جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 2 از 2 مجموع

موضوع: كشف رابطه ژنتيكي با بروز علايم شيزوفرن

  1. #1
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض كشف رابطه ژنتيكي با بروز علايم شيزوفرن

    كشف رابطه ژنتيكي با بروز علايم شيزوفرن


    محققان اعلام كردند كه به تازگي موفق به كشف يك رابطه ژنتيكي مربوط به بروز علايم بيماري شيزوفرني شده‌اند.

    به گزارش سرويس «بهداشت و درمان» خبرگزاري دانشجويان ايران، يك تيم تحقيقاتي از دانشگاه ادينبورگ اخيرا دريافته‌اند افرادي كه حامل نسخه متفاوتي از ژن موسوم به نورگولين هستند، بيشتر در معرض ابتلا به علايم بيماري‌هاي سايكوتيك و روان پريشي قرار دارند.

    اين يافته‌ها كه در مجله نيچر نوروساينس منتشر شده، مي‌تواند نقطه‌اي براي آغاز درمان‌هاي جديد باشد.

    در اين مطالعات 200 فرد جوان كه همگي به ميزان بالايي در معرض خطر ابتلا به شيزوفرني بودند به مدت 10 سال مورد آزمايش و بررسي قرار داشتند.

    به گفته‌ دكتر جرمي هال از دانشگاه ادينبورگ روانپزشكان و متخصصان بايد قبل از تعيين و شروع هر شيوه درماني ابتدا درباره علت‌هاي بروز بيماري درك بيشتري بدست آورند.

    شيزوفرني به عنوان نوعي اختلال رواني كه بين اعضاي خانواده منتقل مي‌شود، شناخته شده است و در اين تحقيق نيز دو يا سه نفر از بستگان تمام داوطلبان به اين اختلال مبتلا بودند.

    براي بررسي اين امر كه چرا برخي از مردم به اين بيماري مبتلا مي‌شوند و چرا ديگران مبتلا نمي‌شوند، محققان مصاحبه‌ها، اسكن‌هاي مغزي، آزمايشات روانشناسي و تحليل‌ها و بررسي‌هاي ژنتيكي انجام داده‌اند.

    اين محققان دريافتند: آن دسته از شركت‌كنندگان در اين مطالعه كه حامل نسخه متفاوتي از ژن نورگلين بودند، خيلي بيشتر علايم روان‌پريشي مربوط به بيماري شيزوفرني را از قبيل شنيدن صداهاي مبهم يا بدگماني و شكاك بودن (پارانويا) از خود بروز مي‌دادند.

    همچنين، اسكن‌هاي مغزي نيز نشان داد افراد حامل اين ژن بيشتر دچار فعاليت‌هاي غير طبيعي مغز در مناطقي از اين عضو هستند كه بيشتر با ابتلا به بيماري شيزوفرني در ارتباط است.

    اين متخصصان مي‌گويند كه نتايج به دست آمده از اين مطالعات به ما كمك مي‌كند كه دريابيم چه طور يك ژن ممكن است بتواند عملكرد مغز را تغيير دهد و سپس باعث بروز علايمي شود و بتواند در آينده باعث بروز بيماري‌هاي رواني شود.

    شيزوفرني يا جنون جواني اختلال رواني مزمني است كه با از دست دادن همگامي اجتماعي، خودگرايي، دمدمي مزاجي و انجام كارهاي بي‌جا و غير مقتضي مثلا به علت وهم و خيال و فريب و دلخوشي بي‌اساس مشخص مي‌شود.

    اين بيماري نخستين بار در سال 1896 تعريف شد و در سال 1911 نام شيزوفرني بر روي آن نهاده شد.

    شروع بيماري كه معمولا در جواني يا آغاز بزرگسالي است ممكن است ناگهاني يا تدريجي باشد.

    به گفته برخي از متخصصان اين بيماري چهار نوع دارد كه عبارتند از:‌

    - نوع ساده كه در آن بيمار از خود بي‌خود، تنها و بي‌فعاليت مي‌شود.

    - شيزوفرني كاتاتونيك يا كاتوتوني كه با مراحل متناوب تحريك و بهت مشخص مي‌شود و با سفتي عضلاني خاصي همراه است.

    - نوع پارانوئيد كه با هذيان همراه است.

    - نوع هبفرنيك كه با رفتار ابلهانه، بي‌هدف و پرگويي مشخص مي‌شود.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  2. #2
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    کشفی جدید درباره بیماری شیزوفرنی



    در موش های بیمار یکی از ژن های مهم عامل بروز شیزوفرنی کشف شد

    دانشمندان آمریکایی توانسته اند با دستکاری ژنتیکی موش های آزمایشگاهی در آنها علائم بیماری شیزوفرنی (روان گسیختگی) ایجاد کنند.
    دانشمندان در تحقیقات قبلی با استفاده از دارو توانسته بودند علائم فیزیکی و رفتاری این بیماری، مانند توهم و پارانویا، را در موش ها به وجود آوردند.

    اما تحقیق جدید، که براساس تغییرات ژنتیکی بوده، نکات تازه ای را در مورد شیزوفرنی (اسکیزوفرنی) به دانشمندان ارائه کرده است.

    نتیجه تحقیق دانشگاه جان هاپکینز آمریکا در نشریه "آکادمی ملی علوم آمریکا" (Proceedings of the National Academy of Sciences) منتشر شده است.

    ایجاد این بیماری در حیوانات آزمایشگاهی دشوار بوده چون بروز شیزوفرنی دلایل متفاوت و متعددی دارد.

    دانشمندان جان هاپکینز در جریان تازه ترین تحقیق خود ژن موسوم به "دیسک یک" (DISC-1)، را به عنوان یکی از عوامل دخیل در بروز این بیماری نام برده اند. این ژن پروتئینی تولید می کند که به سلول های عصبی کمک می کند موقعیت درست خود در مغز را پیدا کنند.

    این گروه از دانشمندان قادر بوده اند در شرایط آزمایشگاهی موش هایی را پرورش دهند که ژن دیسک یک در آنها معیوب بوده است.

    رفتار این موش ها در محیط های سر باز هر چه پیرتر می شدند پریشان تر می شد، توانایی یافتن مواد غذایی مخفی را کمتر داشتند و مثل موش های سالم قادر به شنا کردن نبودند؛ این رفتارها حاکی از بیش فعالی، کاهش حس بویایی و همدردی است که در بیماران شیزوفرنی مشاهده می شود.

    همچنین عکسبرداری از مغز این موش نشان داد که مانند بیماران شیزوفرنی در ساختمان مغز آنها اختلالاتی به وجود آمده است.

    پرفسور آکیرا ساوا از دانشگاه جان هاپکینز می گوید علائم در موش های آزمایشگاهی به بدی علائم در انسان های بیمار نبوده چون برای بروز علائم بالینی شیزوفرنی بیشتر از یک ژن دخیلند.

    وی گفت: "اما تحقیق جدید به دانشمندان کمک خواهد کرد نقاط مبهم در شناخت شیزوفرنی را بهتر درک کنند."
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت