بارداری- پرکاری تیروئید( اخبار و گزارشات)

[دکتر سید حمید سجاد]

شایعترین علت پرکاری تیروئید در حاملگی بیماری گریوز است. تشخیص پر کاری تیروئید مشکل است زیرا علائمی را بیان می کند که بطور شایع در حاملگی طبیعی هم دیده می شود. که شامل : کم آوردن نفس , تپش قلب , عدم تحمل گرما است. ولی کاهش وزن یا وزن گیری مختصر و افزایش دفعات اجابت مزاج در حاملگی دیده نمی شود. با رسیدن t4 آزاد به حد اکثر مقدار طبیعی , تجویز پروپیل تیواوراسیل را می بایست به کمترین دوزی که می تواند این سطح از t4 را حفط نماید رساند تا خطر کم کاری تیروئید جنین به حد اقل برسد.

پرکاری تیروئید
اگرچه پرکاری تیروئید در کمتر از یک درصد بارداری ها اتفاق می افتد، اما عوارض بسیاری را برای مادر و جنین به همراه دارد.
زنانی که پرکاری تیروئید را تجربه کرده اند، آن را همراه با علائمی مانند اختلالات قاعدگی و.‎.‎. داشته اند.
این اختلال تیروئید لزوماً منجر به ناباروری در زنان نمی شود زیرا گاهی این اختلال شدید نیست، اما اگر زنی با پرکاری تیروئید باردار شود، احتمال سقط جنین، عقب ماندگی ذهنی، زایمان زودرس، اختلالات مادرزادی و فشار خون در دوران بارداری در او افزایش پیدا می کند.
در مواردی با نواقص کروموزومی، مرگ جنین نیز ممکن است اتفاق بیفتد. این خطرات با تشخیص به موقع مشکل تیروئید در مادر و درمان او به میزان چشمگیری کاهش پیدا خواهد کرد.
اگرچه تشخیص اختلالات تیروئید در دوران بارداری مشکل است، اما اغلب با علائمی مانند گر گرفتگی، تعرق زیاد، هیجانات روحی، عصبی بودن، استفراغ و یا ضربان قلب همراه است. دو علامت مشخصه رایج ضربان قلب بالای ۱۰۰ در هر دقیقه و کاهش وزن است. در صورت مشاهده این دو علامت در دوران بارداری حتماً باید آزمایش تیروئید از مادر انجام گیرد تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری به عمل آید.
در صورت درمان نشدن مادر به دلیل افزایش ضربان قلب، امکان بروز مشکلات قلبی برای جنین نیز وجود دارد. علت افزایش ضربان قلب پاسخ دادن به افزایش سطح هورمون تیروئید در بدن است.
مشکل جدی تری که مادر را تهدید می کند امکان ابتلای او به توفان تیروئید است که با تحریکات همراه با استرس مانند زایمان، عمل سزارین، عفونت درمان نشده و.‎.‎. از کنترل خارج می شود و در نهایت منجر به مرگ مادر خواهد شد.

پركاري تيروئيد در دوران بارداري احتمال سقط جنين را افزايش مي‌دهد

محققان دريافته‌اند كه افزايش سطح هورمون تيروئيد در زنان باردار تاثير نامطلوب بر سلامت جنين داشته و ممكن است منجر به مرگ جنين شود. بر اساس اين پژوهش‌ها اين تاثير منفي امكان سقط جنين را 3 برابر افزايش مي‌دهد و در صورتي كه جنين زنده بماند، دچار كاهش وزن قابل توجهي در هنگام تولد خواهد شد. هورمون تيروئيد نقش مهمي در رشد جنين دارد و هرگونه افزايش يا كاهش غير طبيعي آن مي‌تواند باعث افزايش احتمال سقط جنين و يا مشكلات ديگر ‌شود. در واقع تا پيش از اين، محققان تصور مي‌كردند كه دليل افزايش ميزان سقط جنين در بين مادراني كه دچار پركاري تيروئيد هستند به دليل وجود آنتي‌باديهاست. اما با اين پژوهش مشخص شد كه علت اين امر ترشح بيش از حد خود هورمون است. نتايج اين پژوهش‌ها در مجله انجمن طبي آمريكا منتشر شده است.
همچنين مطالعات نشان مي‌دهد: زنان مبتلا به كم كاري تيروئيد نيز بايد دوز هورمون مربوطه را تا حدود 30 درصد به محض باردار شدن افزايش دهند. با اين حال برخي محققان معتقدند كه هنوز براي نتيجه‌گيري كلي زود است.
اين مطالعات بر روي 36 زوج در غرب پرتغال صورت گرفته است.

مقاله انگلیسی جهت علاقه مندان
Hyperthyroidism and Pregnancy
http://www.medicinenet.com/script/ma...ticlekey=19366

[دکتر نادر]

هفته 3 بارداری - پرکاری تیروئید
http://forum.iransalamat.com/showthr...=5930#post5930
تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری
http://forum.iransalamat.com/showthr...4966#post44966


پر کاری تیروئید(مقالات و گزارشات)
پر کاری تیروئید(مقالات و گزارشات)

[jafar.pakniyat]

پرکاری تیروئید و بارداری

در ابتدا زمانی که شروع به نوشتن در مورد این موضوع کردم ، به دورانی که در گذراندن بخش زنان و زایمان، دانشجوی پزشگی بودم فکر می کردم. خصوصا بیماری را در هفته اول بیاد دارم که بیماری گریوز داشت و در ماه ششم بارداری خود با پرکاری تیروئید کنترل نشده (تیروئید بیش از حد فعال) به بیمارستان آمده بود. چهره پزشک همراه، رسمی و جدی بود و همچنانکه در اطراف میز میچرخید از ما پرسید که چرا باید نگران باشیم. این مقاله به پرکاری تیروئید در حاملگی و اثرات آن بر روی مادر و کودک صحبت خواهد کرد.

طی حاملگی ، هورمون HCG (گنادوتروپین جفت انسان) تولید می شود. HCG هورمونی است که "آزمایش بارداری" آنرا تشخیص میدهند. HCG در مدت تقریبا 12 هفته به اوج خود میرسد. این هورمون اثرات تحریک کننده خفیفی بر تیروئید دارد و در نتیجه ، می تواند موجب برخی از علائم پرکاری تیروئید شود. HCG مسئول تهوع در سه ماهه اول بارداری است. حتی در مواقع حاملگی های چندقلو (دو، سه قلو) سطح HCG بیشتر میشود، و نشانه ها می توانند برجسته تر باشند. تحت بالینی موقت پرکاری تیروئید(بدون علائم ظاهری) در 10-20 درصد از زنان باردار سالم در این دوره رخ میدهد، و این زنان معمولا نیازی به درمان ندارند.

Hyperemesis gravidarum یک سندرم تهوع و استفراغ است که با از دست دادن وزن بمیزان بیش از 5 ٪ در طی اوایل حاملگی و با سطح بالایی از HCG همراه است. شصت درصد از این زنان یکی از پرکاری تیروئید تحت بالینی (بدون علائم ظاهری) و یا در فرم بالینی ملایم (علایم خفیف) را دارند، که معمولا پس از سه ماهه اول برطرف می شود.

شرایط نادر دیگری در ارتباط با بارداری غیر طبیعی که منجر به پرکاری تیروئید میشود، وجود دارد که فراتر از محدوده این بحث هستند.

در حالی شرایط ذکر شده در بالا بخودی خود پایان گرفته و همراه با تغییر در سه ماهه اول بارداری هستند که، در حال حاضر زنان باردار مبتلا به پرکاری تیروئید، موضوع دیگری است.

بارداری های پیچیده همراه با پرکاری تیروئید کنترل نشده، ممکن است منجر به نتایج شدیدی مانند موارد زیر گردد :

* * * * سقط ناخواسته
* * * * زایمان زودرس
* * * * تولد نوزادان کم وزن
* * * * مرده زایی
* * * * عوارض بارداری ، از جمله پره اکلامپسی (وضعیتی با فشار خون بالا ، تعداد پلاکت های پائین خون، وجود پروتئین در ادرار و تغییرات روحی و روانی) و نارسایی قلبی.

اگر چه هر شکلی از پرکاری تیروئید کنترل نشده میتواند حاملگی را پیچیده کند، اما رایج ترین شکل آنها بیماری گریوز است.

تشخیص پرکاری تیروئید در دوران بارداری می تواند پیچیده باشد، زیرا به دلیل بارداری برخی از آزمایشات استفاده شده تغییر می یابند. مبنای تشخیص بر اساس سطوح بالای هورمون های تیروئید ، T3 و T4 ، و سطح پایین هورمون محرک تیروئید (TSH) است.

درمان پرکاری تیروئید در دوران بارداری محدود است چرا که سلامت کودک نیز باید در نظر گرفته شود. معمولا داروهایی از قبیل پروپیل (PTU) و مازول (MMI) استفاده می شود. در حالی که هر دوی این داروها حتما از جفت عبور میکنند و می توانند وارد سیستم کودک شوند، هنوز هم به دلیل نتایج ضعیف در ارتباط با درمان نشدن این زنان، این درمان ترجیح داده شده است. PTU ارجحیت دارد، زیرا MMI با یک بیماری نادر در پوست سر جنین بنام ""aplasia cutis ارتباط دارد.

برای کند کردن ضربان قلب مادر دارو نیز ممکن است لازم باشد. داروی توصیه شده در کلاس مسدود کننده های بتا هستند (متوپرولول ، پروپرانولول). در حالی که تصور نمی شود این داروها برای جنین (تراتوژنیک) خطر ناک باشد، اما با اختلال رشد مرتبط است. قند خون پایین هنگام تولد و برخی مشکلات تنفسی نیز گزارش شده است.



از آنجا که پرتو درمانی برای کودک در دوران بارداری بی خطر نیست ، جراحی ممکن است تنها گزینه دیگر برای زنانی باشد که می توانند درمان های پزشکی را تحمل کنند. جراحی خود با افزایش خطر زایمان زودرس ، و سقط جنین همراه است.

از نوزادان متولد شده توسط زنان مبتلا به بیماری گریوز ، حدود 1 ٪ در هنگام تولد، پرکاری تیروئید خواهند داشت. علت آن انتقال آنتی بادی است که باعث تحریک گیرنده TSH در جفت کودک میشود. سپس آنتی بادی غده تیروئید نوزاد را تحریک می کند. این آنتی بادی باید در سه ماهه دوم بارداری مادر اندازه گیری شود، چرا که اگر میزان آن بیشتر از پنج برابر نرمال باشد، با پرکاری تیروئید نوزاد در هنگام تولد همراه است. قبل از تولد نوزاد ، ضربان قلب بالا در جنین (بیشتر از 160 بار در دقیقه) ، گواتر در جنین در طی سونوگرافی ، رشد کم ، و اختلالات استخوانی، نشانه پرکاری تیروئید در نوزاد است. اگر به این موارد توجه شود، برای کمک به درمان جنین، به مادر دارو داده می شود (PTU یا MMI). در هنگام تولد ، پرکاری تیروئید ممکن است از طریق آزمایش خون تشخیص داده شود. در معاینه بالینی ، وزن کم هنگام تولد ، بزرگ شدن کبد یا طحال ، و اختلال در شکل جمجمه (سر کوچک ، صورت مثلثی) می تواند نشانه پرکاری تیروئید در نوزادان باشد.

زنانی که دچار پرکاری تیروئید هستند اگر بخواهند از نوزادان خود پرستاری کنند، باید قادر باشند بطور صحیح از داروهای PTU و MMI استفاده کنند. اگر چه گفته های قدیمی ها مانع تغذیه با شیر مادر میشود، اما مطالعات جدیدتر نشان داده که این کار بی خطر است، چرا که غلظت دارویی که وارد شیر مادر می شود بسیار کم است. PTU ارجحیت دارد چونکه غلظت پایین تری در شیر دارد.

به طور خلاصه ، شرایط پرکاری تیروئید می تواند به دلیل تغییرات هورمونی دوران بارداری رخ دهد و این موارد معمولا بخودی خود متوقف میشوند. در زنانی که زمینه پرکاری تیروئید دارند، بخصوص نوع گریوز ، ممکن است بیماری های کنترل نشده اثرات زیان آوری در دوران بارداری برای هر دو و بیشتر برای کودک داشته باشد. بهترین راه برای جلوگیری از عوارض ناشی از پرکاری تیروئید در دوران بارداری، مطمئن شدن از کنترل بیماری قبل از لقاح جنین است.

اگر پرکاری تیروئید دارید و در نظر دارید که در آینده ای نزدیک تشکیل خانواده بدهید، ممکن است ارزشمند باشد که در مرحله برنامه ریزی برای تشکیل خانواده، در مورد گزینه های جراحی و اشعه ، با دکتر خود مشورت کنید. به یاد داشته باشید که با باردارشدن، واقعا دو بیمار وجود خواهد داشت -- مادر و کودک. ارتباط نزدیک با دکتر، قبل و در دوران بارداری می تواند به اطمینان از نتیجه بهتر برای هر دو شما کمک کند.


www.medicinenet.com