جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 2 از 2 مجموع

موضوع: لقاح و باروری ( مراحل طبیعی )

  1. #1
    دکتر یاور آفلاین است عضو فعال
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    451

    پیشفرض لقاح و باروری ( مراحل طبیعی )

    تخمك و اسپرم
    سؤال: من نميفهمم از بين اينهمه اسپرم چطور فقط يكي از اونها ميتونه با تخمك لقاح كنه؟؟ آيا اتفاق خاصي رخ ميده؟؟




    بطور متوسط 200600 ميليون اسپرم در هر انزال مرد يافت ميشه تا اينجوري شانس دست يابي به تخمك رسيده افزايش پيدا كنه.البته از اين همه سرباز آماده به خدمت! تنها يكي از اونها موفق ميشه كه وارد تخمك بشه و اون رو بارور كنه.مردها قادر هستند كه تعداد زيادي اسپرم توليد كنند و كاملاً مشخصه كه هرچه ميزان اسپرم بيشتر باشه مايع داراي غلظت بيشتري بوده و طبيعتاً قدرت باروري بيشتري رو هم داره .در بعضي از افراد هم بزرگي بيضه ها به خوبي تاثير خودش رو در مقدار و غلظت مايع نشون ميده..ولي برخلاف مردان كه داراي چنين بريز و بپاشي هستند! زنان در تخمدانشون مقدار محدودي تخم توليد مي كنند .زنها در واقع يه كرديت كارت دارن و از اعتبارشون استفاده مي كنن و ديگه به اعتبارشون هم اضافه نميشه !!!!.برخلاف مردان در زنها اين پيازچه هايي كه رشد كرده و به تخمك تبديل ميشه ديگه در طول حيات توليد نميشن.. اونها در هنگام تولد حدود يك تا دو ميليون پيازچه اعتبار دارن كه مدام در

    حال از دست دادن اونها هستن..در هنگام بلوغ اين تعداد به حدود 300 هزار تا ميرسه !!! در اين حين هم همواره يكي از اين پيازچه ها در طول سيكل ماهيانه رشد ميكنه و تنها يكي از اونها بصورت تخمك در مياد و خودش رو از Ovary به لوله رحمي پرتاب مي كنه. زمانيكه اين تعداد پيازچه به 100 تا 200 تا دونه برسه زمانيه كه ما بهش ميگيم يائسگي...بعد از اين مدت هم بدليل تغييرات هرموني استفاده از ساير پيازچه ها عملاً غير ممكن ميشه....
    حالا ببينيم براي اسپرم چه اتفاقي مي افته…اسپرم بعد از ورود به بدن زن مي تونه بين 3 تا 5 روز زنده بمونه.اما جناب اسپرم از دهانه واژن حركت ميكنه و خودش رو به دهانه ورودي رحم يا Cervix ميرسونه.در اين مرحله اونها بايد مهمترين قمار زندگيشون رو انجام بدن! چرا كه بعد از دهانه ورودي رحم ما يه دوراهي داريم كه هركدوم به يكي از دهانه هاي رحم يا Fallopian tube رو تشكيل مي دن .در نتيجه اسپرمها بايد مشخص كنند كه كدوم راه رو

    انتخاب ميكنند.چپ يا راست؟ نكته اينجاست كه تنها يك تخمك در يكي از اين دو مجرا وجود داره و تصميم گيري انتخاب مسير واقعاً به شانس اسپرمهاي بينوا مربوط ميشه…به هر حال يك گروه مسير رو اشتباه مي رن و هيچي گيرشون نمياد و بعد از مدتي از بين ميرن..اما نكته اينجاست كه همونطور كه در عكس ميبينين تخمدانها بنوبت شروع ميكنن هر ماه يكي از اونها يه تخمك مي اندازه ولي يه مواقعي بدلايلي حساب كار از دستشون در ميره و هر كدوم در يه ماه يه تخمك مي اندازه و در نتيجه شما دليل بوجود آمدن دو قلو هاي غير همگون رو متوجه ميشين!!.. اون يكي مدلشم كه توي تقسيم سلولي در تخمك بارور شده يهو يه تيكه جدا ميشه و مجزا رشد ميكنه...گاهي هم كاملاً جدا نميشه و دو قلوهاي بهم چسبيده شكل ميگيرن.... ولي در حالت معمولي گروه ديگه شروع به يافتن تخمك ميكنه و به محض پيدا كردنش رقابت بر سر تصاحب اون آغاز ميشه… سر اسپرم يه ماده
    منفجره فرض كنيد كه در واقع يه جريان خيلي ضعيفه برقه كه بوسيله اون باعث ميشه اسپرم بدرون تخمك نفوذ كنه...بد نيست بدونين تو اين ماجراي لقاح مصنوعي و شبيه سازي و اين حرفها هم از اين روش استفاده شده…بگذريم ...

    به محض بروز اين مسئله و اتصال يك اسپرم به تخمك، ديگه تخمك در واقع بارور شده و آبستن ميشه..و از اينجاست كه ميكانيزمي رو انجام ميده كه باعث ميشه ديگه هيچ اسپرمي قدرت نفوذ به تخمك رو پيدا نكنه..به اين صورت كه با شروع آبستني تخمك بارور شده يه ماده خلطي شكل رو به نام Zona pellucida كه بسيار هم محكمه بدور خودش توليد ميكنه و اينجوري از ورود ساير اسپرمها بدرون تخمك جلوگيري ميشه…اينجاست كه تخمك وارد رحم ميشه و شروع به رشد ميكنه..البته يه مواقعي بدليل چسبندگي لوله رحمي تخمك وارد رحم نميشه و همونجا شروع به رشد ميكنه كه وضعيت خيلي خطرناكي رو پيش مياره....


    به نقل از تکتاز

  2. #2
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,903

    پیشفرض لقاح و باروري

    لقاح و باروري

    تمام موجودات زنده توليد مثل مي كنند. در انسان توليد مثل به وسيله دو نوع سلول انجام مي پذيرد. اسپرم ها كه به وسيله بيضه هاي مرد ساخته مي شوند و تخمك ها كه به وسيله تخمدان هاي زن توليد مي شوند. هر يك از اين سلول ها نيمي از مجموعه DNA (ماده ژنتيك) را در خود دارند. آنها از طريق مقاربت جنسي، كنار هم قرار مي گيرند؛ اگر يك اسپرم وارد يك تخمك شود و آن را بارور كند، DNA مرد و زن تركيب شده، سلول هاي جديدي حاصل مي شوند. بارداري زماني رخ مي دهد كه اين سلول ها خود را در رحم جاي مي دهند. در طول بارداري كه حدود ۴۰ ‌هفته (۹ماه) طول مي كشد، اين سلول ها تكامل يافته، نوزاد را به وجود مي آورند.
    لقاح
    در طي مقاربت جنسي اسپرم ها وارد مهبل زن مي شوند و سپس از رحم بالا مي روند و وارد لوله هاي حمل تخمك مي شوند. اگر اسپرم ها با يك تخمك برخورد كنند، سعي مي كنند پوشش آن را سوراخ كنند. اگر يك اسپرم موفق به اين كار شود، دم خود را از دست مي دهد و با هسته تخمك تركيب مي شود و در همين حين تغييرات شيميايي ايجاد شده در تخمك مانع از ورود اسپرم هاي ديگر مي گردد. به اين ترتيب، با تركيب DNA مرد و زن يك سلول جديد حاصل مي شود.


    آغاز بارداري
    سلولي كه از اتصال تخمك و اسپرم حاصل مي شود، تخم نام دارد. در عرض ۲ ‌روز پس از بارداري، تخم سفر خود را از طريق لوله حمل تخمك به سمت رحم آغاز مي كنند كه اين امر با فعاليت عضلات جدار لوله ميسر مي شود. در همين زمان، تخم خود را مكرراً‌ تقسيم مي كند تا مجموعه اي از سلول ها به نام مورولا حاصل شود. پس از ۵ ‌تا ۷ ‌روز اين مجموعه سلول به رحم مي رسد. اين مجموعه خود را به صورت امني در آندومتر (سطح داخلي رحم) جاي مي دهد و به رشد خود ادامه مي دهد. از اين لحظه به بعد از بارداري به خوبي تثبيت مي شود. يك بخش از مجموعه سلولـي به داخل آندومتر رشد مي كند و تبديل به جــفت مي شود كـه نوزاد در حال تكامل را تغذيه مي كند. بقيه سلول ها كه نوزاد به وسيله آنها رشد خواهد كرد، تبديل به جنين مي شوند.

    از تخمك تا جنين
    با تقسيم سلول هاي در حال عبور از لوله حمل تخمك،‌ تعداد آنها هر ۱۲ ‌ساعت دو برابر مي شود. وقتي مجموعه سلولي به رحم مي رسد، شامل صدها سلول است. وقتي سلول ها در سطح داخلي رحم جاي مي گيرند،‌ تكامل خود را براي تشكيل يك جنين آغاز مي كنند.
    چگونگي تغذيه جنين
    جنين براي برآوردن نيازهاي خود به اكسيژن، مواد غذايي و پادتن هاي ضد عفونت و همچنين براي دفع مواد زايد خود به مادرش وابسته است. اين مواد در داخل جفت كه عضوي متصل به سطح داخلي رحم است و از طريق طناب نافـي به نـوزاد مرتبـط مـي شود، بين خـون مادر و خـون جنيـن مبادله مـي شوند. در جفت، خون مادر و جنين نزديك هم قرار مي گيرند ولي واقعاً مخلوط نمي شوند.

    عروق خوني در جفت
    عروق خوني طناب نافي در جايي كه به جفت مي رسند، ساختارهايي به نام پرز را تشكيل مي دهند و پرزها به سمت نواحي حاوي خون مادر پيشروري مي كنند. كوريون كه غشايي است كه مواد غذايي و سـاير مـواد از طـريق آن عبــور مـي كنند، آنها را محصور مي كند.
    تكامل جنين
    جنين در كيسـه اي در داخـل رحم تـكامـل مي يابد. مايع آمنيوتيك مثل يك ضربه گير براي اين كيسه عمل مي كند و تغذيه آن نيز به وسيله خون بندناف انجام مي گيرد. محصول بارداري در ۸ ‌هفته اول، رويان نام دارد. در اين مدت، اندام ها، سر و ظاهر صورت شكل مي گيرد؛ بيشتر اعضا تشكيل مي شوند و قلب شروع به ضربان مي كند. رويـان بعـد از ۸‌‌ ‌هـفـتـه، جنيـن ناميـده مـي شود. تكامل ساختارهاي بدن در سراسر بارداري ادامه مي يابد.


    تغييرات بدن مادر در دوران بارداري
    بارداري به سه مرحله (ثلث) تقسيم مي شود كه هر يك حدود ۳ ماه طول مي كشد. در طي بارداري بدن مادر متحمل تغييرات عمده اي مي شود. بارزترين اين تغييرات عبارتند از برآمدگي شكم همراه با رشد جنين و بزرگ شدن پستان ها همزمان با آماده شدن آنها براي توليد شير. به علاوه در هر سه ماهه تغييراتي اختصاصي رخ مي دهد. در سه ماهه اول، تغييرات قابل مشاهده اندكي وجود دارد. البته ضربان قلب مادر، حدود ۸ ضربه دردقيقه افزايش مي يابد تا گردش خون جنين را زياد كند. تغيير در غلظت هورمون ها ممكن است باعث ايجاد علايمي چون تهوع شود. در سه ماهه دوم ممكن است در اثر وزن جنين، احساس كمردرد مادر شروع شود. اشتهاي مادر ممكن است افزايش يابد. تا هفته‌ههاي ۱۸ تا ۲۰ حركات قابل احساس جنين شروع مي شود و در شكم مادر احساس لرزش ايجاد مي شود. در سه ماهه سوم، همزمان با جهش رشدي جنين، مادر به سرعت وزن مي گيرد. سرانجام رحم چنان بزرگ مي شود كه سر آن تقريباً به قفسه سينه مادر مي رسد. در هفته هاي آخر، جنين تغيير وضعيت مي دهد به طوري كه سر آن به سمت پايين قرار مي گيرد و براي تولد آماده مي شود.

    مادر در هفته ۱۲
    پستان هاي مادر، سفت و آرئول (ناحيه دور نوك پستان) تيره مي گردد رحم كه در حال بزرگ شدن است، ممكن است مثانه مادر را تحت فشار قرار دهد.


    مادر در هفته ۲۴
    با رشد جنين و رحم، شكم مادر شروع به برآمدن مي كند. لوبول هاي توليدكننده شير در پستان ها بزرگ مي شوند و ممكن است از نوك پستان ترشحاتي بيرون بيايد.


    مادر در هفته ۳۶
    تحت فشار قرار گرفتن ريه ها، معده، روده ها و مثانه ممكن است علايمي چون تنگي نفس خفيف، سوزش سر دل و تكرر ادرار ايجاد كند.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات در ایران سلامت