يك روانپزشك:
بيماران اسكيزوفرني نيازمند حمايت اجتماعي هستند


بيماران اسكيزوفرني نيازمند حمايت اجتماعي و كمكهاي درماني هستند.

دكتر سيدسعيد صدر روانپزشك و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در گفت‌وگو با خبرنگار سرويس بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران اظهارداشت: اين بيماران نمي‌توانند شغلهاي مديريتي داشته باشند و شغلهاي اداري با يك حقوق ثابت و مستمر براي اين بيماران مناسب است، زيرا در مشاغل آزاد در حين عود بيماري ممكن است صدمات مالي جبران‌ناپذيري به اين افراد تحميل شود.

وي ادامه داد: اين بيماران به دليل صدمه وارده دچار يك افت عملكرد واضحي مي‌شوند و نمي‌توانند به راحتي تواناييهاي قبلي خود را بازيابند.

دكتر صدر با بيان اين كه اين بيماران در امر ازدواج دچار مشكل هستند، يادآور شد: بايد همواره مراكز مجهزي جهت بستري و درمان اين بيماران وجود داشته باشد و مددكاراني كه مشكلات زندگي بيماران اسكيزفرني را حل نمايند، ولي متاسفانه سيستم موجود در ايران كارا نيست و فقط به درمان مراحل حاد بيماري مي‌پردازد.

عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي يادآور شد: اين بيماري ناشي از يك تغيير در بيوشيمي مغز است، كه عوامل محيطي در عود و يا تشديد آن نقش دوم و سوم را داراست، ولي درمان به موقع بيماري، مراجعات مستمر، كاهش استرسهاي شغلي و اجتماعي كمك به حل مسايل و مشكلات زندگي در جلوگيري از عود و يا تشديد آن موثرست.

اين روانپزشك افزود: اسكيزوفرني يك بيماري مهم روانپزشكي است، كه داراي طيف وسيعي بوده و از علايم خفيف و بي‌ سر و صدا و تا اختلال تفكر، قضاوت اجتماعي، اختلال در بصيرت و خلق و خوي متغيرست.

به گفته دكتر صدر، علايم اسكيزوفرني معمولا پس از گذشت شش ماه قابل تشخيص است.

وي با بيان اين كه سير بيماري قهقهرايي است، تصريح كرد: براي درمان، اين بيماران نياز به بستري شدن دارند و علاوه بر درمان دارويي بازتواني و بازسازي و كاردرماني و بدست آوردن مهارتهاي از دست رفته ضروري است.

وي بروز رفتارهاي ناهنجار اخلاقي را از ديگر علايم آن دانست و خاطرنشان كرد: بيماران اسكيزوفرني از نظر اجتماعي در موارد خفيف تشخيص داده نمي‌شوند.

دكتر صدر در پايان يادآور شد: كساني كه ارتباط اجتماعي محدود داشته و يا داراي شخصيت سوء ظني هستند و يا افرادي با تفكرات عجيب بيشتر مستعد ابتلاء به بيماري اسكيزوفرني مي‌باشند.