جستجو در سایت توسط گوگل

صفحه 4 از 4 ابتداابتدا ... 234
نمایش نتایج 31 تا 32 از 32 مجموع

موضوع: روانشناسی برخورد با سرطان

  1. #31
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    اميد به زندگي
    وقتي سرطان عقب مي ماند




    در آن لحظه ترس را شناخت و آن را بي ترديد باور كرد. گويا تمام جريان خون در بدنش مسير خود را تغيير داد و در جهتي نادرست حركت كرد.اما چندي بعد به راحتي مي‌گفت: <من سرطان دارم> و پس از آن به خودش اطمينان خاطر داد كه <من بايد درمان شوم. دوست دارم همه بدانند روزي اين بيماري را شكست مي‌دهم و مجدداً وارد رقابت‌هاي دو چرخه سواري مي‌شوم.>
    خيلي زود تن به جراحي داد. سرطان در بدنش پيشرفت كرده بود و به مغز، حفره شكمي و شش‌ها نيز رسيده بود. كم كم شانس زنده ماندن او را كمتراز 40 درصد مي‌دانستند، شيمي درماني به شكل سخت و شديدي شروع شد. اما او در اين ميان همچنان آينده را نويد مي‌داد و درد را موقتي مي‌دانست و مي‌گفت: <ممكن است يك دقيقه، يك ساعت ، شايد هم يكسال طول بكشد اما آنچه مسلم است سرانجام فروكش مي‌كند و چيزي ديگر جايگزين آن مي‌شود. اگر تسليم شوم آن درد دائمي مي‌شود و اين تسليم، باعث خواهد شد تا آن درد براي هميشه بماند.> او تمام اين مقاومت، سرسختي و قدرت بالاي تحمل در وجودش را از تربيت مادرش مي‌دانست. مادري كه در 17 سالگي او را به دنيا آورده بود و مدت اندكي پس از آن بخاطر جدايي از همسرش به تنهايي مسئوليت تربيت، نگهداري و تا‡مين مخارج زندگي را ( از طريق منشي گري) پذيرفته بود، در تمام آن روزها و پس از آن اعتقاد داشت پسرش متولد شده است تا <دو چرخه سوار> شود.اين بود كه از 10 سالگي شرايط تمرينات ورزشي (شنا و دو) را براي او فراهم كرد و پسر در حالي كه 13 سال داشت توانست در رقابت هاي سه گانه ( شامل 100 متر شنا ـ 15 مايل دوچرخه سواري و 3 مايل دو) شركت كند و برنده شود. در پايان 15 سالگي با تلاش مستمر وارد رشته دوچرخه سواري به طور اختصاصي شد و بزودي در رقابت هاي مختلف توان خود را نشان داد تا جايي كه در 23 سالگي به عنوان قهرمان دوچرخه سواري در جهان مطرح شد.
    هرچند كه شروع موفقيت‌ها وتلاش‌هاي او در اين امر باعث شد تا تمام مسائل زندگي تحت الشعاع امر دوچرخه سواري قرار گيرد و در پايان دبيرستان به علت نياز به آمادگي جهت شركت در مسابقات مدرسه را ترك كرد، اما پس از مدتي با كوشش مضاعف و شركت در كلاس‌هاي خصوصي توانست براي امتحان پايان دبيرستان نيز آماده شود و با اخذ مدرك ديپلم با آسايش و فراغ بالي بيشتر به دنياي دوچرخه سواري پرداخت.
    لانس آرمسترانگ اگر چه بخاطر سرطان و مسائل ناشي از آن مدت كوتاهي حضور كمرنگي در اين رشته داشت، اما پس از بهبودي در حالي كه كمتر از يك درصد امكان بازگشت بيماري اش بود در كمال ناباوري همگان خصوصاً كساني كه قرار دادهاي كاري را به دليل بيماريش لغو كرده بودند به ميدان رقابت‌ها بازگشت و اعلام كرد: <روزي دوچرخه سواري مي‌كردم تا زندگيم را تا‡مين كنم و زنده بمانم اما حالا فقط مي‌خواهم زنده بمانم تا بتوانم باز هم سوار بر دوچرخه ركاب بزنم.>
    او در 28 سالگي با قدرتي مضاعف پس از رهايي از بيماري وارد رقابت هاي معروف توردوفرانس شد. در آن زمان بسياري از شايعه سازان موفقيت او را گذرا و منوط به مصرف دارو يا عدم حضور رقبا ي اصلي مي‌دانستند اما پيروزي مجدد او در سال بعد (پيروزي كه به مسابقات بعدي نيز گره خورد) نشان داد او كاملا به زندگي برگشته است. لا‌نس در مورد آن دوران و پزشكاني كه به او كمك كردند تا سلامت خود را باز يابد مي‌گويد: <من چند سال پيش تقريبا مرده بودم اما بهترين پزشكان دنيا همگي به من كمك كردند تا من به زندگي برگردم و من فكر مي‌كنم كه هيچ‌گاه از ابتداي زندگي ام به اين خوبي نبوده ام.>
    گيب فلدمن، رئيس بخش سرطان پروستات در جامعه پزشكان سرطان در آمريكا، مي‌گويد: <اين يك موفقيت بزرگ براي جامعه پزشكي غرب محسوب مي‌شود. زيرا زمان زيادي نيست كه سرطان بيضه به عنوان يك سرطان كشنده شناخته شده است. اما بايد اين را در نظر داشت كه شجاعت و جنگندگي لانس آرمسترانگ مثال زدني است.>
    آرمسترانگ پس از خلاصي از سرطان به اين فكر افتاد كه موِسسه و مركزي را جهت تحقيقات مربوط به سرطان و كمك به مبتلايان و خانواده‌هاي آن راه اندازي و تا‡سيس كند و در همين جريانات و حضور در موِسسه مذكور بود كه با همسرش كه بطور داوطلبانه در آن جا فعاليت مي‌كرد آشنا شد و زندگي را شروع كرد. او با پيروزي در 7 دوره متوالي مسابقات توردوفرانس حالا به عنوان يك ستاره در ورزش ركابزني شناخته مي‌شود. قهرماني كه علاوه بر جا گذاشتن همه حريفان موفق شده است سرطان را هم پشت سر بگذارد و در زندگي هم اول شود.


    هفته نامه سلامت
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  2. #32
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    در سال 2006 مرد 37 ساله ای در انگلیس دچار سرطان مغزی شد. مدتی بعد فوت شد. ولی در سالهای پایان عمرش وبلاگی ایجاد کرد و در باره مبارزه اش با سرطان مطالبی می نوشت. وبلاگ وی در آن زمان جزء یکی از پر مخاطب ترین وبلاگ های زمان خودش بود. برای تقویت روحیه خودش در مسابقات ورزشی متعددی شرکت کرد و
    جوایزی هم دریافت کرد. وی تا آخرین لحظه حیات روحیه بسیار خوبی داشت و همین روحیه و نوع برخوردش با سرطان باعث جذب مخاطب زیادی شد. بی بی سی انگلیسی گزارشی در این مورد ارائه داده است

    http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/4100807.stm
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

صفحه 4 از 4 ابتداابتدا ... 234

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت