هلث‌دي‌نيوز: كالج پزشكان آمريكا با انتشار دستورالعملي از پزشكان خواست كه براي مردان مبتلا به اختلال نعوظ از داروهاي خوراكي مهاركننده فسفودي‌استراز نوع 5 مانند سيلدنافيل (وياگرا)، تاداافيل (سياليس) و مانند آنها استفاده كنند، مگر آنكه بيمار به علت بيماري قلبي در حال درمان با داروهاي نيتراتي باشد.

اين گروه پزشكان مي‌گويند داروهاي مهاركننده فسفودي‌استراز مانند وياگرا نسبت به قرص‌ها، كرم‌ها، ژل‌ها يا برچسب‌هاي پوستي حاوي هورمون مردانه (تستوسترون) در درمان مردان مبتلا به اختلال نعوظ برتري دارند. اين گروه با بازبيني 130 بررسي‌ انجام‌شده در مورد اين دارو به اين نتيجه رسيدند كه در حالي كه ژل يا قرص تستوسترون نسبت به دارونما تنها اندكي موثرتر است، داروهاي مهاركننده‌ فسفودي‌استراز مانند وياگرا در 73 تا 88 درصد موارد (نسبت به 26 تا 32 درصد در هنگام استفاده از دارونما) ناتواني نعوظي مردان را برطرف مي‌كنند. اين بررسي شواهدي در مورد اولويت هر يك از پنج داروي موجود در گروه مهاركننده فسفودي‌استراز نسبت به ديگري در موارد معين پيدا نكرد و بنابراين به پزشكان توصيه كرده است برحسب قيمت دارو، آساني استفاده، عوارض جانبي و ترجيح بيمار يكي از آنها را تجويز كنند. در مجموع اين پژوهشگران نتيجه مي‌گيرند، اين گروه داروهاي برطرف‌كننده ناتواني جنسي مردان، به طور نسبي به خوبي تحمل مي‌شوند و تنها ممكن است عوارض جانبي خفيفي مانند سردرد، گرگرفتگي، دل‌آشوبه يا آب‌ريزش بيني ايجاد كنند. از طرف ديگر كالج پزشكان آمريكا با توجه به اينكه شواهدي قطعي در مورد كارايي آزمايش‌هاي خوني هورمون جنسي يا درمان با تستوسترون در مردان داراي ميزان پايين تستوسترون به دست نياوردند،‌ توصيه‌اي در مخالفت يا موافقت انجام اين آزمايش‌ها ارايه نمي‌دهد. اين گروه مي‌گويد پزشكان بايد بر اساس علايم باليني هر بيمار معين (كاهش ميل جنسي، انزال زودرس، ضعف و غيره) و علايم معاينه جسمي (مانند تحليل رفتن بيضه‌ها يا عضلات) كه بيانگر مشكلات هورموني است، در اين مورد تصميم بگيرند. اين اصول راهنما در شماره 20 اكتبر مجله سالنامه‌هاي «طب داخلي» منتشر شده است.

وزارت بهداشت