تاثير مسکن‌ها در کاهش اضطراب بيماران مبتلا به زوال عقل

نتايج يک بررسي جديد نشان مي‌دهد مسکن‌هاي معمول مانند پاراستامول (استامينوفن) ممکن است نسبت به داروهاي ضدروانپريشي خطرآفرين که اغلب براي آرام‌کردن تشويش و اضطراب در مبتلايان به زوال عقل تجويز مي‌شوند، موثرتر باشند...

به گزارش خبرگزاري فرانسه، اين بررسي نشان داد بيماران مبتلا به زوال عقل شديد هنگام مصرف داروهاي مسکن معمول نسبت به گروه شاهدي که درمان استاندارد را دريافت مي‌کردند، تشويش و اضطراب بسيار کمتري از خود بروز دادند. پرخاشگري و تشويش شديد، از علايم شايع زوال عقل پيشرفته از جمله در بيماري آلزايمر است. چنين رفتارهايي هم براي بيمار و هم براي اعضاي خانواده زجرآور و چالشي جدي در برابر پرستاران اين بيماران است. اين عارضه معمولا به علت درد و ناتواني اشخاص مبتلا در بيان واضح علت ناراحتي‌شان، پيچيد‌ه‌تر مي‌شود. اغلب اولين گزينه درماني در اين موارد در بسياري از کشورها، داروهاي ضدروان‌پريشي و ضدافسردگي قوي است و اين داروها براي حدود نيمي از بيماران مبتلا به زوال عقل در آسايشگاه‌ها در موارد تشويش و اضطراب تجويز مي‌شود. چنين درماني ممکن است خطرهايي به دنبال داشته باشد؛ براي مثال نتايج بررسي اخير نشان داد در جمعيت حدود 180 هزار نفري بيماران مبتلا به زوال عقل در بريتانيا که داروي ضدروان‌پريشي دريافت مي‌کنند، 1620 مورد سکته مغزي بيشتر و 1800 مورد مرگ بيشتر در سال رخ مي‌دهد. پژوهشگران به سرپرستي داگ آرسلند، استاد انستيتوي کارولينسکاي سوئد، براي اينکه دريابند مسکن‌هاي معمول مانند استامينوفن در اين موارد چه تاثيري دارند، 355 بيمار از آسايشگاه‌هاي نروژ را که همه دچار زوال عقل شديد و اغلب در ميانه يا انتهاي دهه 80 زندگي بودند، با يکي از 4 داروي مسکن معمول درمان کردند. در طول 8 هفته، 70 درصد بيماران، دوز بالاي استامينوفن يا پاراستامول و 20 درصد افراد بوپرونورفين (يک داروي ضددرد مصنوعي شبه‌افيوني که براي درمان اعتياد و دردهاي متوسط تا شديد به‌کار مي‌رود) دريافت کردند. به 10 درصد بقيه، مسکن‌هاي قوي‌تر مانند مورفين يا پرگابالين (يک داروي ضدتشنج) داده شد. براي يک گروه شاهد هم درمان معمول شامل داروهاي ضدروان‌پريشي يا ضدافسردگي انجام گرفت. کارشناساني که نمي‌دانستند کدام بيمار کدام دارو را دريافت مي‌کند، حين کارآزمايي و پس از يک دوره 4هفته‌اي پيگيري، با بيماران گفت‌وگو کردند. نتايج نشان داد که مسکن‌هاي معمول هم از لحاظ باليني و هم از لحاظ آماري باعث کاهش قابل‌توجه ميزان اضطراب و درد بيماران شده است.