دکتر داود منادي‌زاده/هماتولوژيست

ابتلا به لوسمي در زمان حاملگي بسيار نادر است احتمالاً يک در 100هزار در سال حدس زده شده که گرفتاري به لوسمي اکثراً لوسمي حاد است، دو سوم موارد AML و يک‌سوم موارد ALL بوده است.
لوسمي ميلوئيد مزمن CML در 10% زنان در دوران حاملگي و لوسمي لنفاوي مزمن بسيار نادر است. زنده ماندن (Survival) خانم‌هاي حامله و غيرحامله با لوسمي‌حاد با دارو‌هاي جديد و اقدامات مراقبتي امروز به خاموشي کامل تا 70 تا 75% رسيده است. خاموشي کامل (Complete Remission) بسته به نوع لوسمي و آنومالي سيتوژنتيک دارد که با افراد غير‌حامله فرقي ندارد.


لوسمي‌حاد ممکن‌است بر حاملگي و جنين اثر بگذارد.اختلال و رکود رشد جنين در مادراني که شيمي‌درماني نشده بودند ملاحظه شده،هم چنين زايمان زودرس، سقط خودبخودي و جنين مرده در لوسمي حاد شايع است.ناهنجاري جنين در 10% زايمان‌هايي که در 3ماهه‌ي اول حاملگي شيمي‌درماني شده‌اند ايجاد مي‌شود.
به‌طور کلي همه‌ي دانشمندان بر اين عقيده‌اند که زنان حامله بايد به‌همان طريقي که غيرحامله‌ها درمان مي‌شوند معالجه گردند.
سقط درماني بايد در شروع حاملگي صورت گيرد ولي اگر مادر مايل به‌داشتن فرزند باشد حاملگي بايد ادامه يابد ولي بعضي از دارو‌ها مثل Methotrexate بايد با داروي ديگر جانشين گردد و درمان‌هاي استاندارد بدون خطر در 3ماهه‌ي وسط و آخر حاملگي تجويز گردد.
زايمان بايد موقعي که جنين زنده است و بيمار در خاموشي کامل است به اتمام رسد.
گزارش‌هاي بسيار نادري در مورد انفيلتراسيون سلول‌هاي Blast در جفت وجود دارد.فقط يک مورد انتقال AML از مادر به جنين وجود داشته است.
5 مورد عود بيماري ALL در نشريات انگليسي زبان گزارش شده. همه‌ي آنها با دارو‌هاي cytotoxic بين هفته‌ي دوم تا 5/4 ماهگي حاملگي درمان شدند. 4 فرد از اين 5 نفر جنين سالم و طبيعي به‌دنيا آوردند. در يک مورد سقط Elective انجام شد. متاسفانه کليه 5 نفر ذکر شده در عرض 2 سال فوت کردند.
Giagounidis و همکارانش 14 مورد فرزندان حامله‌هايي که دچار لوسمي پروميلوسيتيک (APL) بودند و با All-Transretinoic Acid (ATRA) درمان مي‌شدند را پيگيري کردند. يکي از بچه‌ها پيش از اين‌که ATRA شروع شود به سندرم Potter’s دچار شد ولي ساير نوزادان بدون ناهنجاري به‌دنيا آمدند. 6فرزند بدون عارضه‌ي حاملگي زائيده شدند. 2 فرزند علائم قلبي داشتند که بعداً بهبودي يافتند. 2 فرزند با سزارين به دنيا آمدند.يک فرزند ديسترس تنفسي به علت بيهوشي داده شده به مادر پيدا کرد.يک نفر زايمان زودرس داشت و يک فرزند در هفته 29مرده بود.
CML در زنان حامله را بايد همچنان که افراد غيرحامله معالجه مي‌شوند درمان کرد. از آنجا که CML بيماري مزمني است حامله‌هاي گرفتار اين مرض بايد به‌طور کنسرواتيو درمان شوند و طرق درماني تهاجمي (Aggresive) چون پيوند مغزاستخوان بايد تا زمان بعد از زايمان به تعويق افتد. شمار و بررسي‌هاي محدودي در مورد درمان موفق در CML حين حاملگي شامل Leukaphoresis , Hydroxyurea و Interferon در دست است.
مصرف بازدارنده‌ي تايروزين کاينيز چون Imatinib که امروزه درمان استاندارد CML است و اثر آن روي جنين سالم بايد در آينده تحقيق گردد.
بيماري Hairy cell Leukemia در زمان حاملگي بسيار نادر است.اسپلنکتومي پيشنهاد بسيار خوب و بي‌خطر در 3ماهه‌ي وسط وآخر حاملگي مي‌باشد.يک مورد درمان با Interferon زمان حاملگي منتشر شده است.