مشکلات پزشکی برای سیما یکی پس از دیگری می آیند، اما کامران نمی تواند به صحبت های او گوش دهد. آیا این زندگی را می شود نگه داشت؟

● صحبت های زن

"من تعجب می کنم که او به هیچ وجه از من مواظبت نمی کند."

"من تنها هستم" این جمله را سیما ۴۱ ساله با آه کشیدن گفت. زنی با ژاکت جین و بسیار جذاب. من ماه ها است که افسرده ام ، هرگاه که برای صحبت با کامران تلاش می کنم او از آن محل بیرون می رود.

اخیرا من احساس می کنم که او کاملا از من دوری می کند. و یا به صورت ساختگی یا واقعا وانمود می کند که خسته شده است.. به محض این که من شروع به صحبت می کنم کامران چشم هایش را از از من بر می گرداند و من نمی توانم درباره بعضی چیز ها صحبت کنم، یا بعضی مسائل را برای او فاش کنم و مجبورم حرف نزنم.

من از این حال او برای نسبت به خودم خشمگین می شوم و جیغ می زنم. من یک مشکل عادی دار که هر کس می تواند داشته باشد، و من احساس می کنم که او با خون سردی بر خود می کند. ما ۱۵ سال است که ازدواج کردیم و این حیرت انگیز است که او به من توجه نمی کند.

شما می دانید من از چه چیزی می ترسم؟ من بیشتر از مادرم می ترسم چون او به ندرت حرف می زند، و فقط برای درد مفاصلش یا انتقاد و یا تعریف دااستان های قدیمی دهان خود را با می کند و حرف می زند.

● من همیشه احساس می کنم که مقصرم

ما خانواده ای نسبتا خوب داریم، در ظاهر ما موفق، متعهد، بچه های زیبا با یک سبک زندگی خاص هستیم. اما در داخل کاملا متفاوت هستیم پدر من استاد دانشگاه بود مادرم خانه داراست . من همیشه فکر می کردم که نمی توانم یک انسان خوب باشم به همین دلیل من همیشه فکر می کنم که گناه کارم. من ۲ خواهر و برادر خیلی بزرگ تر از خودم دارم که گویی من بچه های آن ها هستم.

من آدم برون گرایی بودم و در حال حاضر هم هستم. من در سیاست اجتماعی و مدیریت مهارت زیادی دارم، به همین به من یک کار دولتی پیشنهاد شد. بعد از ۵ سال من کامران را زمانی که در یک پروژه برای یک کنگره کار می کردیم ملاقات کردم.

کامران از مجموعه ی آدم هایی که دیده بودم متفاوت بود. او خوب به نظر می آمد ساکت و خجالتی بود. ما مدت دو سال را برای قبل از ازدواج برای شناخت همدیگر انتخاب کردیم و بعد از ازدواج از محل خود به تهران نقل مکان کردیم. کامران اهل همین جاست. کامران در یک شرکت به عنوان تحلیل گر سیستم انرژی شروع به کار کرد و من هم شروع به مشاوره ی روابط عمومی و نویسندگی کردم. مشکلات ازدواج ما از ۲ سال قبل شروع شد و به سرعت افزایش یافت. برای من ۲ حادثه ناگوار اتفاق افتاد و پس از آن بند آمدن قاعدگی من بود که زود شروع شده بود. من به دکتر متخصص زنان مراجعه کردم و او با قرار دادن هرمون درمان من را شروع کرد.

هنگامی که من هنوز تحت نظر و آزمایش بودم درد مفاصل ها ران پا و دست هایم شروع شد. من به یک جراح ارتوپد مراجعه کردم، او نسخه هایی را تجویز کرد اما این تجویز او باعث شد تا تنگی نفس به بیماری های من اضافه شد. من می دانم که تحمل من و این وضعیت برای او سخت است به این دلیل من آدم افسرده ای هستم.

من معتقدم که ما زندگی زناشویی خوبی داریم. ما همدیگر را دوست داریم. با این که من درد زیادی دارم، نمی خواهم از او دوری کنم اما او از من دوری می کند، من از هر راهی وارد می شوم او دوری می کند.

● صحبت های مرد

▪ همسر ناسازگار

"سیما آدمی با لیاقتی است " این جمله را کامران ۳۵ ساله، قد بلند، دراز و باریک گفت. او به آرامی صحبت می کند و کلمات را با دفت انتخاب می کند. من از او خیلی حمایت نکردم. بعد از ۲ سال شکایت های او را یکی پس از دیگری شنیدم، دیگر صبر خود را از دست دادم. او یک آدم افسرده است و من بیشتر از این نمی توانم از او مواظبت کنم.

سیما برای هر دردی با دکتر صحبت می کند، من فکر می کنم این مسخره است. درد های کم ، چیز هایی هستند که بخواهیم با دکتر آن را مطرح کنیم. او همیشه باید ۲۵ شیشه دارو تجویز شده در کشوی کنارش داشته باشد.

ما از یک خانواده بزرگ هستیم که ۶ فرزند دارد که شامل ۲ جفت دوقلو است. پدر من دکتر شهر بود، اما نه پدرم و نه مادرم خیلی مریض نشدند. اگر شما بیمار باشید بدنتان ضعیف می شود. اگر من عسل خود را که هر روز می خورم قطع کنم والدینم هرگز به من تذکر نمی داند. ما یاد گرفتیم در بیرون سفت و محکم باشیم. پدر من آدم بسیار خوبی بود و هر اتفاق بدی را به چشم خوب به آن نگاه میکرد.

از سوی دگر من پسر بزرگ بودم و محبوب پدر ، و من این موضوع را می دانستم. من عاشق او بودم او کاملا بر عکس پدر سیما بود. البته ما هرگز عینا این کلمه را به زبان نیاوردیم، اما این را می دانستیم. پدر او هرگز در بیرون به کسی ناسزا نمی گفت اما در خانه به مادر او مرتبا فحش می داد و فریاد می زد.

زمانی که سیما را دیدم انرژی اش تمام بدنم را فرا گرفت. او خیلی خندان بود. من نمی توانستم باور کنم که او مرا به خود علاقه مند کرده است. او خوب، غیر متداول و تا حدی آماتور بود. در سال های کم اول زندگی هردوی ما خوشحال بودیم اما زمانی که مشکلات پزشکی او شروع شد، او دوست داشت برای هر درد کوچک به دکتر مراجعه کند.

یک شب زمانی که از سر کار برگشتم او فورا شروع کرد به تعریفی طولانی درباره نفس تنگی اش کرد و این که دکتر به او گفته که بیماری او غیر قابل تشخیص است. حالا به من بگویید که غیر قابل تشخیص بودن بیماری مشکل بزرگی است؟ من می دانم که او به مقدار زیادی به دلسوزی و هم دردی نیاز دارد.

این موضوع برای من بسیار دردناک است چون ۱۵ سال پیش هم مادر من در اثر نفس تنگی فوت کرد. پدرم هم یک سال قبل از او مرد. و هیچ کدام ما خبر نداشتیم که وضعیت مادرم وخیم است چون راجع به آن به کسی چیزی نمی گفت. اما سیما بیماریش را برای شاگردان من هم تعریف کرده.

من نمی توانم گفته های خود خواهانه ی او را تحمل کنم. من هم به تنهایی او هستم، اما من درباره ی هیچ چیز صحبت نمی کنم. او مشکلات زیادی دارد، من نمی خواهم این مشکلات به من هم برسد.

آخر هفته برای ما واقعا سخت است. ما نمی توانیم یک تصمیم بگیریم، من می خواهم که بیرون برویم اما او همه دقایق آن را می خواهد پر کند. ما به سختی با هم صحبت می کنیم. اما در شنبه و یکشنبه ها مرتبا برای هم استدلال می آوریم. من سیما را دوست دارم اما من از این نا سازگاری که او شروع کرده متعجبم.

● نظر مشاور

▪ روش های جدید برای ارتباط

سیما نسبت به مشکلات پزشکی سر سخت است، او احساس درد می کند، نا امید و بی حامی است. این جمله را مشاور گفت. او تلاش می کند که شوهرش را متقاعد کند تا در سختی ها با او باشد. به هر حال به زودی موانع و مشکلات سیما و کامران به وسیله ی شیوه های ارتباط و تلاش آن ها حل خواهد شد. مشکلات سلامتی سیما همیشه سر منشا همه ی اختلافات است.

هر دوی آن ها باید یاد بگیرند که با مشکلات دردناک کنار بیایند. و وانمود کند که همه چیز خوب است. سیما و کامران راه ها ی متفاوتی برای کنار آمدن دارند. سیما همیشه به طور پیوسته و سطحی صحبت می کند، اما شوهرش در هنگام صحبت کردن بار ها مکث می کند. و برای ارتباط بهتر در کلمات جستجو می کند. او به جای حل کردن مشکل سیما بیشتر او را خشمگین می کند.

سیما سکوت کامران را نمی پذیرد. در حقیقت حمایت یا دوری کردن از یک شخص ممکن است نا خود آگاه باشد. کامران برای حمایت و امید دادن به سیما عقب نشینی کرده و برای بهتر شدن احساسات او تلاش نمی کند. کامران به خوبی می داند تنها راه حمایت صحبت کردن به صورت شفاهی است. نتیجه ای که ما در یک ازدواج انتظار داریم، گفتگو و حمایت از یک دیگر است.

سیما باید یاد بگیرد که چگونه از شوهرش سؤال بپرسد که او ، هم بشنود و هم پاسخ دهد. اما کامران مرتبا ساکت بود. یک زوج باید یاد بگیرند تا در نحوه ی ارتباط، صحیح می کند.

یک تکنیکی وجود دارد که نفر اول درباره یک چیز می گوید چه احساسی دارد و نفر دوم پس از گوش کردن اطلاعاتی را جزء به جزء به آن اضافه می کند، زمانی که شروع به مکالمه با همسر خود می کنید به جای استفاده از عباراتی مثل "من می خواهم"، "من دوست دارم که بخواهم"، بهتر است از عبارتی مثل "من علاقه مندم..." استفاده کنیدو به جای "من متنفرم" از عبارت "من احساس می کنم که..." استفاده کنید.

برای مثال اگر سیما می گفت که "سقف چکه می کند، من نگرانم که شاید ما به یک سقف جدید احتیاج داشته باشیم" کامران یاد گرفته بود که بگوید " من اول به آن نگاه می کنم بعد می بینیم که چه راه حلی دارد." به جای این که با او مخالفت کند یا با خنده بگوید "فقط یک تکه کوچک چکه می کند."

تکنیک های دیگری وجود دارد که آن ها در ارتباط با یک دیگر یاد گرفتند این بود که الگویشان در بیشتر "بله و..." باشد به جای این که از "بله، اما..." استفاده کنند. هروقت شما بر حسب عادت از کلمه ی اما استفاده کنید، در طرف مقابل یک نگرانی ایجاد می شود.

کامران همچنین در آخر هفته از یک تکنیک استفاده می کند ، وقتی سیما می گوید برای آخر هفته یک دعوت شام را قبول کرده ، کامران می گوید : نقشه های تو برای آخر هفته جالب است اما به شرطی که ما زمان اضافی داشته باشیم. او هیچ وقت این در خواست را به صورت روک رد نکرد. او می توانست بگوید که من در این باره فکر می کنم. چیزی که سیما را عصبی می کند.

حدود یک سال بعد دکتر سیما متوجه شد که او به یک عمل جراحی نیاز دارد. سیما و کامران بعد از یک سال و نیم مشاوره ی خود را تمام کردند. و آن ها یاد گرفتند که مشاجره باید به اندازه باشد.



پورتال سیمرغ