چه بايد کرد؟
در بسياري از موارد درمان خاصي مورد نياز نيست. پزشك شما ممكن است هر ماه اندازه سينه را پيگيري كند و تحت نظر داشته باشد. در 90 درصد پسران نوجوان، ژنيكوماستي در مدت كمتر از سه سال خود به خود برطرف ميشود. برخي اوقات با قطع مصرف دارويي كه به ژنيكوماستي منجر شده است مانند مواد دوپينگ، مشكل برطرف ميشود. در موارد نادري درمانهاي دارويي براي درمان ژنيكوماستي استفاده ميشوند مخصوصاً اگر درد و حساسيت وجود داشته باشد. درمان دارويي ممكن است بتواند بافت اضافي سينه را برطرف كند. گاهي براي از بين بردن بافت اضافي جراحي انجام ميشود. اگر علت بزرگ شدن سينهها، بيماري يا تومور باشد درمان بايد انجام شود. در اين صورت بيماري اصلي بايد درمان شود. در اغلب مردان، ژنيکوماستي اين وضعيت در هر دو پستان مشاهده ميشود ولي اگر تنها يكي از سينهها برآمده بود بايد جهت معاينه دقيقتر به پزشك مراجعه شود. بعضي از مردان تنها به دليل چاقي داراي پستانهاي برآمده هستند اما در وضعيت بزرگي پستان كه به دليل بزرگ شدن بافت غدد پستان رخ ميدهد، چاقي موثر نيست. بافت غده دقيقا زير نيپل سينه (نوك سينه) متمركز است ولي چربي در كليه مناطق سينه پخش ميشود.
اگر شما از ظاهر سینه هایتان ناراضی هستید.. دوراه دارید. یا درمان طبی کنید یا اینکه جراحی پلاستیک.درمان طبی وقتی قطعا موثر است که علت زمینه ای بیماری مشخص باشد.
اما اگر علت زمینه ای بیماری مشخص نباشد... داروهائی پیشنهاد شده که هنوز جنبه قطعیت ندارد.. و هر مولفی از تجربه ای خودش گفته است. در کتب اطفال برای افراد تا 18 سال bromocriptine را پیشنهاد داده است... در کتب دیگری از danazol و tamoxifen استفاده شده است...که هرکدام محاسن و عوارض خاص خود را دارد. در این مرحله من پیشنهاد میکنم اگر از وضع ظاهر سینه هایتان ناراضی هستید...به یک پزشک متخصص غدد مراجعه کنید تا از وی در باره امکان استفاده از داروی طبی طبق تجربه ایشان سوال کنید..شاید به این طریق نیازی به جراحی های پرخرج و پر استزس نباشد... چون بهرحال من در مقامی نیستم که در باره روشهای درمان ژنیکوماستی بدون علت, اظهار نظر کنم.گرچه بد نیست اشاره ای به بروموکریپتین داشته باشیم. در بخش اطلاعات داروئی , اطلاعاتی به فارسی در این مورد وجود دارد
بزرگ شدن خوش خیم پستان ( ژنیکوماستی) در دوره بلوغ تقریبا در 65% درصد پسران رخ میدهد. این عارضه در اکثر موارد خود بخود رفع میشود. اما ژنیکوماستی قابل ملاحظه یا طولانی مدت میتواند اثرات روانی بدی بر پسر ها داشته باشد. در مطالعه جدیدی در کانادا روی 37 پسر مبتلا به این مشکل , 14 نفر tamoxifen و 10 نفر raloxifen
دریافت کرده اند. و برای 13 نفر نیز هیچ داروئی تجویز نشد. در این مطالعه میزان کوچک شدن ژنیکوماستی در هر دو گروه دریافت کننده گان داروهای ضد استروژن نسبت به هیچ درمانی, به صورت معنی داری بیشتر بود. و از این نظر raloxifen بر tamoxifenبرتری داشت. در هر سه گروه حدود 40% از بیماران به جراحی نیاز پیدا کردند. بنابر این به نظر میرسد پزشکان باید با توجه به تقریبا بی عارضه بودن این داروها , قبل از انجام جراحی این داروها را به بیماران پیشنهاد دهند.
journal of pediatrics july 2004:145: 71-76
عضو تحریریه علمی ایران سلامت
علاقه مندي ها (Bookmarks)