده غذايي که برايش مفيد است ، امتناع مي کند مي توان آن ماده غذايي را با غذاي مورد علاقه اش مخلوط کرد و يا به طعم و يا شکلي درآورد که مورد پذيرش کودک است .


    - کودکان معمولاً در کنار ديگر کودکان به غذاخوردن تشويق مي شوند . به طور کلي حضور افراد مورد علاقه کودکان ،‌آنها را به غذا خوردن راغب مي سازد .


    - در سال دوم عمر از دادن شير مادر بلافاصله قبل از غذاخوردن و يا در فواصل آن اجتناب شود . ولي در سال اول کاملاً عکس اين مطلب ، يعني اول شيرمادر و سپس غذاي کمکي توصيه مي شود .


    - به تغذيه کودکان در هنگام بيماري و دوران نقاهت بايد توجه بيشتري کرد .

    در دوران بيماري بايد به غذاي کودک بيشتر توجه کرد چون :

    ۱ - نياز کودک به مواد غذايي افزايش مي يابد ؛

    در دوران بيماري براي اينکه بدن بتواند با عوامل بيماري زا مقابله کند نياز به انرژي و مواد معدني دارد که بايد از طريق غذا تأمين شود . اگر به شخص بيمار غذا داده نشود بدن او ضعيف شده و نمي تواند در مقابل عوامل بيماري زا مقاومت کند . در اين صورت بيماري او شديدتر مي شود و ديرتر بهبود پيدا مي کند . در طول دوران بيماري اگر غذاي کافي مصرف نشود چربي ذخيره در بدن براي توليد انرژي مصرف مي شود و عضلات تحليل مي رود و در نتيجه وزن کمتر مي شود .

    ۲ - اتلاف مواد غذايي از بدن کودک بيشتر مي شود زيرا ؛

    اگر بيماري با علائمي مثل اسهال ، استفراغ و يا تب همراه باشد در هر سه حالت ،‌مواد غذايي بدن از دست مي رود . در تب نيز با افزايش حرارت بدن ،‌انرژي بيش از حالت عادي مصرف مي شود .

    ۳ – دريافت مواد غذايي کمتر مي شود ؛

    معمولاً در دوران بيماري به ويژه کودک به شدت بي اشتها مي شود . اگر زخم در دهان و يا گلودرد داشته باشد ، اگر در اثر سرماخوردگي و گرفتگي بيني براي نفس کشيدن مشکل داشته باشد ، غذاخوردن براي کودک سخت ميشود.

    پس مي بينيد که در دوران بيماري از يک طرف نياز کودک به مواد غذايي افزايش مي يابد چون مي خواهد با عامل خارجي مقابله کند و همزمان دريافت غذا به دليل بي اشتهايي کم مي شود و از طرف ديگر از طريق تب ،‌اسهال ، استفراغ ،‌اتلاف غذا و انرژي هم پيش مي آيد . همه اين عوامل دست به دست هم مي دهند و وزن کودک کم مي شود و اين آغازي است براي توقف و يا تأخير رشد کودک که با پايش رشد و توجه به روند منحني رشد کودک مي توان آنرا ديد .

    در اين حالت به مادر توصيه کنيم تا حد امکان به کودک غذا بدهد . چون باعث مي شود وزن کودک کم نشود و يا وزن کمتري را از دست بدهد و روند بهبودي کودک سريعتر شود .

    تغذيه دوران نقاهت :



    برخلاف دوران بيماري که کودک بسيار بي اشتها است ، در دوران نقاهت ، به طور واضح اشتهاي کودک بيشتر مي شود . اين زمان بهترين فرصت براي جبران وزن از دست رفته کودک در دوران بيماري است . بايد حتماً به مادر آموزش داده شود که از اين فرصت استفاده کند و همواره سه پيام زير را به خاطر داشته باشد :

    - تعداد وعده هاي غذاي کودک را بيشتر کند ( به جاي ۵ وعده ۶ وعده غذا به کودک بدهد )

    - در هر وعده غذا ، نسبت به قبل مقدار غذاي بيشتري به کودک بدهد .

    - غذاي کودک را نسبت به قبل مقوي تر تهيه کند .



    - پيش از شروع تغذيه کودکان بيمار ، مي توان دست و صورت آنها را شست تا احساس راحتي کنند . بعلاوه تميز کردن بيني گرفته کودکان بيمار پيش از تغذيه ، ‌عمل غذاخوردن را برايشان آسانتر مي کند .


    - در تغذيه کودکان بيمار ، از غذاهايي که خوردن آنها براي اين نوع کودکان آسان است ( مثل شير ، فرني ، سوپ و انواع پوره جات و غيره ) استفاده کنيد .

  2. #2
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    كاهش اشتها در كودكان

    علل اصلى كاهش اشتها در كودكان:
    *ابتلا به بيماريهاى عفونى و انگلى (خصوصاً دستگاه گوارش و تنفس)
    *رژيم غذايى يكنواخت و فقدان مواد مغذى كه بر اشتها اثر دارند (مثل روى، آهن)
    * سوء تغذيه
    *غصه، حسادت و اضطراب در كودكان
    * زخمهاى دهانى (مثلاً به علت دندان در آوردن)
    علل امتناع كودك از خوردن غذاهاى جامد در دوران تغذيه تكميلى و نحوه مقابله والدين با آنها:
    * كودك ممكن است بيمار باشد يا كودك در اثر ابتلا به بيماريهاى عفونى، انگلى، زخم در دهان يا سوزش گلو، اشتهاى خود را به غذا از دست مى دهد. در اين صورت كودك را بايد جهت معالجه نزد پزشك برد.
    * كودك ممكن است غمگين باشد، اغلب كودكان به واسطه ورود نوزاد جديد، بيمارى مادر و يا غيبت مادر غمگين مى شوند و اشتهاى خود را از دست مى دهند. در اين صورت كودك غمگين نيازمند عشق و محبت بيشتر خصوصاً در هنگام غذا خوردن است.
    * دندانهاى كودك ممكن است در حال نيش زدن باشد، به كودك وسيله تميز و سفت مثل قاشق بدهيد تا بجود.
    * ممكن است نحوه معرفى غذاى جامد توسط مادر صحيح نبوده است به عنوان مثال در اثر:
    - تأخير در شروع تغذيه تكميلى (اغلب شيرخواران در صورت تأخير در شروع غذاى كمكى از ۹ماهگى به بعد تمايل خود را به خوردن غذاهاى ديگر و پذيرش مزه و طعمهاى جديد از دست مى دهند.)
    - پافشارى زياد مادر به خوراندن غذاهايى كه كودك نسبت به خوردن آنها علاقه اى ندارد. اين امر باعث مى شود كه كودك از زمان غذاخورى خاطره خوشى نداشته باشد.
    - خوراندن مقادير زيادى مايعات شيرين و شيرينى در فواصل وعده هاى غذايى
    - استفاده از شيشه و سرپستانك در تغذيه تكميلى كودك.
    والدين چه كمكى مى توانند به مشكل غذا خوردن كودكان و كاهش اشتهاى آنها بكنند.
    * كودكان بايد هنگام غذاخوردن احساس گرسنگى كنند. براى اين منظور كمى فعاليت پيش از غذا و عدم مصرف شيرينى يا مايعات شيرين در بين وعده هاى غذايى كمك مى كند. لازم به ذكر است كه كودك نبايد هنگام غذا خوردن خيلى خسته و خواب آلوده باشد.
    * در تغذيه كودكان از غذاهاى مورد علاقه آنها استفاده كنيد. اكثر كودكان غذاهايى با طعم كمى شيرين را دوست دارند و غذاهاى شور و ادويه دار را نمى پسندند.
    * در غذا دادن به كودك صبور باشيد. كودكان را به غذا خوردن تشويق كنيد و به واسطه حرف زدن و محبت كردن به آنها اين زمان را براى كودكان لذت بخش كنيد. كودكان همچنين تمايل به استقلال دارند و اگر به آنها اجازه به كارگيرى مهارتهاى جديد مثل استفاده از انگشتان براى برداشتن غذا داده شود ممكن است مقدار بيشترى غذا بخورند.
    * از پافشارى و اصرار زياد در مواقعى كه كودك تمايلى به خوردن ندارد، اجتناب شود. هرگز به زور به كودك غذا ندهيد. ولى در عين حال نسبت به غذا خوردن او بى تفاوت نباشيد. در صورت امتناع كودك از خوردن غذا، مى توان ۱ يا ۲ساعت بعد مجدداً امتحان كرد و يا تا وعده بعدى غذا منتظر ماند. در اين فاصله از دادن هرگونه ماده غذايى ديگر يا مايعات شيرين خوددارى كنيد.
    *كودك را براى غذا خوردن تمجيد كنيد و در اين زمان به او توجه بيشترى در مقايسه با زمانى كه از خوردن غذا امتناع مى كند، نشان دهيد.
    *در صورت عدم تمايل كودك به خوردن انواع غذاها، با استفاده از روشهايى چون تغيير در تركيب، مزه، بافت و نحوه طبخ غذاها او را به خوردن تشويق كنيد. با تزئين غذاها به شكلهاى جالب نظير شكل حيوانات، گل، عروسك و ... بشقاب غذاى كودك را برايش جالب كنيد تا او به خوردن آنها تشويق شود.
    * اگر كودك از خوردن ماده غذايى كه برايش مفيد است امتناع مى كند، مى توان آن ماده غذايى را با غذاى مورد علاقه اش مخلوط كرد و يا به طعم و شكلى درآورد كه مورد پذيرش كودك است.
    *كودكان معمولاً در كنار ديگر كودكان به غذا خوردن تشويق مى شوند. به طور كلى حضور افراد مورد علاقه كودكان، آنها را به غذا خوردن راغب مى سازد.
    * در سال دوم عمر، از دادن شير مادر بلافاصله قبل از غذا خوردن يا در فواصل آن اجتناب شود. ولى در سال اول كاملاً عكس اين مطلب، يعنى اول شيرمادر و سپس غذاى كمكى توصيه مى شود.
    * به تغذيه كودكان در هنگام بيمارى و دوران نقاهت بايد توجه بيشترى كرد. نكته مهم اين است كه تغذيه كودكان در اين دوران بايد متناسب با تحمل آنها ادامه يابد خصوصاً در دوران نقاهت بيمارى، مقدار غذاى دريافتى كودكان افزايش يابد (مصرف مقدار بيشترى غذا در هر وعده و همچنين افزودن يك وعده اضافى غذا براى جبران رشد به تعويق افتاده ضرورى است). نكته قابل ذكر اين است كه اگر كودك هنوز با شير مادر تغذيه مى شود، افزايش دفعات تغذيه با شير مادر در دوران بيمارى و نقاهت قوياً توصيه مى گردد. به طور كلى تغذيه بيشتر كودك در اين دوران تا رسيدن به وزن پيش از زمان شروع بيمارى بايد ادامه يابد.
    * پيش از شروع تغذيه كودكان بيمار، مى توان دست و صورت آنها را شست تا احساس راحتى كنند. به علاوه تميز كردن بينى گرفته كودكان بيمار پيش از تغذيه، عمل غذا خوردن را برايشان آسانتر مى كند.
    * در تغذيه كودكان بيمار، از غذاهايى كه خوردن آنها براى اين نوع كودكان آسان است (مثل شير، فرنى، سوپ و انواع پوره جات و ...) استفاده كنيد.
    چگونه مى توان ميزان دريافت غذاى كودك را افزايش داد:
    * اگر كودك هنوز با شيرمادر تغذيه مى شود، دفعات شيردهى را افزايش دهيد.
    * وعده هاى غذايى كودك را افزايش دهيد (۵وعده در روز شامل ۳وعده اصلى و ۲ميان وعده)
    * در هر وعده مقدارى بيشتر غذا به كودك بدهيد.
    * در تغذيه كودك از موادغذايى پرانرژى و سرشار از ريز مغذيها استفاده كنيد (اضافه كردن مقدارى كره يا روغن مايع گياهى باعث افزايش انرژى غذاها مى شود. به علاوه مصرف موادغذايى مانند گوشت، ماهى، جگر، تخم مرغ و شير و همچنين ميوه ها و سبزيهاى سرشار از ويتامين a، كه داراى ارزش غذايى بالايى هستند نيز توصيه مى شود)
    * در دوران بيمارى به غذاى كودك توجه بيشترى كرده و او را به غذا خوردن تشويق كنيد.
    * در دوران نقاهت بيمارى غذاى بيشترى به كودكان بدهيد تا رشد به تعويق افتاده در آنها جبران گردد.
    براى اين منظور مى توان:
    - در هر وعده مقدار زيادترى غذا به كودك داد و همچنين تا رسيدن به وزن مطلوب يك وعده اضافى غذا به او داد.
    - مصرف غذاهاى پرانرژى و سرشار از ريز مغذيها را افزايش داد.
    پيامهاى اصلى در ارتقاى رشد كودك:
    ۱- طبق توصيه هاى بين المللى، كودكان زير ۳سال بايد همه ماهه وزن شوند و در صورتى كه طى ۲ماه متوالى افزايش وزن مشاهده نشود، رشد كودك دچار مشكل شده است. در ايران توصيه مى شود كودكان زير يك سال هر ماه، از يك تا دوسال هر دوماه و از دو تا سه سال هر سه ماه يك بار وزن شوند.
    ۲- شيرمادر به تنهايى بهترين و كاملترين غذاى كودك در ۶ماهه اول عمر اوست.
    ۳- از ۶ماهگى به بعد كودك علاوه بر شير مادر احتياج به غذاى تكميلى دارد.
    ۴- كودكان زير ۳سال احتياج به ۵ تا ۶وعده غذا در روز دارند.
    ۵- براى كودك زير ۳سال بايد كمى روغن يا كره به غذاى عادى خانواده اضافه كرد.
    ۶- برنامه غذايى كودكان بايد حاوى غذاهاى سرشار از ويتامين a باشد (مانند: شيرمادر، ميوه ها و سبزيهاى سبز تيره و زرد و نارنجى رنگ از جمله اسفناج، جعفرى، كاهو، هويج، كدو حلوايى، آلو ، زردآلو، طالبى، خرمالو و...
    ۷- پس از ابتلا به هر نوع بيمارى، كودك احتياج به وعده اضافى غذا براى جبران رشد به تعويق افتاده خود دارد (يك وعده اضافى غذا در روز تا زمانى كه وزن از دست رفته جبران شود).
    ۸- صحبت كردن، بازى كردن و ابراز عشق و محبت به كودك باعث رشد و تكامل جسمى، ذهنى وعاطفى او مى شود.

    نشانه هاى تأخير رشد در كودكان:
    * نوزادان وزن تولد كمتر از ۲۵۰۰گرم (lbw)
    * نوزادان ۶-۰ ماهگى افزايش وزن كمتر از ۵۰۰گرم در ماه
    * كودكان از ۱۲-۶ ماهگى عدم افزايش وزن طى ۲ماه متوالى
    * كودكان از ۶۰-۱۲ماهگى عدم افزايش وزن طى ۳ماه متوالى
    * هرگونه كاهش وزن

  3. #3
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    درمان تغذيه ای بی اشتهايی کودکان (1)

    با سلام

    دختر 4 ساله من، بسيار بی اشتهاست. خيلی کم غذا می خورد و بيشتر در حال فعاليت است ، از لحاظ ظاهری کوچک به نظر می رسد من نگران سلامتی او هستم، چه بايد بکنم؟

    اين سؤالی است که بسياری از مادران جوان دارند. اين مشکل تنها مربوط به مادران ايرانی نيست. بسياری از مادران دنيا نمی دانند ، کدام غذا و به چه ميزان برای کودکشان مناسب است ، تا رشد او به خوبی صورت گيرد.

    با ارائه مطالب استخراج شده از منابع معتبر تغذيه ای و پزشکی ، به شما کمک خواهيم کرد تا به حل اين مشکل بپردازيد.

    درمان بی اشتهايی کودکان را از سه جنبه مورد بررسی قرار می دهيم : ابتدا علل بی اشتهايی کودکان را روشن می سازيم و سپس به بررسی نيازهای تغذيه ای کودکان می پردازيم و در انتها کاربرد عملی اطلاعات را به شما خواهيم آموخت.



    علل بی اشتهايی کودکان

    برای حل هر مشکلی نياز است که ابتدا علت آن را متوجه شويم . مادری که کودکش به اندازه کافی غذا نمی خورد و از دست ناز کردن های او به تنگ آمده ، و ازرشد نرمال کودکش نگران است ، به پزشک يا متخصص تغذيه مراجعه می کند که در اين صورت پزشک درمورد عادات کودک از او چنين سئوالاتی خواهد کرد : ساعات غذا خوردن کودک چگونه است ؟ مقدار غذايی که در هر وعده می خورد به چه ميزان است ؟ در بين وعده های غذايی چه چيزهايی مصرف می کند؟ ميزان فعاليت شديد کودک چند ساعت در روز است ؟ شما نيز بايد ، حتما در ابتدا پاسخ اين سؤالات را آماده کنيد.

    علل متفاوتی برای بی اشتهايی کودکان به غذا ، وجود دارد.



    علت اول- وجود نوعی بيماری در کودک. هر نوع بيماری يا داروی مصرفی ای که موجب زخمهای دهان ، تغييرحس چشايی کودک ، کاهش اشتها ، تهوع و استفراغ شود والبته وجود تب خفيف نيز موجب کاهش اشتهای کودک می شود . در طول دوران مريضی يا نقاهت ، به دليل کمتر شدن فعاليت کودک ، وی اشتهای کمتری نسبت به غذا خوردن پيدا می کند . ولی نگران نباشيد بازسازی بدن کودکان بسيار سريع است. پس از مريضی ، با مراقبت بيشتر، کودک شما به راحتی به وضعيت اوليه باز می گردد. فقط بايد مراقب باشيد ، کمبود غذايی او به سوء تغذيه نيانجامد که اثرات مخرب آن به سختی جبران پذير است.

    شما با مشورت کردن (هر2 تا 3 ماه يک بار) ، نبودن اين علائم و اطمينان از عدم وجود انگل در روده های کودکتان، می توانيد مطمئن شويد که دليل بی اشتهايی او مريضی نيست.

    علت دوم- وجود سوء جذب يا حساسيت های غذايی در کودک . ممکن است روده های کودک، به يک نوع ماده غذايی مثل پروتئين موجود در گندم (گلوتن) حساسيت داشته باشد. از اين رو مواد غذايی به راحتی جذب ديواره روده نمی شود. و يا در اثر مصرف يک ماده غذايی خاص ، در بدنش عوارض خاصی به وجود آيد که موجب ترس کودک از غذا و غذا خوردن شود.

    برای اطمينان از عدم وجود چنين حالتی ، برنامه غذايی و ميزان مصرف ازهرغذا را درطول مدت 3 هفته يادداشت کنيد ، به اين ترتيب متوجه خواهيد شد چه غذاهايی را دوست ندارد. چه غذاهايی ، با چه فرم و چه حرارتی (با کدام مواد اوليه) را بهتر می خورد. به اين ترتيب برنامه غذايی که برای کودک تعيين خواهيد کرد ، بر اساس علايق او و به روش جانشينی خواهد بود که بعداً در مورد آن توضيح خواهيم داد.

    علت سوم- در دسترس نبودن غذاهای کافی وسالم برای کودک . گاهی غذای کافی و مقوی در اختيار کودک نيست و گاهی والدين ، موادغذايی سالم ، نظيرسبزيجات شسته و پوست کنده ، ميوه های شسته و آماده خوردن ، دانه ها و مغزهای مقوی مثل آجيل، لبنيات تازه و ... را در اختيار کودک قرار نمی دهند و در عوض به عنوان ميان وعده ، به او شيرينی و شکلات و يا تنقلاتی می دهند که کالری زياد دارد و محتوی " نوترينتی " کمی است .

    علت چهارم- وجود فشارهای روانی بر کودک . يک مشاجره خانوادگی ، يا وجود مشکلی در بين اعضاء ديگر خانواده ، بر غذا خوردن کودکان ، خصوصاً کودکان باهوش تأثير بسزايی دارد. اجبار کودک به خوردن ، و ترساندن او از پدرش يا هر قدرت ديگری و تهديد کودک برای غذا ندادن به خاطر عمل زشتی که انجام داده است همه از اين مقوله اند.

    علت های ديگر- رفتارهای غلط غذايی خانواده

    وعده دادن کودک به شيرينی و تنقلات در عوض خوردن غذا

    غذا دادن به کودک در برابر تلويزيون و کلاً در زمانی که حواس او مشغول کار ديگری است

    ناز کشيدن های زياد مادر واصرار زياد وی برای خوردن غذا

    غذا دادن در زمان های نامنظم و مکانهای مختلف نيز می تواند از علل بی اشتهایی کودکان باشد.



    نيازهای تغذيه ای کودکان

    از يک سالگی تا زمان بلوغ ، اغلب به عنوان دوران پنهان و خاموش رشد تعبير می شود که در اين دوران ، رشد فيزيکی نسبت به سال اول زندگی و دوران بلوغ کمتر می باشد ودر اين زمان است که شکوفايی رفتارهای اجتماعي، احساس و عواطف واستعدادها شکوفا می شود.

    کودک بعد از يک سالگی ، هر سال به طور متوسط ، 2 تا 3 کيلوگرم افزايش وزن دارد و 6 تا 8 سانتی متر به قدش اضافه می شود . در اين زمان ، بسياری از والدين به دليل تغيير در اشتهای کودک وکند شدن سرعت رشد ، نگران کاهش اشتهای کودک می شوند ؛ در حالی که اين مسأله کاملاً طبيعی است و تا زمانی که روند رشد کودک بر اساس جداول رشد، صعودی باشد کودک نرمال است.

    بسياری از مادران شکايت می کنند که " کودک من به اندازه قبل غذا نمی خورد، وقتی کوچک تر بود بيشتر غذا می خورد و... " پاسخ اين مادران ، اين است که: " انتظار می رود اين مسأله پيش آيد، چراکه سرعت رشد نسبت به دروان کودکی آرام شده است و کودک به غذای خيلی زياد ، نياز ندارد . " اگر کودک کل وعده غذايش را هم نخورد ، والدين نبايد شکايت کنند . به علاوه ، اشتهای کودک وابسته به سطح فعاليت اوست و بستگی به اين دارد که آيا کودک سالم است يا بيمار. اين را بايد بدانيد که در دوران کودکی ، علاقه ها و عدم علاقه ها به غذاهای مختلف به سرعت تغيير می کند و دوست داشتن يا نداشتن غذا تحت تاثير غذا، ظاهر و طعم غذاست.

    برای تعيين نيازهای تغذيه ای يک کودک ، لازم است در ابتدا وضعيت تغذيه ای او را مشخص کنيم ؛ به اين معنی که بدانيم کودک رشد نرمال دارد يا خير، به اندازه کافی قد گرفته است ؟ وزن او در محدوده نرمال است يا کمتر ؟

    برای پاسخ به اين سؤالات ، متخصصين تغذيه با استفاده از جداول مختلف، ميزان رشد کودک را تعيين می کنند.

    يک جدول خلاصه از نمودارهای موجود در زير ارائه شده ( البته برای دسترسی به اطلاعات دقيق تر بايد با يک متخصص مشورت کنيد. )



    قد متوسط در اين سن
    وزن متوسط در اين سن
    سن کودک

    76سانتی متر
    10کيلوگرم
    1سالگي

    82 سانتی متر
    5/11 کيلوگرم
    5/1 سالگي

    86 سانتی متر
    12 کيلوگرم
    2سالگي

    95 سانتی متر
    5/14 کيلوگرم
    3 سالگي

    103 سانتی متر
    17 کيلوگرم
    4 سالگي

    110 سانتی متر
    19 کيلوگرم
    5 سالگي

    116 سانتی متر
    5/20 کيلوگرم
    6 سالگي

    122 سانتی متر
    23 کيلوگرم
    7سالگي


    پس از تعيين وضعيت تغذيه ای کودک ، نيازهای کودک بر اساس رشدی که بايد داشته باشد تعيين می شود . حال نيازهای غذايی کودک چه هستند؟

    به دليل رشد و تکامل استخوانها، دندانها، ماهيچه ها و افزايش حجم خون ، نياز به مواد مغذی کودک بر حسب واحدهای بدنی او بيشتر از بزرگسالان است.



    برگرفته ار بخش تغذيه سايت تبيان

  4. #4
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    درمان بي اشتهايي کودکان ( قسمت دوم )

    انرژي

    ميزان قوت و قدرتي که کودک از خوردن غذا به دست مي آورد انرژي نام دارد . تمام غذاهايي که او مي خورد ، به بدنش انرژي مي رساند. مواد غذايي مختلف داراي ميزان انرژي متفاوتي هستند. براي کودکان کم اشتها بهتر است ، از مواد غذايي استفاده شود که ميزان انرژي در حجم معين آنها نسبت به مواد غذايي ديگر بيشتر باشد. به اين معني که مقدار کمي از آنها انرژي بيشتري داشته باشد.

    پروتئين

    از غذا به بدن کودک مي رسد و رشد او را تأمين مي کند . کودک هر روز و در طول روز چند مرتبه بايستي غذايي بخورد که حاوي پروتئين باشد تا بدن او دچار کمبود نشود نياز به پروتئين در سنين متفاوت تغيير مي کند . در ابتداي کودکي نياز به پروتئين براساس واحد بدن کودک ، بيشتر است ولي چون حجم بدن او کم است ، ميزان کمي پروتئين نياز او را تامين مي کند . با بالا رفتن سن ، نياز کودک بر اساس واحد بدنش کمتر شده ولي بدليل افزايش حجم بدن کودک ميزان کل مورد نياز افزايش مي يابد.

    جدول زير خلاصه اي از نيازهاي کودک به پروتئين و انرژي است.

    پروتئين مورد نياز در روز
    کالري مورد نياز در روز
    سن

    16 گرم
    1300 کالري
    1 تا 3 سال

    24 گرم
    1800 کالري
    4 تا 6 سال

    28 گرم
    2000 کالري
    7 تا 10 سال


    مواد معدني و ويتامين ها

    مواد معدني و ويتامينها براي رشد و تکامل مطلوب کودک لازم هستند . دريافت ناکافي آنها به رشد آسيب مي رساند و بيماري هاي ناشي از کمبود آنها بروز مي کند . در کودکي که کم اشتهاست بايد از مواد غذايي استفاده شود که در کمترين حجم داراي بيشترين ميزان املاح و ويتامين باشند تا رشد کودک با توجه به حجم کم معده او تأمين شود.

    براي يک کودک کم غذا املاح و ويتامين هاي زير اهميت به سزايي دارد.

    1. آهن (fe)

    کودکان 1 تا 3 ساله در معرض خطر کم خوني هستند . آنها آهن نياز دارند تا خون سازي در بدنشان به خوبي صورت گيرد. از اينرو بايد غذاهايي مصرف کنند که داراي آهن زياد و قابل جذب باشد. مصرف قطره آهن به تامين بهتر محتواي آهن بدن آنها کمک مي کند. اگر دچار کم خوني شوند يادگيري کودک و توانايي کودک کاهش مي يابد. بهترين منابع آهن براي کودک ، گوشتها و جگراست که تامين کننده عنصر روي ( zn )مورد نياز آنها نيز مي باشد .

    2. کلسيم(ca)

    کودکان براي رشد کامل استخواني به کلسيم نياز دارند. نياز آنها بر اساس واحد بدنشان چند برابر بزرگسالان است . لبنيات بهترين منبع کلسيم و تأمين کننده خوب پروتئين است . کودکي که کم اشتها است بهتر است از ماستهاي چکيده، شيرهاي غني شده و بستني تهيه شده باشير سالم تغذيه کند.

    3. ويتامين B ، از ويتامينهايي است که در نبود آن رشد مختل مي شود. براي افزايش اشتهاي کودکان بهتر است منابع غذايي حاوي ويتامين B مثل سبوس غلات ، آردهاي کامل ، جوانه ، ماء الشعير ، گوشتها و جگر به کودک داده شود و استفاده از مکمل ويتامين B هم مي تواند مفيد باشد.

    برنامه غذايي کودک

    در اين مرحله شما با استفاده از اطلاعاتي که از رشد و نيازهاي او بدست مي آوريد يک برنامه غذايي مناسب برايش تعيين مي کنيد. در اين بخش 2 برنامه غذايي براي 2 گروه سني کودکان آمده است ، شما مي توانيد از آن استفاده کنيد ، با ميزانهايي که اکنون کودک شما دريافت مي کند مقايسه کنيد و تغييرات لازم را انجام دهيد.




    برنامه غذايي يک کودک 2 تا 3 ساله

    صبحانه ( نان و پنير و گردو) نان 30 تا 40 گرم ( يک تا يک و نيم کف دست نان سنگک که داراي سبوس است ) + 15 تا 25 گرم پنير+ يک عدد مغز گردو+ در صورت تمايل چاي شيرين.

    ساعت 10: نصف ليوان شير و 1 عدد بيسکويت با آرد کامل+ 1 عدد ميوه ( يا نصف ليوان کمپوت ميوه که خود مادرتهيه کرده باشد )

    ناهار:( چلوگوشت) 5 تا 10 قاشق غذاخوري برنج+ 30 تا 60 گرم گوشت گوسفند کاملاً پخته و له شده + نصف ليوان ماست چکيده + 1 کاسه سالاد کاملا ريز شده و مخلوط با سس مايونز ( آخر غذا)

    عصرانه: 1 عدد ميوه ( يا نصف ليوان آب ميوه) + 1 عدد خيار+ يک قاشق سوپخوري مغزهاي بادام، گردو و فندق.

    شام: ( خوراک مرغ) يک کف دست نان+ خوراک مرغ داراي 30 تا 60 گرم ( 3 تا 4 تکه کوچک) گوشت مرغ و سبزيجات کاملاً پخته به فرمي که کودک دوست دارد. + ماست يک دوم ليوان.

    قبل از خواب: نصف ليوان شير

    برنامه غذايي يک کودک 4 تا 6 سال:

    صبحانه: ( خامه و عسل) نان 1 کف دست نان با آرد کامل+ 2 قاشق سوپخوري خامه + 2 قاشق مرباخوري عسل

    ساعت 10: 1 ليوان شير+ يک عدد شيريني کوچک يا 2 عد بيسکويت سبوس دار+ يک دوم ليوان آب ميوه (يا يک عدد ميوه متوسط)

    نهار: ( پلو و مرغ) 5 تا 10 قاشق برنج+ 60 تا 90 گرم گوشت مرغ ( نصف يک ران درشت) + 1 کاسه ماست حاوي 1 ليوان ماست.

    عصرانه: سبزيجات کاملاً شسته و پوست گرفته مثل هويج، خيار، کاهو که بهترين منبع ويتامينهاي مورد نياز کودک هستند.

    شام: ( پيتزا) 2 برش متوسط که براي پخت آن 100 گرم گوشت چرخ کرده و سرخ کرده و سبزيجات و 100 گرم پنير پيتزا بکار رفته باشد+ 1 کاسه سالاد کاملاً ريز شده و باب ميل کودک.

    قبل از خواب: يک عدد ميوه و نصف ليوان شير

    مي دانيد مواد غذايي بسيار متنوع اند. شما با آشنايي کلي به ميزانهاي داده شده مي توانيد مواد غذايي ديگر را جاي مواد غذايي گفته شده جانشين کنيد که بدان روش جانشيني گويند .

    مثلاً هر 5 قاشق برنج برابر يک کف دست نان است . نان مصرفي بهتر است سنگک باشد.

    هر 30 تا 60 گرم گوشت برابر 1 عدد تخم مرغ و برابر 4 تا 5 قاشق حبوبات پخته است.

    توصيه هاي لازم براي کودکان کم اشتها:

    در صورتي که رشد کودک کم اشتها ، کمتر از استانداردهاي ذکر شده باشد ويا رشد او متوقف شده، با مشورت پزشک يا متخصص تغذيه از:

    * کپسول يا شربت هاي مولتي ويتامين و B کمپلکس استفاده کنيد.

    * از مکمل آهن استفاده کنيد.

    * از پودر تخم مرغ ، پودر شير خشک اضافه شده به شير و پودرهاي پروتئين تجاري استفاده کنيد.

    * از کمپوت ميوه هاي تغليظ شده استفاده کنيد.

    توصيه هاي عمومي براي کودکان کم اشتها :

    - محيط رواني مناسب و شرايط مطلوبي را براي غذا خوردن کودک فراهم کنيد. در آرامش کامل ، با صبر و حوصله و بدون اصرار و تهديد به او غذا دهيد. در کنار ديگر افراد خانواده در محل معين صرف کردن غذا به او غذا دهيد. از غذا دادن به کودک مقابل تلويزيون و زماني که حواسش پرت است اجتناب کنيد و سعي کنيد با صحبت کردن با کودک و تعريف داستانهاي جذاب ، انگيزه او را براي خوردن غذا افزون کنيد.

    - در عوض غذا خوردن ، به او وعده بازي کردن ، پارک بردن، به حرفهايش گوش کردن يا فيلم نگاه کردن بدهيد نه وعده شيريني، شکلات و خوراکي هاي غير مفيد.

    - غذا را به فرمي تهيه کنيد که مورد پسند کودک است . مثلاً اگر غذا به فرم پيتزا دوست دارد، با استفاده از يک تکه نان و کمي پنير پيتزا همان مواد غذايي را به فرم پيتزا به او بخورانيد. علايق او را درطعم ، حرارت، رنگ و فرم غذا در نظر بگيريد.

    - رفتار شما مادر و پدر عزيز، مهمترين تاثيررا براي کودکتان دارد واگر شما رفتار غلطي داريد نمي توانيد از او انتظار داشته باشد که اين کار را انجام ندهد. پس با رفتار درست خود ، به صورت عملي به او آموزش دهيد.

    - کودک را در فعاليت هاي خريد مواد غذايي و تهيه کردن غذا دخالت دهيد. اگر چه کمي زحمتتان زياد مي شود ولي اين کار چند حسن دارد. اول اين که او از زحمت تهيه غذا آگاه مي شود. وضمنا شما مي توانيد در حين کمک کردن او راجع به خواص مواد غذايي و اينکه براي غذا در بدن چه اتفاقي مي افتد و چه فايده اي براي بدن دارد صحبت کنيد. به اين ترتيب او تمايل بيشتري براي خوردن غذا پيدا خواهد کرد.

    در بين وعده هاي غذايي ، ميان وعده هاي مفيد به او بدهيد. مغزهاي بادام ، فندق ، گردو ، کشمش و... آب ميوه و کمپوت ميوه ، شير غني شده با چند قاشق شير خشک ، ماست چکيده ، شيريني هاي تهيه شده با آرد کامل يا با ميوه ها، يک لقمه نان و پنير و ديگر مواد غذايي غني از ويتامين و پروتئين . فائده يک ميان وعده مفيد اين است که علاوه بر فراهم آوردن انرژي و مواد غذايي مورد نياز براي رشد کودک که به سرعت در بدن تمام مي شوند ، بدليل کوچک بودن حجم معده کودک به تقسيم غذا در طول روز کمک مي کند و مادر يا پدر در يک وعده اصرار نمي کند که کودک بيشتر از ظرفيتش غذا بخورد.

    - مي توانيد سبوس گندم تهيه کنيد و در حين پخت غذا به برنج او بيافزاييد تا ويتامين B موجود در آن به افزايش اشتهاي کودک کمک کند . جوانه گندم نيز از منابع غني B است که مي توانيد آن را درسالاد ريز کنيد و به کودک بدهيد.

    - مطمئن باشيد که کودک راجع به غذاي خاصي ذهنيت بد ندارد ( مثلا با ديدن ماکاراني رشته اي به ياد کرم نمي افتد) و اگر چنين تصور غلطي دارد ، فرم غذا را عوض کنيد يا آن غذا را ديگر به کودک ندهيد.

    - کودک را به فعاليت هاي جمعي و بازي با همسالانش تشويق کنيد.

    کارشناس تغذيه تبيان

  5. #5
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    کاهش اشتها و بي اشتهايي در کودکان بالاي يکسال



    مدت زماني که کودک شما به بي اشتهايي مبتلا شده چقدر است ؟

    * کمتر از يک هفته :

    در اينصورت بررسي مي کنيم که آيا کودک تب۳۸ به بالا دارد يا نه ؟ در صورت تب بايد اقدامات لازم در پائين آوردن تب انجام شود و در صورتي که کودک تب ندارد موارد ديگر را در کودک بررسي کنيد :

    ۱ - گلودرد : بايد جهت برطرف کردن آن به پزشک مراجعه کرد .

    ۲ - وجود دانه هاي جوش مانند روي سطح بدن : به پزشک مراجعه شود .

    ۳ - هيچکدام : در اينصورت ممکن است عواملي مثل خوردن مواد غذائي در بين وعده هاي غذا توسط کودک و يا کم شدن فعاليت جسماني او نسبت به گذشته که هر دو عامل نياز او به انرژي را کاهش می دهد و بنابراين مادامي که کودک شما خوب و شاداب به نظر ميرسد و بيماري ندارد جاي هيچگونه نگراني نيست .

    ۴ - رشد وزن او طبيعي نيست : بايد بررسي کرد که کدام يک از نشانه هاي زير در کودک وجود دارد :

    غدد متورم در گردن : ممکن است منونوکلئوز عفوني داشته باشد .

    مدفوع کم رنگ و ادرار پر رنگ : احتمال هپاتيت ويروسي وجود داشته باشد .

    هيچکدام : در اينصورت به جستجوي يافتن علائم ديگر در کودک مي پردازيم :

    تکرر ادرار

    در هنگام خواب رختخوابش را خيس مي کند :

    * نکته : در هر دو مورد بالا احتمال وجود عفونت مجاري ادراري وجود دارد .

    هيچکدام : دراينصورت عوامل زيادي مي تواند باعث بي اشتهائي و کاهش موقتي آن در کودک شوند . از جمله کاهش فعاليت کودک و يا خوردن مواد غذائي در بين وعده هاي غذائي .



    * بيش از يک هفته ( مدت زمان بي اشتهائي کودک )

    در اينصورت بايد بررسي کرد که آيا رشد وزن کودک طبيعي است که به نمودارهاي رشد مراجعه مي کنيم . اگر رشد وزن کودک طبيعي نبود مانند مورد قبل عمل مي کنيم . ( يافتن نشانه هاي بيماري مثل غدد متورم گردن ، مدفوع کم رنگ و ادرار پررنگ و يا هيچکدام از موارد )

    و در صورتي که رشد وزن طبيعي باشد همان احتمال هميشگي ( يعني خوردن مواد غذائي بين وعده ها و يا کاهش فعاليت کودک) مطرح مي شود .



    * تحريک اشتهاي کودک

    کمکهاي مؤثر

    کودکي که به تازگي دچار بي اشتهايي شده است ، نيازمند تشويق از جانب شماست .

    اگر کاهش اشتها به دليل وجود بيماري خاصي است به کودک خود اصرار نورزيد . اصولاً کودک بيمار فقط ميل به نوشيدن مايعات دارد . شير و ماست ، گلو درد را تسکين ميدهد و نيز مقداري مواد مغذي هم به کودک مي رساند .

    اگر کودکاتان خيلي کوچک است شما مي توانيد غذاخوردن را با بازي و خنده همراه کنيد مثلاً با درست کردن مواد غذايي به صورت اسباب بازي و يا اشکال مختلف انسان و يا حيوانات و ...

    انتظار نداشته باشيد که کودکتان در وعده هاي غذايي مانند شما غذا بخورد . پنج يا شش وعده غذاي کوچک براي دستگاه نارس گوارشي کودک و نيز فعاليت متابوليکي وي بسيار مناسب تر خواهد بود .

    سعي کنيد کودکتان از هر گروه مواد غذايي بخورد . در واقع با يک برنامه منظم وخاص هيچ گروه از مواد غذايي را حذف نکنيد ، زيرا هر گروه از مواد غذايي در تغذيه کودک نقش خاص خود را دارد .

    شما مي توانيد يک بچه ايرادگير و بهانه جو را با متنوع ساختن غذا ، به غذاخوردن تشويق نماييد

  6. #6
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    چگونه كودكان را به غذا خوردن علاقه‌مند كنيم؟


    9 توصيه به مادران بچه‌هاي بدغذا

    اگر دلتان نمي‌خواهد يك عمر سر غذا خوردن يا چه غذايي خوردن با بچه‌ها دردسر نداشته باشيد، بهتر است از همين دوران كودكي آنها به فكر باشيد. اگر شما در غذا دادن به كودك در سال‌هاي اول زندگي موفق باشيد، كودك به غذا خوردن علاقه‌مند مي‌شود ولي چنانچه كودك تمايلي به غذا خوردن ندارد يا به اندازه كافي وزن نمي‌گيرد، بايد فورا شيوه خود را تغيير دهيد. رعايت اين نكات تا حدود زيادي مي‌توانيد كودكتان را به غذا خوردن علاقه‌مند كنيد:
    خوردن دركنار اعضاي خانواده براي كودك اهميت زيادي دارد. تحقيقات نشان داده است كه حتي بزرگسالاني كه به تنهايي غذا مي‌خورند، كمتر مي‌خورند. در ضمن، مطمئن باشيد كودك با تقليد از اعضاي خانواده عادات غذايي متعادل‌تري پيدا مي‌كند.
    داشتن برنامه غذايي منظم و ميان وعده مفيد است. كودكاني كه در وعده‌هاي مشخص غذا مي‌خورند نسبت به آنهايي كه به تنهايي يا در تمام روز در حال خوردن هستند تغذيه بهتري دارند. درخوردن ميان وعده‌ها محدوديت قائل شويد تا كودك در زمان صرف غذاي اصلي گرسنه باشد.
    هرگز كودك را مجبور به خوردن آنچه نمي‌خواهد، نكنيد.
    وظيفه والدين تهيه غذاست و وظيفه كودك اين است كه تصميم بگيرد چقدر بخورد. اگر كودك شما يك وعده غذا را خوب نخورد، مطمئن باشيد دچار سوء تغذيه يا مرگ نخواهد شد! اگر فرزندتان بر سر ميز غذا نخواست غذا بخورد، به طرف آشپز خانه ندويد تا غذاي ديگري برايش درست كنيد چون اگر غذا را نخورد، مجبور است گرسنگي را انتخاب كند . بدين ترتيب قدرداني را هم ياد مي‌گيرد.
    كودكان وضعيت اشتهايي متغيري دارند. شايد در يك هفته بسيار گرسنه باشند اما هفته بعد نخواهند حتي به غذا نگاه كنند. اين مورد طبيعي است . فقط درتهيه غذاها، تنوع را فراموش نكنيد و بگذاريد در موقع خوردن دركنارتان باشد. اما اينكه چقدر بخورد را به خودش محول كنيد.
    برخي از فعاليت‌ها مانند ورزش اشتها را افزايش مي‌دهد اما نه بلافاصله بعد از انجام آن. نيازهاي كودك را بشناسيد، شايد لازم باشد روزي كه ورزش كرده ناهار بيشتري برايش آماده كنيد و يا پس از بازي، يك ميان وعده براي رفع گرسنگيش به وي بدهيد.
    كودكان غذا خوردن با هم سن و سالانشان را دوست دارند. وقتي آنها چند نفري با هم هستند مي توانيد به آنها خوراكي‌هاي گوناگون شامل انواع ميوه‌ها و نان‌ها و بيسكويت‌ها را بدهيد تا در زمان مناسب با هم بخورند.
    مرتب در مورد آنچه كودك بايد بخورد يا نبايد بخورد به وي تذكرندهيد. همين كه در مورد خواص برخي مواد صحبت كنيد و خودتان غذاهاي مناسب و خوب را ميل كنيد، او نيز به الگوهاي صحيح عادت كرده و به ارزش غذايي مواد در سال‌هاي بعد اهميت مي‌دهد. اما اگر خودتان مرتب در حال خوردن شيريني و شكلات باشيد يا نوشابه را به جاي آب يا شير مصرف كنيد، توقع نداشته باشيد كه فرزندتان تمايلي به اين‌گونه خوراكي ها نداشته باشد.
    هنگام صرف غذا به صحبت‌هاي شاد و لذت‌بخش بپردازيد. برخي از والدين هنگام صرف غذا صرفا به ايراد گرفتن و مواخذه فرزندان و حتي يكديگر مي پردازند كه اين موضوع موجب بي‌اشتهايي و عدم تمايل فرزندان به خوردن غذا مي‌شود. اگر نكات فوق را به درستي رعايت كنيد، براي هميشه خود را از شر بدغذايي فرزندتان ايمن كرده‌ايد.
    منبع : مهر

  7. #7
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    مينا - پ، زنجان: دختري شش ساله‌ دارم كه داراي قد يكصد و چهار سانتي‌متر و وزن چهارده ونيم كيلو است تمايل به غذا بسيار كم دارد با متخصصان كودكان نيز صحبت شده است. لطفا در اين خصوص ما را راهنمايي نمايند.
    علل متفاوتي براي بي‌اشتهايي كودكان به غذا وجود دارد. علت اول وجود بيماري در كودك، هر نوع بيماري يا داروي مصرفي كه موجب زخم‌هاي دهان، تغيير حس چشايي كودك، كاهش اشتها، تهوع واستفراغ شود. شما با مشورت با پزشك و اطمينان از عدم وجود انگل در روده كودكتان مي‌توانيد مطمئن شويد دليل بي‌اشتهايي او از بيماري‌ خاصي ناشي نمي‌شود. علت دوم: وجود سوءجذب يا حساسيت‌هاي غذايي كودك است. ممكن است روده‌هاي كودك به يك نوع ماده غذايي مثل پروتئين موجود در گندم حساسيت داشته باشد. از اين رو مواد غذايي به راحتي جذب ديواره روده نمي‌شود و يا در اثر مصرف يك ماده غذايي خاص در بدنش عوارض خاصي به‌وجود آيد كه موجب ترس كودك از غذا و غذا خوردن شود. علت سوم: در دسترس نبودن غذاهاي كافي و سالم براي كودك. گاهي والدين موادغذايي سالم، نظير سبزيجات، ميوه‌ها و دانه‌ها و مغزهاي مقوي مثل آجيل، لبنيات تازه و ... را در اختيار كودك قرار نمي‌دهند و در عوض به عنوان ميان وعده به او شيريني و شكلات يا تنقلاتي مي‌دهند كه كالري آنها بيش از حد است. علل ديگري هم وجود دارند كه عبارتند از: رفتارهاي غلط غذايي خانواده، وعده دادن كودك به شيريني و تنقلات در عوض خوردن غذا، غذا دادن به كودك در برابر تلويزيون و كلا زماني كه حواس او مشغول كار ديگري است. غذا دادن در زمان‌هاي نامنظم و مكان‌هاي مختلف نيز مي‌تواند از علل بي‌اشتهايي كودك باشد.‌

  8. #8
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,900

    پیشفرض

    هشدار پزشكان به والدين:
    بي‌اشتهايي كودكان را جدي بگيريد

    خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
    سرويس: بهداشت و درمان - خانواده


    متخصصان مي‌گويند: از آنجايي كه گروهي از بيماريها در بروز بي‌اشتهايي كودكان نقش دارد، توجه خانواده‌ها به بي‌اشتهايي كودكان امري ضروري است.

    دكتر «رضا كامراني» متخصص داخلي با بيان اين مطلب در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا، واحد علوم پزشكي ايران گفت: علل متفاوتي در بروز بي اشتهايي كودكان نقش دارد كه از مهمترين آنها مصرف داروهايي است كه موجب زخم دهان، تغيير حس چشايي و ايجاد احساس تهوع و استفراغ مي‌شود؛ همچنين، وجود انگلهاي روده‌اي نيز از ديگر عوامل بروز بي اشتهايي در كودكان است.

    وي در ادامه با اعلام اين كه بي اشتهايي كودكان مي‌تواند نشانه نوعي اختلال يا بيماري در كودك باشد تاكيد كرد: لازم است والدين در صورت مشاهده اين حالت با مراجعه به موقع به پزشك، عامل اصلي را شناسايي و درمان كنند.

    دكتر كامراني وجود حساسيت‌هاي غذايي را نيز از عوامل ديگر بي اشتهايي كودك دانست و افزود: به عنوان مثال گروهي از كودكان نسبت به پروتئين مواد غذايي حساس هستند و اين مواد به راحتي جذب ديواره روده آنها نمي‌شود؛ از اين‌رو مي‌توان با مشورت متخصص تغذيه مواد ديگري را جايگزين اين مواد غذايي حساسيت زا كرد.

    گفتني است، خانواده‌ها با داشتن رفتارهاي تغذيه‌اي مناسب و جايگزين كردن ميوه‌ها، سبزيها و مغزها به جاي شيريني و شكلات به عنوان ميان وعده غذايي كودكان مي‌توانند از بي اشتهايي آنان پيشگيري كنند.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  9. #9
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,961
    Blog Entries
    3

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
بیمارستان تخصصی بیکن مالزی