جستجو در سایت توسط گوگل

نمایش نتایج 1 تا 2 از 2 مجموع

موضوع: ناباروری - آشفته بودن روحی زن و شوهر

  1. #1
    nadere آفلاین است تازه وارد
    تاریخ عضویت
    Aug 2009
    ارسالها
    15

    پیشفرض ناباروری - آشفته بودن روحی زن و شوهر

    من و همسرم نمي‌توانيم بچه‌دار شويم و از نظر روحي بسيار آشفته‌ايم. يکديگر را دوست داريم. چه راهنمايي داريد؟

  2. #2
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    شايد اگر در اين زمانه و عصر پيشرفت علم به خصوص در زمينه نازايي نبوديم، حق انتخاب شما محدود به قبول فرزند خواندگي بود و بس. ولي در کنار اين گزينه خوب و علاوه بر آن، شما مي‌توانيد به موضوعات تخمک و جنين اهدايي هم فکر کنيد و با مرکز نازايي هماهنگ کنيد تا مشاوره علمي شويد. اما از اين موضوع گذشته، توصيه شخصي من اين است که بدون فوت وقت و بدون راه دادن کوچک‌ترين نگراني به ذهن‌تان، سرپرستي کودکاني را قبول کنيد که از نعمت داشتن والدين محروم‌اند و به هر دليلي (حوادث طبيعي و يا غيره) بي‌خانواده شده‌اند.
    امروزه ديگر مانند گذشته‌ها نيست که تعداد افراد آگاه کم باشد. مردم ما آن‌قدر آگاه شده‌اند که درک مي‌کنند پدر و مادر شدن صرفا به معني ترکيب ژنتيکي يکسان با بچه نيست و عشق و محبت ميان والدين و بچه ناشي از زحمات آنها در نگهداري اوست نه به دليل ترکيب ژنتيکي آنها.
    فرزند شما به اين دليل نسبت به شما ابراز علاقه مي‌کند که به او مهرباني و علاقه هديه داده‌ايد و او را که موجودي ناتوان بوده کمک کرده‌ايد. گاهي به بچه‌هايي که به دليل فرزندخواندگي دچار ترديد مي‌شوند و با آشفتگي مي‌پرسند: «مادر خودم که نيست، آيا حس واقعي يک مادر را به من مي‌دهد؟» پاسخ مي‌دهم: «تا به حال يک جوجه را آورده‌اي تا نگه‌داري، اگر پس از چند ماه يا سال از تو جدا شود، چه حسي داري؟» همه بچه‌ها يکسان خواهند گفت که به شدت ناراحت مي‌شويم چون به او محبت کرده‌ايم. به آنها مي‌گويم: «مگر شما مرغ‌ايد و مادر او؟ تازه، اين حس شما به هيچ‌وجه قابل قياس با احساس مادرتان و نگهداري و مراقبت مراحل گوناگون رشد شما نيست» و در پاسخ به نگراني شما خواننده عزيز مبني بر اينکه آيا او قدر محبت‌هاي شما را خواهد دانست يا خير، عرض مي‌کنم حتي اگر آن بچه از والدين ژنتيکي خود بيماري خاصي را به ارث برده باشد مي‌توانيد در محيط عشق و محبت و شيوه تربيتي صحيح خود هرگز به آن خصوصيت ژنتيکي اجازه بارز شدن ندهيد. تحقيقات ثابت کرده حتي وقتي يک دوقلوي همسان تک تخمکي در دو محيط خانوادگي گوناگون پرورش يابند، به‌طور کامل از نظر شخصيتي و رفتاري با هم متفاوت مي‌شوند، به نحوي که انگار از دو خانواده متفاوت‌اند. به‌طور قطع، تاثير تربيت بر بچه‌ها معلوم و اثبات شده است. اگر هم بيماري ژنتيکي خاصي مانند افسردگي که به صورت تحريک‌پذيري و بداخلاقي در رفتار آدمي بارز مي‌شود در او وجود داشته باشد و حتي در محيط صبور و مهربان شما نيز اين مشکل بارز باشد، به راحتي قابل درمان است و با اطمينان کامل مي‌توانيد او را فرزند خود بدانيد. مطمئن باشيد که به هر اندازه بذر محبت بکاريد، چند برابر درو خواهيد کرد.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت