هنر سينما چه خدمتي مي‌تواند براي بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا انجام دهد؟

انجمن حمايت از بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا (احباء) اعلام كرد: بيماران اسكيزوفرنيا مورد سوء تعبيرها و پيش‌داوريهاي ناعادلانه قرار دارند. آنان به علت گرفتاري به نوعي بيماري كه ناخواسته مبتلا شده‌اند و علاوه بر آن كه رنج زياد مي‌برند مورد اجحاف و سوء‌ رفتار برخي مردم ناآگاه قرار مي‌گيرند.

به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران، انجمن حمايت از بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا، اعتقاد دارد: سينما، به عنوان رسانه‌اي همگاني و جذاب كه مورد توجه عموم قرار دارد مي‌تواند در چند جهت در خدمت مبتلايان به اسكيزوفرنيا قرار گيرد. نخست آن كه دنياي واقعي اين بيماران را به مردم بشناساند. عامه مردم متاسفانه برداشتي نادرست و تحريف شده از روانپريش‌ها دارند. به گمان آنان بيماران روانپريش، افرادي هستند كه از سر بي مسؤوليتي خود را به بيماري زده‌اند و با مسخرگي و لودگي زندگي خود را مي‌گذرانند.

نمي‌دانيم اين برداشت نادرست چگونه در ذهن عموم مردم جاي گرفته است اما سينما مي‌تواند با نماياندن دنياي دروني بيماران اسكيزوفرنيا سهمي در كنار زدن پرده جهالت از روي بيماري اسكيزوفرنيا داشته باشد.

اين بيماران افراد كم عقل، لوده و مضحك نيستند، آنان مردماني عادي و هوشمند هستند كه با معماهاي ذهني و ادراك پيچيده‌اي روبرو هستند. هذيانها و توهم‌ها كه بر زندگي رواني بيشتر بيماران اسكيزوفرنيا غلبه دارد، براي آنان دنيايي ترسناك و مبهم مي‌آفريند و بيمار مي‌كوشد با ياري از باقيمانده توانمندي ذهني خويش، معنايي براي آنچه بي معني مي‌نمايد، بيابد.

آگاه كردن عموم مردم از دنياي ذهني بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا و ايجاد تفاهم نسبت به آنان از رسالت‌هاي هنر سينماست.

دومين خدمت عمده‌اي كه سينما مي‌تواند براي جامعه بيماران اسكيزوفرنيا انجام دهد، ‌نمايش شرايط دشوار و غير انساني تحميل شده به آنان است. در شرايطي كه امروزه در كشور ما سعي مي‌شود حتي به مجرمان زنداني لباس زندان نپوشانند بلكه براي رعايت حقوقشان،‌ به آنان اجازه استفاده از لباس عادي را بدهند. هنوز اولين كار براي بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا بستري در برخي از مراكز نگهداري، تراشيدن سر آنان (چه مرد و زن) و پوشاندن لباس مندرسي با نقش و نگارهاي زننده به عنوان لباس بيمارستان مرسوم است.

اين نخستين گام در هويت زدايي از اين انسانها و تهي ساختن آنان از ويژگي‌هاي مميزه انسان است. سپس آنان تبديل به يك شماره مي‌شوند، شماره تخت بر هويت آنان دلالت مي‌كند. پس رسالت دوم سينما آگاه ساختن عموم مردم از شرايط دهشت‌بار زندگي آنان به عنوان نگهداري است كه او را از جامعه مجزا مي‌كنند.

سومين خدمتي كه هنر سينما مي‌تواند در جهت خدمت به مبتلايان اسكيزوفرنيا انجام دهد، نمايش بيماراني است كه با وجود همه سختي‌ها و همه موانع، توانسته‌اند بر بيماري خود چيره شوند و يا با وجود ابتلا به بيماري، آفريننده و خلاق هستند. ساختن فيلم‌هايي درباره بيماران اسكيزوفرنياي مشهور و يا بيماران عادي و تلاش

بي‌وقفه آنان براي بازگشت به زندگي اجتماعي از جمله اين خدمات است.

رسالت چهارم سينما، نشان دادن رنج، محنت و فشار فراواني است كه خانواده بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا براي درمان و مراقبت از آنان در طول عمر خود متحمل مي‌شوند. اين فشار با رنج ناشي از بيماريهاي مزمن جسماني قابل مقايسه نيست.