جستجو در سایت توسط گوگل

صفحه 2 از 4 ابتداابتدا 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج 11 تا 20 از 32 مجموع

موضوع: روانشناسی برخورد با سرطان

  1. #11
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    نوشتن احساسات، برای سرطانی‌ها مفید است

    تشویق بیماران سرطانی برای یاداشت کردن احوال روزانه‌شان می‌تواند آن‌ها را به زندگی تشویق کند.
    به گزارش بی بی سی, بیمارانی که به نوشتن ترس‌هایشان از سرطان تشویق شوند امید به زندگی در آن‌ها تقویت پیدا می‌کند.

    یک پزشک آمریکایی با مطالعه روی ده‌ها بیمار سرطانی که به نوشتن دردها و ترس‌های وجودیشان تشویق شده بودند اعلام کرد که این کار آن‌ها را به زندگی امیدوارتر کرده است.

    این محقق اهل واشنگتن عنوان می‌کند که نیمی از بیمارانی که از حال خود یادداشت کرده‌اند از نظر فکری دچار تغییرات مثبت شده‌اند و حتی بیماران جوانی که به تازگی مبتلا شده بودند از نظر جسمی نیز تا حدود کمی پیشرفت داشته اند.

    نامه‌نگاری فوق که در کلینیک تخصصی سرطان صورت گرفته است تنها 20 دقیقه به طول می‌کشد و از بیماران می‌خواهد تا احساسات عمیق خود را در مورد سرطان و درمان آن و اثراتی که روی آن‌ها گذشته است یادداشت کنند.

    در حالی که هنوز هیچ آمار دقیقی از این‌که این بیماران از نظر جسمانی نیز بهبود یافته باشند بدست نیامده است اما از نظر پزشکان تغییر در روحیات بیماران خود می‌تواند قدم بزرگی برای آن‌ها باشد.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  2. #12
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    داروهاي ضدافسردگي به سرطاني‌ها توصيه مي‌شود



    سلامتيران: تازه‌ترين تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد که استفاده از داروهاي ضدافسردگي در مدت‌زماني که بيماران مبتلا به سرطان سر و گردن تحت درمان هستند، خطر افسردگي را در بيماران کاهش مي‌دهد.

    به گزارش رويترز، افسردگي در 40 درصد از بيماران مبتلا به سرطان به خصوص در افرادي که از تشخيص سرطان در آنها سه ماه مي‌گذرد، ديده مي‌شود. به نوشته نشريه آرشيو جراحي سر و گردن آمريکا، ميزان خودکشي در بيماران مبتلا به سرطان سر و گردن بالاست و اين در حالي است که درمان با داروهاي ضد افسردگي در اين بيماران، موجب مي‌شود شيوه زندگي بيماران شيوه صحبت‌کردن آنها، بلع و تنفس‌شان بهتر شده و آثار مثبتي در آنها دارد.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  3. #13
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    اندازه‌گیری کیفیت زندگی از نگاه بیمار


    کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سرطان...


    یکی از موضوعات بسیار مهمی که در سال‌های اخیر در مورد بیماران مبتلا به سرطان در کنار میزان بقا و طول عمر این بیماران مطرح شده است، بحث کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان است. در این زمینه مباحث گوناگونی قابل طرح است، اما در اینجا ما بیشتر به کلیات موضوع می‌پردازیم تا کمی از ابعاد قضیه برای علاقه‌مندان روشن‌تر شود. به طور سنتی و معمول، در درمان بیماران مبتلا به سرطان، برآیند درمان با معیارها و شاخص‌هایی از قبیل کوچکتر شدن اندازه تومور و یا اندازه‌گیری دیگر شاخص‌های پزشکی و گاهی با میزان درصد پاسخ بیماران به درمان، سنجیده می‌شده و می‌شود. تقریبا بیش از دو دهه است که در کنار این معیارها و شاخص‌ها، شاخص دیگری مطرح شده است که از آن به عنوان «کیفیت زندگی وابسته به سلامت» یاد می‌کنند. هدف اصلی نیز از طرح این شاخص این است که بدانیم آیا افزایش طول عمر یک بیمار مبتلا به سرطان، باعث نخواهد شد که ما دوران رنج ناشی از بیماری سرطان را افزایش دهیم؟ از کجا اطمینان حاصل کنیم که نتیجه درمان، علاوه بر افزایش طول عمر بیمار، به کاهش رنج‌ها و آلام بیمار نیز منتهی می‌شود؟ به هر حال در درمان بیشتر سرطان‌ها، بیماران علاوه بر نشانه‌های بیماری، به تبع درمان‌‌ نیز مسایل جدیدی را تجربه می‌کنند، از جمله، مشکلات مربوط به فعالیت‌های جسمانی و عوارضی هم‌چون حالت تهوع و بی‌اشتهایی، خستگی، اسهال، یبوست و ریزش مو. همان‌طور که ملاحظه می‌شود، فی‌الواقع گاهی اوقات درمان سرطان، یک ماه طول عمر بیمار را افزایش می‌دهد، اما ده‌ها مساله جدید برای او به وجود می‌آورد. در این جا این سوال مطرح است که آیا ما مجاز هستیم به خاطر یک ماه افزایش عمر، این همه بیمار را آزار دهیم؟ و اصولا نظر خود بیمار چیست؟ آیا او مایل به تحمل این مشکلات جدید در قبال یک ماه زندگی بیشتر هست یا نیست؟ این مساله در مورد درمان‌های مختلف نیز مطرح است. گاهی اوقات پروتکل‌های درمانی گوناگون از نظر افزایش میزان بقا یا دیگر شاخص‌های بالینی نتایج نسبتا مشابهی را به دست می‌دهند. در اینجا این سوال مطرح است که کدام پروتکل درمانی را پیگیری و تجویز کنیم؟
    در پاسخ به این سوالات و شبهات بود که همان‌طور که اشاره شد، از دو دهه گذشته، بحث کیفیت زندگی در حوزه درمان سرطان‌ها به‌طور جدی مطرح شد و به سرعت گسترش پیدا کرد. البته در روزهای ابتدایی که این موضوع دوران جنینی خود را می‌گذراند، سوالات بسیاری برای محققان، پژوهشگران و متخصصان بالینی مطرح بود. برای مثال چگونه کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان را اندازه‌گیری کنیم؟ با توجه به اینکه کیفیت زندگی یک بحث کمی نیست و می‌تواند برای افراد گوناگون تعاریف و تعابیر مختلفی داشته باشد، در سنجش کیفیت زندگی چه ابعادی از موضوع باید اندازه‌گیری شود؟ یا چه زمانی باید کیفیت زندگی را اندازه‌ گرفت؟ با چه ابزاری باید کیفیت زندگی را تعیین کرد؟ چه کسی باید کیفیت زندگی را اندازه‌گیری کند؟ و سوالاتی مشابه که در ادبیات این بحث به حد وفور یافت می‌شود و در مورد آن مقالات متعدد و گوناگونی نگاشته شده است که پرداختن به آنها از حوصله بحث فعلی ما خارج است.
    اجمالا باید بدانیم که با گذشت زمان و یافتن پاسخ برای بیشتر این سوالات و نوعی اجماع و توافق علمی برای انتخاب ابزار سنجش کیفیت زندگی و نحوه اندازه‌گیری آن و رفع اشکالات متدولوژیک، امروزه اندازه‌گیری کیفیت زندگی وابسته به سلامت، به یکی از اجزای تفکیک‌ناپذیر برنامه درمان بیماران مبتلا به سرطان تبدیل شده است. تقریبا در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکا و حتی در بعضی از کشورهای آسیایی و سایر نقاط جهان، امروزه در مراکز درمانی سرطان تلاش می‌شود با استفاده از ابزارهای سنجش معتبر، حتی در کارآزمایی‌های بالینی، کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان سنجیده و اندازه‌گیری شود و با توجه به نتایج آن تصمیمات و اقدامات بعدی در مورد پروتکل‌های درمانی دنبال گردد.
    به‌طور کلی کیفیت زندگی در مورد مبتلایان به سرطان، در دو حوزه اندازه‌گیری می‌شود:
    ۱) در زمینه عملکرد بیماران
    ۲) در زمینه عوارض ناشی از نفس بیماری و عوارض ناشی از درمان بیماری سرطان
    نکته مهم در این سنجش‌ها این است که این شاخص‌ها از دیدگاه و نگاه بیمار مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. درواقع این بیمار است که تعیین می‌کند چه احساس و چه برداشتی نسبت به توانایی‌های جسمی و روحی خود دارد و عوارضی را که متحمل می‌شود، چگونه ارزیابی می‌کند. این اندازه‌گیری به گروه‌های بالینی کمک می‌کند تا ضمن دریافت احساسات و عواطف بیمار، چنانچه لازم باشد در درمان خود تجدیدنظر کرده و یا در کنار درمان، مداخلات دیگری را که به نظر می‌رسد لازم است، اعمال نمایند.
    تبعیت از دستور پزشک برای تداوم درمان، امر بسیار مهمی است. در کنار مسایل اقتصادی درمان بیماران مبتلا به سرطان که خود بحث مستقل و جداگانه‌ای است و هزینه‌های سنگینی را بر نظام درمانی و خانواده‌ها و مبتلایان تحمیل می‌کند، چنانچه در نیمه راه رها شود، به طور طبیعی آثار درمانی و اقتصادی جبران‌ناپذیری را همراه دارد. در بسیاری از درمان‌های بیماران مبتلا به سرطان، به خصوص بیمارانی که ناچارند در کنار عمل جراحی، شیمی‌درمانی را هم دنبال کنند، نشان داده شده است که بیش از نیمی از بیماران به خاطر عوارض و مشکلاتی که درمان دارد، آن را در نیمه راه رها می‌کنند. در چنین شرایطی اندازه‌گیری و سنجش کیفیت زندگی می‌تواند بسیار موثر و کمک کننده باشد تا ما بتوانیم درمان بیمار را کامل کنیم و او را آماده کنیم تا بتواند این فرآیند را به طور کامل پیگیری کند.
    امروزه در کشور ما هم خوشبختانه تلاش‌های فراوانی در این زمینه از سوی مراکز علمی و تحقیقاتی و پژوهشی به عمل آمده است و ابزارهای سنجش معتبر و بین‌المللی به زبان فارسی برای اندازه‌گیری کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سرطان وجود دارد. ضمن آنکه برای برخی سرطان‌های خاص، ابزار اندازه‌گیری خاص هم به زبان فارسی وجود دارد که این ابزار مورد تایید مجامع علمی بین‌المللی نیز قرار گرفته‌اند. بنابراین با توجه به تلاش بی‌وقفه‌ای که متخصصان سرطان شناسی، جراحان و دست‌اندرکاران درمان سرطان از خود نشان می‌دهند (که حقیقتا تلاش بسیار ارزشمندی است)، به نظر می‌رسد که ما هم باید به تدریج در مطالعات بالینی و اجرای پروتکل‌های درمانی جدید و اصولا بررسی نیازهای بیماران، از این شاخص‌ها استفاده کنیم. برای اینکه این کار می‌تواند به گروه‌های بالینی کمک کند که بیماران را به آینده درمان امیدوار کنند و باعث کاهش آلام و رنج‌های آنان شوند و در عین حال چنانچه مداخلات جانبی برای آنها لازم است، برای آنها تدارک و فراهم کنند.
    یکی از مسایل مهمی که در چارچوب بحث کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان مطرح است، مسایل روانی و اجتماعی است. برای مثال بسیاری از بیماران سرطانی که مشغول به کار هستند، کار خود را از دست می‌دهند و بسیاری دچار افسردگی می‌شوند. بحث مشکلات روانی و اجتماعی بیماران مبتلا به سرطان، بحث بسیار طولانی و مفصلی است که باید به آن در جای خود پرداخته شود. وقتی راجع به اندازه‌گیری کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سرطان بحث می‌کنیم، باید توجه داشته باشیم که بخشی از این بحث مربوط به مسایل و مشکلات روانی و اجتماعی این بیماران، خانواده‌های آنها و در صورتی که بیمار دارای همسر و فرزند هم باشد، مسایل مربوط به آنها نیز مطرح می‌شود. همه این موارد هم در چارچوب بحث کیفیت زندگی مطرح می‌شود و هم به صورت جداگانه مورد توجه قرار می‌گیرند.
    خلاصه اینکه اندازه‌گیری کیفیت زندگی بخشی از درمان یک بیمار سرطانی است. چرا که امروزه نمی‌توان درمان یک بیمار مبتلا به سرطان را فقط به ابعاد بالینی خلاصه کرد. سرطان و درمان آن دارای ابعاد گوناگونی است، پس طبیعی است که در کنار مسایل بالینی این گونه مسایل هم مورد توجه قرار بگیرند. امروزه در زمینه سرطان، تخصصی داریم تحت عنوان «سایکوانکولوژی» و متخصصانی داریم با عنوان «سایکو انکولوژیست». این گروه به طور عمده به این دسته مسایل می‌پردازند و مداخلات لازم را برای بیماران انجام می‌دهند. امید است که بتوان در فرصت مناسب‌تری در این مورد اخیر بیشتر بحث کنیم و ابعاد بیشتری از موضوع را بررسی کنیم.


    هفته نامه سپید
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  4. #14
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    زندگي بعد از سرطان


    همه چيز يک باره اتفاق افتاد. 14 سال پيش يک روز به طور تصادفي توده‌اي را در پستان چپم حس کردم و وقتي به پزشک مراجعه کردم، با اين واژه‌هاي نگران‌کننده روبه‌رو شدم: جراحي، شيمي‌‌درماني، بازتواني!
    به ناچار کل پستان چپم برداشته شد و من تا به خود آمدم، روي تخت بيمارستان بستري بودم و انواع لوله‌ها، درن‌ها و سوندها به من متصل بود. وقتي آدم با يک بيماري خطرناک و تهديد‌کننده حيات روبه‌رو مي‌شود، ترس و نگراني از مرگ اولين موضوعي است که بايد در ذهن خود با آن کنار بيايد. در ضمن، برداشتن يکي از پستان‌ها در زيبايي و تصور من از وجودم تاثير بدي گذاشته بود، طوري که حس مي‌کردم غيرقابل تحمل شده‌ام. در اصل، از بين رفتن اعتماد به نفس بيشتر مرا آزار مي‌داد. من از سن 4 تا 17 سالگي هر تابستان به ورزش‌هاي مورد علاقه مي‌پرداختم. اما بعد از ابتلا به سرطان ديگر آن‌قدر درمانده بودم که به نظرم نمي‌رسيد هيچ‌چيز مرا نجات دهد. حس مي‌کردم حتي ورزش هم نمي‌تواند اضطراب مرا برطرف کند. روزي در حين شيمي‌درماني در حالي که بسيار نااميد و عصبي بودم، به استخر رفتم. در سن دو سالگي شنا ياد گرفته بودم و در آب کاملا ماهر و قدرتمند شنا مي‌کردم. اما اين بار وقتي چهار بار دست و پا زدم، از نفس افتادم. طي جراحي، اعصابي که در زير بازوي چپم بود آسيب ديده بود و بالا بردن دست چپم تقريبا به سختي انجام مي‌شد. در زمين تنيس هم نمي‌توانستم به حد کافي دستم را بالا ببرم و به توپ ضربه بزنم. حالا تمام موهاي سرم ريخته بود و آن‌قدر خسته و ناتوان بودم که نمي‌توانستم حتي به زندگي عادي برگردم. در اين شرايط، همسرم پيشنهاد کرد که سرگرمي تازه‌اي پيدا کنم و مهارت جديدي که در حد توانم بود، ياد بگيرم. به اين ترتيب تصميم گرفتم نقاشي ياد بگيرم. هر روز به اشتياق يادگيري بيدار مي‌شدم و معلم من با صبر و تلاش زياد به من ‌آموزش مي‌داد. به تدريج مهارت پيدا کردم و وقتي شيمي‌درماني تمام شد، من مي‌توانستم به خوبي نقاشي بکشم. اولين کارم نقاشي تصوير همسر مهربانم بود که تمام اين مراحل مرا با صبر و خوش‌خلقي همراهي کرده بود. به تدريج با انجام ورزش‌هاي مخصوص، دوران بازتواني را گذراندم و پس از شش ماه از اتمام شيمي‌درماني، شانه‌هايم راحت‌تر حرکت مي‌کرد، طوري که مي‌توانستم تنيس بازي کنم. خيلي زود توانستم دوباره شنا کنم. مهم نبود چه قدر سريع شنا مي‌کنم يا چرا مانند گذشته نيستم. فقط و فقط اين موضوع اهميت داشت: ساير اعضاي بدنم سالم بود و همين مساله موجب مي‌شد هر لحظه از گذشته شکرگزارتر باشم.
    حالا پس از 14 سال، همه چيز مانند گذشته شده و من هيچ محدوديتي در حرکت، ورزش و فعاليت ندارم. من پيش از بيماري از ورزش لذت مي‌بردم اما هيچ‌وقت به سلامت اعضا و اندام‌هاي بدنم فکر نکرده بودم. سرطان موجب شد به اين مساله بيشتر فکر کنم، مهارتي جديد ياد بگيرم و بيشتر از گذشته از زندگي‌ام لذت ببرم
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  5. #15
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    تاثیر بازی کامپیوتری در مصمم سازی نوجوانان سرطانی

    نتایج بررسی ها نشان می دهد ،بازی کردن یک نوع بازی کامپیوتری طراحی شده ویژه می تواند به نوجوانان سرطانی در طی دوره درمان کمک کند.
    این بازی های کامپیوتری ویژه می تواند دربهبود زندگی افراد جوان مبتلا به سرطان موثر باشد و به طور قابل توجهی آنان را به انجام مراحل درمانی مصمم سازد.
    پژوهشگران برای یافتن اثرات این بازی، مطالعاتی را بر روی 375دختر وپسر 13 تا 29 ساله سرطانی که به این بازی می پرداختند،انجام دادند. طی این مطالعات آنان دریافتند ، این افراد حدود 62.3 درصد نسبت به انجام مراحل درمانی مصمم تر از افراد دیگر بودند .
    در این بازی که نام آن re-mission است بیماران رباتی را کنترل می کنند که در محیط بازی این ربات به داخل بدن بیماری می رود وسلول های سرطانی را نابود می کند. لازمه ی بردن این بازی انجام شیمی درمانی،خوردن دارو ها و غذای مناسب است.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  6. #16
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    يک برنامه روان‌درماني جديد براي افسردگي ناشي از سرطان

    سلامتيران: يک برنامه روان‌درماني جديد براي افسردگي بيماران مبتلا به سرطان، به‌طور قابل توجهي کيفيت زندگي بيماران را بهبود مي‌بخشد.
    به گزارش رويترز، بررسي جديدي نشان مي‌دهد که بيماران سرطاني که با روان‌درماني بر اساس حل مشکل و دادن آگاهي درمان مي‌شوند، کمتر دچار افسردگي مي‌شوند. پس از گذشت سه ماه، در مقايسه با افرادي که درمان‌هاي معمول و استاندارد را براي رفع افسردگي به دنبال سرطان را دريافت مي‌کنند، با اين شيوه 20 درصد از بيماران کمتر دچار افسردگي مي‌شوند. در اين بررسي که به وسيله سوي محققان دانشکده روان‌شناسي ادينبورو در اسکاتلند انجام شده است و نتايج آن در نشريه لنست آمده است، محققان 20 بيمار سرطاني که دچار افسردگي بودند را مورد بررسي قرار داده بودند. نيمي از آنها تحت درمان با درمان‌هاي معمول براي افسردگي بودند و نيمي ديگر از شيوه جديد روان‌درماني افسردگي استفاده کردند. يعني پرستاراني آموزش‌ديده براي کنترل افسردگي اين بيماران ضمن گفتگو به آنها اطلاعات مي‌دادند و براي حل مشکلات به آنها مشاوره ارايه مي‌دادند. در اين تحقيق مشخص شد که گروهي که با اين شيوه تحت درمان افسردگي خود بودند، بهبود قابل‌توجهي در اضطراب و خستگي و ساير علايم افسردگي پيدا کرده بودند.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  7. #17
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    برای تو که از سرطان رنج می‌بری

    پیام سلول‌های سالم خود را بشنو،رازی در این پیام نهفته است،این راز را درک کن...آیا هرگز به این راز اندیشه‌ کرده‌ای؟
    در کنار اندک سلول‌های سرطانی که در بدنت رشد می‌کنند و با قدرتی که به سختی مهار می‌شوند و مایل به تکثیر هستند میلیاردها سلول سالم در بدن تو هستند که منتظرند تو به آنها و نیروی آنها فکر کنی. چرا به جای آنکه به این سلول‌های سالم فکر کنی تنها به به چند سلول مهاجم فکر می‌کنی.

    اگر مهاجمان را کوچک بشماری و به سلول‌های سالم و شاد بدنت فکر کنی، پشتیبان و هم‌دست آنها باشی، مطمئن باش به مهاجمان غلبه می‌کنی.

    علم پزشکی به راه‌های گوناگون مانند شیمی‌درمانی، رادیوتراپی و... به کمک تو آمده است که تو را از شر این سلول‌های متمرد رها کند. تو چگونه می‌توانی به خودت کمک کنی؟

    در تو نیرویی است، نیرویی که باید آن را درک و تقویت کنی. چگونه می‌توانی در این جنگ بین سلول‌ها تدارک صحنه‌ را ببینی که دشمن را حقیر کنی و او را به فرار واداری؟ این راز چیست که می‌تواند سلول‌های سالم تو را شاداب و زنده و توانمند و مقاوم کند؟ساده است باید دایره پرشور و نشاطی برای بدنت تدارک ببینی، شادی تنها شادی و رهایی از ترس و ایمان و اطمینان به برنده‌شدن در این تقابل می‌تواند به کمک تو بیاید.

    نگذار بخش عمده جسم و جان تو که سالم و پرنشاط هستند مغموم شوند که تو چرا سلامت و شادابی آنها را نمی‌بینی و چگونه تنها به سلول‌های بیمار و چروکیده و در حال فرار فکر می‌کنی که حتی ارزش فکرکردن ندارند. بسیاری از بیماران با تغییر نگاه خود توانسته‌اند به بیماری غلبه کنند تو چرا یکی از آنها نباشی!

    راه ساده این مبارزه حمایت از حیات سالم، حمایت از بخش زنده و فعال است. باید چنان محیط زندگی‌ات را شادمانه کنی که حتی روی اطرافیان خودت اثر بگذاری. به جای استفاده از واژه‌هایی که تو را به یاد بیماری می‌اندازد از شادمانگی خودت با دیگران بگو. باید اطمینان را در خودت به وجود بیاوری که سلول‌های زنده‌ات، سلول‌های سالم بدنت دارند با دشمن حقیری می‌جنگند و هر کلام تو در زندگی روزانه در توانایی این سلول‌ها اثر می‌گذارد.

    هم‌دردی، صحبت از بیماری، فکر به بدترشدن، فکر به عوارض دارو یا ریختن موی سر و عوارض شیمی‌درمانی هیچ‌کدام نباید فکر تو را مشغول به خود کند. فکرکردن به منفی‌ها را آگاهانه به فکرکردن به مثبت‌ها عوض کن.

    اطمینان از اینکه بیماری را شکست می‌دهی موجب شکست بیماری می‌شود. این‌گونه انرژی مثبت‌اندیشه‌ای تو به کمک سلول‌های سالم می‌آیند.

    شادی و شادمانه زیستن و ایجاد یک محیط پرنشاطی که حتی اطرافیان را به تعجب وا دارد موارد حمایت‌کننده‌ای را در خون تو می‌سازد. موادی که ایمنی تو را بالاتر و بالاتر می‌برند. تنها با بالارفتن ایمنی، انسان می‌تواند به سلول‌های سرطانی اجازه تکثیر و تهاجم ندهد. می‌دانی که ما هرکدام در طول عمرمان بارها بدون آنکه متوجه شویم در معرض سلول‌های سرطانی قرار می‌گیریم و وقتی سطح ایمنی بدن بالا باشد به سرعت این سلول‌ها در چنبره قوی سلول‌های محافظ ما نابود می‌شوند، افسردگی و غم سطح ایمنی بدن را کاهش می‌دهد، استرس‌های شدید هم سطح ایمنی بدن را پایین می‌آورند و بدن را در برابر سلول‌های سرطانی ضعیف و آسیب‌پذیر می‌کنند.

    حفاظت و حمایت از سلول‌های محافظ بدن در این شرایط که سلو‌ل‌های مهاجم توانسته‌اند رشد کنند بسیار حیاتی است.

    هیچ‌کس بهتر از خودت نمی‌تواند به کمک سلول‌های محافظ بیاید. اگر اسم این حمایت از سلول‌های محافظ را انرژی مثبت بگذاریم با ارسال این انرژی مثبت به طرف سلول‌های سالم بدن می‌توانیم سلول‌های محافظ بدنمان را امیدوار کنیم که پشتیبان آنها هستیم. رهاکردن خود در چنبره غم، شکوه و گله‌گذاری از سرنوشت، منتظر کلام‌های هم‌دردی دیگران بودن و در هاله‌ای از اضطراب و تشویش بودن سنگین‌ترین ضربه‌ها را به سلول‌های محافظ بدن وارد می‌کند. با این روش پیام‌های منفی را در سراسر بدن می‌پراکنی و درمان را هم مشکل‌تر می‌کنی.

    شیمی‌درمانی خود عوارضی دارد. برای غلبه به این عوارض باید تغذیه مناسبی داشته باشی، تغذیه خوب راهی است برای کمک به سلول‌های محافظ. در این دوران اشتها از دست می‌رود، طعم غذاهایی که قبلا دوست داشتیم به نظرمان عوض می‌شود. بی‌غذایی به شدت ایمنی را پایین می‌آورد. ممکن است همین بی‌غذایی خلق ما را چنان ناخوش کند که نتوانیم به توصیه‌های شادزیستن عمل کنیم.

    تغذیه در این دوران برای سلول‌های سالم، خلق و خو توانمندی برای هدایت ذهن به ایجاد جریان‌های مثبت فکری و شاد زیستن بسیار تاثیر دارد. بنابراین با دقت توصیه‌های تغذیه‌ای را که به این منظور نوشته شده‌اند را مطالعه کنید.

    تصور کنید که سلول‌های سالم بدن شما منتظر هستند از شما فرمان بگیرند، اگر آنها از نظر تغذیه‌ای مشکل داشته باشند کار معمولی خود را هم نمی‌توانند انجام دهند. کاهش وزن در این زمان بحرانی است یعنی شما سلول‌های سالم را در معرض گرسنگی قرار داده‌اید.

    برای همه مشکلات تغذیه‌ای راه‌های مناسب وجود دارد و تهوع و استفراغ، مشکلات دندان‌ها، سوزش دهان و گلو... همه اینها قابل پیشگیری هستند و شما می‌توانید با این عوارض کنار بیایید. این دوران زمانی است که می‌توانید هر چه دوست دارید بخورید. ممکن است ذائقه شما عوض شده باشد چون تحت شیمی‌درمانی هستید و مثلا متوجه می‌شوید غذایی را که خیلی دوست داشتید دیگر ندارید، نگران نشوید غذاهایی را که قبلا دوست نداشته‌اید را امتحان کنید.

    برای سلول‌های سالم بدنتان غذا، نیروی مثبت، اعتماد یا انرژی مثبت بفرستید. وقتی غذا می‌خورید آنها را مجسم کنید که به خاطر سلامت شما با دشمن می‌جنگند. مجسم کنید که قوای شما چند برابر بیش از دشمنی است که در حال فرار است. مجسم کنید دارید این سلول‌های مهاجم را شکست می‌دهید.

    به هیچ‌کس اجازه ندهید با شما هم‌دردی کند. موضوع صحبت را به نکات شاد و امیدوارکننده بکشانید، لحظات خوب و خاطرات خوب را به یاد بیاورید و آنها را بازگو کنید. باید مانند یک منبع انرژی مثبت همه را از روحیه بالا و شادی خود متعجب کنید. بگذارید همه با تحسین به شما نگاه کنند و به قوی بودن و روحیه شما غبطه بخورند. در محیط‌های شاد بروید، پارک‌ها و مکان‌هایی را که دوست دارید و با کسانی که دوستشان دارید. وقتی صدای خنده شادانه شما در محیط اطرافتان طنین‌انداز شود دیگران نیز با شادمانی و شعف با شما روبه‌رو می‌شوند و انرژی مثبت می‌دهند.

    نالیدن و تکرار حرف‌ها درباره بیماری را دور بریزید. هر کس از حال شما جویا شد با قاطعیت و شادی از بهبودی سریعی که آن را حس می‌کنید صحبت کنید. اگر کسی خواست شما را دلداری دهد به سرعت دست به کار شوید. کافی‌ است که با اطمینان بگویید که سلامت کامل را حس می‌کنید و خیلی خوب هستید.

    اطرافیان و اعضای خانواده را که ممکن است قبلا شما را نالان و رنجور می‌دیده‌اند از تغییر فاحشی که در وجودتان رخ داده است شگفت‌زده کنید.

    از موزیک‌های مورد علاقه خود محیطی شاد بسازید. بگذارید انرژی مثبتی که به وجود آورده‌اید اعضای خانواده‌ را نیز شاد کند. بازتاب شادی کسانی که با شما زندگی می‌کنند انرژی مثبت شما را تقویت می‌کند. بیماران زیادی با بیماری‌های صعب‌العلاج توانسته‌اند با حفظ روحیه سلامت کامل خود را به دست بیاورند. شما می‌خواهید جزو کدام دسته باشید؟ آنها که میدان را به دشمن واگذار می‌کنند یا آنها که با سرود پیروزی به سلول‌های محافظ بدن خود حیات می‌بخشند و شکست دشمن را سرعت می‌دهند.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  8. #18
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    نوشتن، درد سرطان را کم مي‏کند

    بسياري از بيماران مبتلا به سرطان تصور مي‌کنند که اگر احساس و عواطف خود را روي کاغذ بياورند بهتر درد را تحمل مي‌کنند و احساس بهتري دارند. در واقع نوشتن يک شيوه کمکي براي برقراري ارتباط بين پزشک و بيمار است.
    به گزارش اسوشيتدپرس، عمل نوشتن، ممکن است به بيماران کمک کند تا درک بهتري از بيماري‌شان و نيازهايشان داشته باشند. محققان 234 بيمار مبتلا به سرطان را بررسي کردند از گروهي از آنان خواسته شد تا احساسات خود را با نوشتن بيان کنند. از گروهي ديگر خواستند که يک پرسشنامه را درباره علايم درد پر کنند و گروهي ديگر تنها تحت مراقبت‌هاي استاندارد بيماري قرار داشتند. همه شرکت‌کنندگان در اين تحقيق به يک ميزان از درد ناشي از سرطان رنج مي‌بردند. سپس از افرادي که در گروهي بودند که احساسات خود را با نوشتن بيان مي‌کردند خواسته شد تا به مدت 3 هفته 20 دقيقه درهفته درباره اينکه سرطان چگونه فعاليت روزمره آنها را تحت تاثير قرار داده بنويسند. در اين تحقيقات مشخص شد، بيماراني که در اين گروه قرار داشتند و احساسات خود را به راحتي نوشته بودند در مدت طولاني درد کمتري را تجربه کرده و احساس بهتري داشتند. طبق اين تحقيقات بيان احساسات با نوشتن با سازگاري با درد سرطان ارتباط دارد.
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  9. #19
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    روان درماني بيماران سرطاني در کنار درمان بيماري ضروري است


    ايسنا: يک روان‌پزشک پرداختن به بعد رواني بيماران سرطاني را در کنار درمان مشکل جسمي ضروري دانست و بر لزوم بررسي کيفيت زندگي اين بيماران تاکيد کرد.


    دکتر علي اکبر نجاتي‌صفا، عضو هيات علمي مرکز روان‌پزشکي و روانشناسي دانشگاه علوم پزشکي تهران در خصوص اهميت پرداختن به بعد رواني بيماران مبتلا به سرطان گفت: «افسردگي، اضطراب و اختلال انطباقي مي‌تواند اثر زيادي روي کيفيت درمان بيمار مبتلا به سرطان داشته باشد و حتي روي پاسخ بيمار به شيمي درماني و برخوردي که با درد دارد، اثرگذار است.» وي در توضيح سايکوانکولوژي گفت: «اگر بخواهيم توصيفي در خصوص سايکوانکولوژي ارايه کنيم، مي‌شود همان جنبه‌هاي انساني سرطان. يعني علاوه بر اينکه سعي مي‌شود مشکل جسمي بيماران درمان شود بايد سعي شود که احساس بهتري نيز نسبت به زندگي در آنها پديدار شود.» نجاتي صفا افزود: «در کشور ما بيشتر روي جنبه‌هاي فيزيکي و جسمي بيماري سرطان کار مي‌شود ولي بايد در نظر داشت که درمان سرطان و جنبه‌هاي رواني بيماري دو پديده مستقل از هم مي‌باشند و ممکن است فردي به لحاظ جسمي بيماري‌اش درمان شده باشد ولي احساس خوبي نسبت به زندگي نداشته باشد و اين برمي‌گردد به مساله کيفيت زندگي.»
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

  10. #20
    دکتر نادر آفلاین است مدیر کل انجمن ها
    تاریخ عضویت
    Nov 2004
    موقعیت
    آمریکا
    ارسالها
    38,906

    پیشفرض

    استفاده از دلقك ها برای درمان كودكان سرطانی

    متخصصان در مراكز درمانی از دلقك ها برای بهبود سریع تر كودكان مبتلا به سرطان بهره می گیرند.
    به گفته محققان : وجود دلقك ها سبب می شود تا كودكان حتی زمانی كه پزشك در حال درمان آنهاست ، تصوركنند ، مشغول بازی و خنده اند و از نگرانی بیماری خود خارج شوند .

    این دلقك ها پیش از اجرای برنامه خود برای كودكان، دستورات ویژه ای از روانشناسان می گیرند .
    عضو تحریریه علمی ایران سلامت

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی
گیفت کارت
تبلیغات در ایران سلامت