مقاومت در برابر مصرف دارو

مصرف دارو هميشه يک تجربه مطبوع نيست، اما ضروري است. بسياري از والدين با مشاهده رفتار دفاعي کودکان در برابر دارو (پرت کردن قرص ها، بستن دهان، جيغ کشيدن و ...) غمگين و هراسان مي شوند. ناراحتي آنها کاملاً طبيعي است. تحمل اين رفتارها براي يک انسان آگاه بسيار مشکل است. براي اجتناب از جنگ و دعوا و ايجاد يک تصور صحيح از درمان داروئي، به توصيه هاي ما عمل کنيد.

براي دارو دادن به فرزند کوچک خود از او عذر خواهي نکيند و نگذاريد فکر کند که به نظر شما دارو بدمزه است. درست مانند آنکه يکي از اعمال عادي و ضروري روزانه را انجام مي دهيد، مثبت باشيد.

رفتاري جدي داشته باشيد، به طوري که عدم همکاري کودک به هيچ وجه به ذهنتان خطور نکند. وقتي ناچاريد براي درمان به کودک دارو بدهيد، طوري رفتار کنيد که احساس کند حق انتخاب دارد و مشکل مهمي پيش نيامده است.

خود را سرزنش نکنيد. به کودک نگوئيد که به خاطر دادن دارويي بدمزه به او متأسف هستيد و همچنين، در صورت مقاومت در برابر مصرف دارو کودک را تهديد نکنيد که اين موضوع را به اطلاع پزشکش مي رسانيد. از يک روش جمعي استفاده کنيد، به او بگوئيد که شما و پزشک خواهان درمان و بهبودي او هستيد و به همين علت، او مجبور است که دارو مصرف کند.

راههاي زيادي براي آسانتر کردن مصرف دارو بدون از بين رفتن اثر آن وجود دارد. داروها به شکل گوناگون: قرص، شربت يا قرص هاي جويدني موجودند و شما مي توانيد نوعي را انتخاب کنيد که مصرف آن براي کودکتان آسانتر باشد.

توصيه اکيد ما اين است که هميشه هنگام تجويز داروها با پزشک صحبت کنيد و از او بخواهيد، بهترين راه را به شما توصيه کند.

در صورت موافقت پزشک يا داروساز، دارو را با چيزي که کودک دوست دارد، مخلوط کنيد. مثلاً مي توانيد يک داروي مايع را با قدري شير يا آب ميوه مخلوط کنيد.

دارو را داخل يک فنجان يا شيشه نريزيد؛ زيرا اگر کودک همه آن را نخورد، مقدار صحيح دارو را دريافت نخواهد کرد. مي توانيد، يک قرص را خرد کنيد و با يک قاشق فالوده سيب، مربا يا آب پرتقال مخلوط کنيد. هيچگاه، دارو را به عنوان آب نبات به کودک ندهيد.

روش هاي گوناگون را بيازماييد. در مورد قاشق هاي مخصوصي که مي تواند به شما در دادن دارو به کودک کمک کنند، با پزشک مشورت کنيد. بکوشيد، با يک قطره چکان يا سرنگ بدون سوزن، داروي مايع را در دهان اطفال بريزيد.

از روش هاي ويژه استفاده کنيد. قطره هاي چشمي و گوشي در ميان ساير داروها احتياج به استفاده از روش هاي خاصي دارند. از روش زير که يک چشم پزشک به من آموخته است، استفاده کنيد: کودک را بخوابانيد و چشمانش را ببنديد. چند قطره از دارو را در گوشه داخلي چشمي که بسته است، بچکانيد. هنگامي که کودک چشمانش را باز مي کند، قطرات دارو به قرنيه مي رسند. يک کودک شش يا هفت ساله مي تواند خودش از اين روش استفاده کند.

در صورت نياز به استفاده از قطره گوش، در حال چکاندن دارو توجه کودک را به تماشاي تلويزيون يا داستاني که برايش تعريف مي کنيد، جلب کنيد.

حتي يک کودک خردسال نيز بيماري را احساس مي کند. در مورد ميکروب ها و داروها که جنگجويان کوچک و شجاعي براي مبارزه با آن ها هستند، با کودک صحبت کنيد. به او بفهمانيد که مصرف دارو همين حالا ضروري است. او را از طول زمان درمان هم آگاه کنيد.

پايدار باشيد! عمل خود را توضيح دهيد و سپس بدون عذرخواهي يا همدردي بيش از حد، دارو را به او بخورانيد. در صورت امکان بهتر است همراه با دارو يک ليوان آب ميوه نيز به کودک بدهيد.

براي مصرف دارو يک دوره زماني تعيين کنيد. با استفاده از تقويم، شمارش معکوس را آغاز کنيد. تعداد روزهايي که بايد دارو مصرف کند را علامت بزنيد و هر بار که دارو مي خوريد، يک ستاره مي گيرد.

از يک علامت دهنده استفاده کنيد. مثل تايمر ساعت که زمان مصرف دارو زنگ مي زند.

کودک را در آغاز به خاطر مصرف دارو و سپس به خاطر خودش اخلاقي در دريافت آن تشويق کنيد. کودک بزرگتري که خودش دارو را مصرف مي کند، بايد رفته رفته احساس خوبي نسبت به اين عمل پيدا کند.