دسترسي همه افراد به غذاي سالم و كافي در همه اوقات براي زندگي سالم و فعال تعريفي است كه جامعه جهاني پس از مباحثات زياد با عنوان<امنيت غذا و تغذيه> پذيرفته است.اين تعريف، برآيند نگرش‌هاي گوناگوني است كه از زاويه‌هاي مختلف به موضوع غذا و تغذيه شده است. ديدگاه‌هايي كه گاه به بعد اقتصادي اين مسئله توجه بيشتري نشان داده‌اند و گاه از منظر سلامت انسان آن را مورد توجه قرارداده اند.
عمده‌ترين عوامل موثر بر چگونگي شكل گيري امنيت غذا و تغذيه در 4 گروه اصلي <درآمد و قيمت محصولات غذايي>،‌ <دسترسي فيزيكي به غذا>، <آگاهي‌هاي تغذيه‌اي> و<عادات غذايي و ذائقه> قرار داده شده‌اند. با بررسي كوتاهي در چگونگي تاثيرگذاري اين عوامل، به اهميت نقش زنان در ايجاد و تامين <امنيت غذايي> پي مي‌بريم.به طور معمول در خانواده‌هاي ايراني، زنان، مسئولان اصلي تهيه سبد خانوار هستند.
همه مراحل تهيه غذاي خانواده از خريد ملزومات، آماده‌سازي، طبخ و در نهايت آرايش سفره‌اي كه منبع اصلي در يافت مواد مغذي در خانواده محسوب مي‌شود؛ تماما يا اكثرا به عهده زنان خانواده است.اگرچه ممكن است به‌نظر برسد گسترش شهر نشيني و تبعات حاصل از آن (از جمله حذف برخي از وعده‌هاي غذايي از خانه، افزايش مصرف غذاهاي آماده‌اي كه در خارج از خانه تهيه مي‌شوند و تغيير الگوي مصرف مواد غذايي) بر ميزان اين تاثيرات اثر گذاشته است اما هنوز اصلي ترين وعده هاي غذايي به دلايل مختلف در خانه تهيه و مصرف مي شوند.
براي مثال در خانواده‌هايي كه همه افراد روزها بيرون از خانه هستند، وعده اصلي از ناهار به شام منتقل شده است. به اين ترتيب است كه در مي يابيم كه نوع نگرش زنان به موضوع غذا و تغذيه، ميزان آگا هي‌هاي آنها در زمينه‌هاي تغذيه‌اي، باورها، اعتقادات و الگوهايي كه او به آنها عمل مي‌كند نقش بسزايي در جهت دادن به ذائقه عمومي خانواده دارد