ترجمه: فاطمه مهتي?پور/اگر شما هم سالمند مبتلا به آلزايمر در خانه داريد، اين مطلب را بخوانيد
چگونه با آلزايمر زندگي کنيم؟

بيماري آلزايمر و آمار رو به رشد آن در چند دهه اخير، نگران‌كننده است. آلزايمر، علاوه بر مشکلاتي که براي خود بيمار به وجود مي‌آورد، سختي‌ها و مشكلات زيادي هم به اطرافيان تحميل مي‌کند...

وقتي يکي از اعضاي خانواده به بيماري آلزايمر مبتلا مي‌شود، تمام خانواده درگير اين مشکل مي‌شوند بنابراين نه‌تنها بيماران مبتلا به آلزايمر، بلكه اطرافيان آنها از نظر عاطفي و اجتماعي به حمايت نياز دارند. اين بيماري بسيار رنج‌آور است. در اغلب موارد، خود خانواده‌ها نگهداري و مراقبت از بيمار را بر عهده مي‌گيرند و او در خانه و در کنار اعضاي ديگر خانواده به زندگي ادامه مي‌دهد. همين امر مشکلات و فشارهاي زيادي را به خانواده تحميل مي‌کند. اگر شما هم سالمند مبتلا به آلزايمر در خانه داريد، اين مطلب را بخوانيد.


بيشتر محققان عقيده دارند بايد بيمار را در جريان بيماري‌اش قرار داد مگر در موارد خاص كه نيازي به اين كار نيست. از نظر اخلاقي، حق هر انساني است که واقعيت را در مورد بيماري‌اش بداند. اگر بيمار از وضعيتش آگاه شود، بهتر مي‌تواند با مشکلات دست‌وپنجه نرم کند. از اين گذشته، بيان واقعيت باعث مي‌شود برقراري ارتباط بين بيمار، خانواده و پزشک معالج آسان‌تر و روند درمان سريع‌تر انجام شود. برخي از خانواده‌ها از ترس اينکه بيمار نتواند با وضعيت جديدش کنار بيايد و افسرده شود يا دست به خودکشي بزند، واقعيت را از او پنهان مي‌کنند اما تجربه‌ها نشان داده است پنهان‌کاري به نفع بيمار نيست بنابراين بهتر است قبل از اينكه قدرت درکش را كاملا از دست بدهد، بتواند تشخيص دهد بيماري آلزايمر چيست و از بيماري‌اش مطلع شود. وقتي شخص بداند چه چيزي باعث فراموشي‌اش مي‌شود و به چه دليل وضعيتش در حال تغيير است، کمتر دچار اضطراب و افسردگي خواهد شد.


چگونه مي‌توان با بيمار مبتلا به آلزايمر ارتباط برقرار کرد؟

براي ارتباط برقرار کردن با بيمار از توصيه‌هاي زير کمک بگيريد:

• بيان واقعيت تا حد زيادي ايجاد ارتباط با بيمار را آسان‌تر مي‌کند. وقتي واضح در مورد مشکلات آتي و راه‌حل‌هاي مناسب آنها صحبت شود، به مراتب راحت‌تر مي‌توان با بيمار ارتباط برقرار كرد.

• شخصي که کنار يک سالمند مبتلا به آلزايمر زندگي مي‌کند، بايد ياد بگيرد سوال‌هاي ساده‌اي مطرح کند، اطلاعات کوتاه و قابل درکي بدهد و به بيمار زمان کافي بدهد تا بتواند مسايل را درک و هضم کند.

• بهتر است هنگام برقراري ارتباط با بيمار، از روش‌هاي غيرکلامي مانند نقاشي، نشان دادن تصاوير، نوشتن و به‌خصوص نگاه، حرکات دست و حالت‌هاي صورت که به فرد اطمينان خاطر بيشتري مي‌دهد، استفاده كرد.

• از طرفي اطرافيان بايد ياد بگيرند بيمار از آنها چه مي‌خواهد، البته نه از طريق کلام بلکه از طريق عکس‌العمل‌ها و رفتاري که از خود نشان مي‌دهد. آنها بايد بتوانند معني تمام رفتار، حالت‌ها و عکس‌العمل‌هاي فرد مبتلا به آلزايمر را تشخيص بدهند.


با بيماري که خانه را ترک مي‌کند، چه بايد کرد؟

اول بايد فهميد چرا و در چه شرايطي خانه را ترک مي‌کند. در اين صورت مي‌توان به روش‌هاي زير از تکرار اين مشكل پيشگيري کرد:

• در طول روز درها بايد بسته و قفل باشند. مي‌توان به بالاي در آويزي وصل كرد تا در صورت باز شدن آن، اطرافيان متوجه آن شوند.

• كمك گرفتن از سيستم‌هاي الکترونيکي موجود در بازار نيز كه اگر بيمار از محدوده مشخصي خارج شود علامت مي‌دهند، مفيد است.

• لازم است نشاني و مشخصات بيمار هميشه در جيبش قرار داشته باشد تا امکان گم شدنش به حداقل برسد.


آيا امکان خودکشي بيمار مبتلا به آلزايمر وجود دارد؟

بر اساس نتايج مطالعه‌ها مي‌توان گفت گرچه احساس افسردگي يا افکار منفي در مبتلايان به آلزايمر رايج است، اما به ندرت پيش مي‌آيد که اقدام به خودکشي كنند.

ولي اطرافيان بايد دقت كنند تا بتوانند افسردگي ساده و رايج را از احساسات منفي و دلمردگي شديد تشخيص دهند زيرا در صورت بروز افسردگي، لازم است بيمار تحت درمان دارويي قرار بگيرد.


چند توصيه کلي

• خطرناک‌ترين مکان در خانه براي بيمار مبتلا به آلزايمر آشپزخانه است. از بسته بودن شير گاز مطمئن شويد و اجازه ندهيد بيمار زياد به آشپزخانه رفت و آمد کند.

• حمام از ديگر مکان‌هاي مشکل‌ساز است. هنگام حمام كردن بيمار، حواستان به درجه حرارت آب باشد تا دچار سوختگي نشود. کف حمام نبايد ليز باشد. سعي کنيد به ديوار دستگيره‌هايي نصب کنيد تا فرد مبتلا بتواند آنها را بگيرد و راحت‌تر جابجا شود.

• اتاق‌ها را خلوت کنيد. اشياء و وسايل غيرضروري را از جلوي دست و پا برداريد. دقت داشته باشيد کف اتاق ليز نباشد. بهتر است اتاق‌ها با دقت فرش شوند.

• وسايل بيمار را جابجا نکنيد و علايمي که براي خود گذاشته، تغيير ندهيد.

• ساعت ديواري را جايي نصب کنيد که از هر طرف براي فرد مبتلا به آلزايمر قابل ديد باشد. به ديوار تقويم بزنيد و از او بخواهيد هر روز كه گذشت، تقويم را ورق بزند.

• با خط درشت و خوانا مثلا بالاي تلفن اسم، نشاني و شماره تلفن را بنويسيد تا چشمش به آن بيفتد.

• وقتي بيمار از خانه بيرون مي‌رود، حتي اگر خودتان همراهش مي‌رويد، شماره تلفن، مشخصات و نشاني منزل را بنويسيد و در جيب او بگذاريد.

منبع: medisite

هفته نامه سلامت