جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 3 از 3 مجموع

موضوع: ارزیابی وجود اوتیسم در کودک 2.5 ساله پسر

  1. #1
    sahar78 آفلاین است تازه وارد
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    ارسالها
    4

    پیشفرض ارزیابی وجود اوتیسم در کودک 2.5 ساله پسر

    سلام

    من همکار شما هستم.خوشحال میشم در مورد بیمار من که ابهاماتی برای من وجود دارد اظهار نظر کنید.

    من عین اظهارات مادر را که برای گفته است خدمتتان نقل می کنم و همینطور عین سوالاتی که از من پرسیده است را برایتان می نویسم.

    مادری پسر 2.5 ساله ای را آورده است که از نظر حرف زدن از سنش خیلی عقب تر می باشد. طبق گفته مادرش :

    اعداد 1 تا 10 را به ترتیب به زبان انگلیسی می خواند. شیر، اب، دد می گوید. شعرهای کوتاه که برایش می خوانیم تکرار می کند البته کامل نمی گوید و بیشتر به زبان خودش می گوید به عبارتی آهنگ آنها را تکرار می کند. جمله نمی گوید.
    از نظر تواناییهای حرکتی خوب بود. 4 ماهگی شروع کرد به سینه خیزرفتن، یک هفته مانده بود که 1 سالش شود کامل راه می رفت و اصلا زمین نمی خورد. حدود 11 ماهگی شروع کرد با لگو چیزهای مختلف بسازد، چون دیده بود که خواهرش چگونه با لگو بازی می کند. خیلی پر جنب و جوش است. من سر کار می رفتم و اصلا با او صحبت نمی کردم. مادرم از او نگهداری می کرد. در خانه همیشه ماهواره روشن بود و خیلی وقتها کارتون هایی به زبان انگلیسی و عربی می دید، چون یک دختر 4 ساله نیز دارم که او به کارتون خیلی علاقه دارد.
    2 هفته است که به او بیشتر رسیدگی می کنیم و تلویزیون را خاموش کرده ایم بهتر شده است. بای بای کردن و بوس کردن را تازه با او کار کردیم و یاد گرفت.
    در مورد اوتیسم خیلی تحقیق کردم، به جز تاخیر گفتار هیچ نشانه دیگری ندارد. با من و پدرش بازی می کند. با خواهرش گاهی بازی میکند و گاهی سر یک اسباب بازی دنبال هم می کنند تا از هم بگیریند. وقتی به منزل می ایم خوشحالیش را نشان می دهد. از اینکه بغلش کنم و به او محبت کنم لذت می برد. حساسیت غیر عادی نسبت به صدا ندارد.
    شنوایی سنجی بردیم و مشکلی نداشت.
    پیش روانشناس (خانم دکتر امین زاده) بردم گفتند به نظر سالم می آید. یکی دو ماه با او خیلی کار کنید اگر دیدید در حال پیشرفت است و بهتر می شود یعنی مشکلی ندارد ولی اگر دیدید تغییری نمی کند آنگاه پیش متخصص اوتیسم ببرید.
    من گاهی از رفتارش خوشحال می شوم و به این نتیجه می رسم که کاملا سالم است و گاهی کارهایی انجام می دهد که می گویم نکند مشکلی داشته باشد یا مثلا اوتیسم داشته باشد.

    سوالات مادر :
    1- اینکه 1 یا 2 ماه با او کار کنم و صبر کنم ببینم گفتارش خوب می شود یا نه اشکالی ندارد؟ اگر این بچه مشکلی داشت دیر نمی شود؟
    2- معیار خوب بودن و بهتر شدن چیست؟ مثلا بعد از 1 هفته حداقل چیزی که می تواند یاد بگیرد و درعین حال بدین معنی است که در حال پیشرفت است، چه می باشد؟
    3- به چه علت می گویند تشخیص اوتیسم خیلی سخت است؟ ایا بچه ای که احساسات خود را نشان می دهد، از مورد محبت قرار گرفتن لذت می برد، بی تفاوت نیست و با خواهرش سر اسباب بازی می جنگد، خواسته هایش را وقتی نمی تواند با زبان بگوید با اشاره می گوید (مثلا دست مرا می گیرد و طرف کشو می برد تا درب کشو را باز کنم) ممکن است اوتیسم داشته باشد؟ به بیان دیگر چه ویژگیی داشته باشد باید از نظر اوتیسم بررسی شود؟
    خیلی از راهنمایی شما ممنونم.

  2. #2
    دکتر سید حمید سجاد آفلاین است مدیر کل سایت
    تاریخ عضویت
    May 2004
    موقعیت
    تهران
    ارسالها
    11,981
    Blog Entries
    3

    پیشفرض

    اول باید مشخص بشه کودک شما مشکل داره یا عادی هست. این اولین قدم هست تا بی جهت برچسب مشکل دار بودن به پیشانی کودکتان نزنید و راه را به خطا نروید. در این مورد انجمن اختصاصی وجود دارد که شما می توانید جهت مطالعه و مقایسه ان در کودکتان به آنجا مراجعه کنید

    ارزیابی تکامل و رشد کودک
    http://forum.iransalamat.com/%D8%A7%D8%B1%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%88-%D8%B1%D8%B4%D8%AF-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-1146/

    با اینحال من به مواردی که از کودک طبیعی 2 ساله و 3 ساله میدانم اشاره می کنم.

    کودک 2 ساله: از پله ها بالا و پائین می رود. به بالا پرتاب می کند.. 2 کلمه با هم می گوید. اشاره به تصویر می کند. اعضای بدن را می شناسد. مفهوم امروز زا می فهمد.

    کودک 3 ساله: مفهوم فردا و دیروز را می فهمد. تصاویر را نام می برد. صحبت هایش توسط غریبه ها قابل فهم است. از قاشق به خوبی استفاده می کند و اندکی از غذای آن را میریزد.

    پزشکان اطفال موظف هستند برای همه کودکان غربالگری اوتیسم در سنین 18 تا 24 انجام دهند. اغلب پزشکان از پرسش نامه M-CHAT استفاده می کنند.ولی در سنین بالای 2 سال طبیعتا اولین کار مراجعه به پزشک اطفال است. ایشان اگر مسئله غیر عادی تشخیص بدن به روانپزشک اطفال ارجاع می دهند.

    معمولا اوتیسم دوران کودکی این علائم را دارد

    - نا توانی در برقراری ارتباط و طفره رفتن از نگاه کردن
    - اختلال صحبت کردن و کلام
    - مقاوم بودن نسبت به تغییر
    - رفتار عجیب و ادا و اطوار
    - تشنج
    - عدم ثبات احساسی , بیش فعالیتی , تمرکز ضعیف

    تشخیص این بیماری از این جهت سخت است چون تشخیص افتراقی های بسیاری دارد و کسی که وظیفه تشخیص این بیماری را دارد باید تسلط بسیاری به بیماریهای روانپزشکی دیگر داشته باشد... کاری که نه تنها از عهده شما بر نمی آید بلکه گاهی در سطح فوق تخصص های روانپزشکی اطفال نیز اختلاف نظر وجود دارد.

    تشخیص افتراقی ها شامل این بیماریها است:

    سندرم آسپرگر - کری - اختلال خاص نمو کلامی - نا توانی در یادگیری - اختلالات نادر و ناشناخته تکاملی دیگری وجود دارد که توسط متخصصین افتراق داده می شود.

    اما در مورد کودک شما : بهترین کار این است که هم ارزیابی تکاملی که عرض کردم را انجام دهید و هم اینکه اگر هر کدام از علائمی که در اوتیسم وجود دارد و ذکر کردم... در کودک شما وجود دارد به پزشک متخصص اطفال با تجربه و با سواد مراجعه کنید.

  3. #3
    Dr. Hosseini آفلاین است تازه وارد
    تاریخ عضویت
    Feb 2012
    ارسالها
    4

    پیشفرض ارزیابی وجود اوتیسم در کودک 2.5 ساله پسر

    از تاریخچه بیماری این کودک چنین بر میآید که مادرش کار بیرونی دارد و طبق گقته خودشان چون که کار بیرون از خانه دارند نمیتوانند با کودک خودشان (زیاد) حرف بزنند. مادر بزرگ از این بچه نگهداری میکند و چون خواهر 4 ساله اش هم بسیار علاقه به دیدن تلویزیون و کارتون دارد, این کودک نیز بیشتر اوقات با خواهر خود به تماشای تلویزیون نشسته است.

    کودکی که علاقه شدید خود را برای بازی کردن با یک اسباب بازی نشان میدهد و حتی حاضر است که برای بدست آوردن آن خواهر خود را دنبال کند و اعداد انگلیسی از یک تا 10 را زمانی که از او خواسته میشود تکرار میکند و مخصوصآ زمانیکه مادرش در دوهفته کار کردن با او پیشرفتهای خوبی را شاهد بوده است به احتمال قریب به یقین نباید که به آوتیسم به معنی واقعی آن مبتلا باشد. درست است که بعضی از کودکان فقط گرایشات آوتیستی دارند و لی به معنی واقعی آوتیست نیستند. ولی از کودکانی که در این دوران از سنین خود امکان صحبت کردن با مادران خود را یا ندارند و یا کم دارند, میدانیم که این کودکان در رشد زبانی خود اختلال بروز میدهند و یاد گیری زبانی آنها به تعویق میافتد. مخصوصآ هم که اگر در این دوران اولیه زندگی از تلویزیون بعنوان "بی بی سیتر" (babaysitter) برای کودک استفاده گردد مزید بر علت خواهد شد! مطالعات زیادی روی کودکان نشان میدهند که استفاده بیش از حد از تلویزیون برای بچه ها در سنین ابتدائی و خردسالی عاملی است در جهت رشد اختلالهای مختلف, از آن جمله اختلال در یاد گیری و رشد زبانی, یاد گیری و آموختن بطور کل, ضعف تمرکز, اختلال در دریافتهای حسی شامل حس شنوائی و بینائی مثلmisperception

    بطور کل در چنین مواردی میتوان به والدین توصیه نمود که روند زندگی روزانه خود و کودکشان را در صورت ممکن عوض نموده و خود برای کودکشان وقت مناسب خوبی را در نظر بگیرند. با فرزند خود بیشتر و بیشتر تماس زبانی و عاطفی بر قرار نموده و او را مدام تشویق کنند و بیشتر و بیشتر با او صحبت کنند.

    این مادر است که یک حرف و دوحرف بر زبان کودک خود میگذارد و آنچنانکه شاعر ایرانی هم میگوید الفاظ را بر زبان کوک خود مینهد و به وی زبان داشتن و صحبت کردن را میآموزد (یک حرف و دوحرف بر زبانم - الفاظ نهاد و گفتن آموخت). نقش مادر در این مرحله از زندگی و در رابطه با آموختن زبان غیر قابل انکار است.

    اگر در چنین مواردی مادران عزیز تلویزیون را خاموش کنند و حتی در صورت ضروری با گرفتن مرخصی مدت چند هفته ای خود را با فرزند خود مشغول کنند و در صورت امکان به آنها اجازه بدهند که با کودکان هم سن و سال خویش تماس داشته و با آنها بازی هم بکنند, درخواهند یافت که در اکثر مواقع و ختی قریب به اتفاق, کودکشان سالم است و اثری از آوتیسم نیسنت. ولی چنانکه با این کوششها هیجگونه پیشرفتی در حال کودک حاصل نگردد, مراجعه نمودن به روانپزشک کودکان بسیار ضروری و اجتناب ناپذیر خواهد بود.

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت