به عقيده‌ي مردم، داروهاي ضد صرع و ميگرن اعتيادآورند، حال آنكه اين داروها ايجاد وابستگي رواني و اعتياد نمي‌كنند.



به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، داروهايي كه براي درمان بيماري‌هاي مختلف مصرف مي‌شوند، ممكن است، عوارض ناخواسته‌اي به دنبال داشته باشند، لذا با توجه به اينكه در صورت مصرف صحيح، سود حاصل از آنها بسيار بيشتر از مضرات ناشي از استفاده آنهاست، پزشك با در نظر گرفتن همه‌ي جوانب اقدام به تجويز اين داروها مي‌كند، لذا بايد عوارض ناخواسته‌ي مصرف اين مواد را در حد امكان جبران نمود، در مورد داروهاي



ضدصرع نيز اگر اين داروها مانند فني‌توئين، فنوباربيتال، پريميدون به علت تداخلي كه با ويتامين d دارند، باعث كاهش كلسيم خون مي‌شوند و اين فرايند مي‌تواند سبب ايجاد عوارضي مانند نرمي استخوان شود و با توجه به اينكه لبنيات منبع اصلي تامين كلسيم بدن است، لذا مصرف لبنيات و ميوه كه اكثرا داراي كلسيم بالايي هستند، در هنگام مصرف اين داروها توصيه مي‌شود.



پزشك براي درمان بيمار ميگرني يا مصروع، با توجه به نوع ميگرن يا صرع، داروهاي متفاوتي را تجويز مي‌كند و اين تجويز دارو با توجه به علت به وجود آورنده‌ي بيماري مورد نظر است؛ براي مثال داروي صرع كوچك و صرع بزرگ متفاوت است، لذا مصرف اين داروها زير نظر پزشك حائز اهميت بسيار است.



برخلاف نظر عده‌اي كه اين داروها را اعتيادآور مي‌دانند و سعي در كم كردن دوز مصرفي يا قطع دارو، بدون مشورت پزشك دارند، بايد به خاطر داشت كه هر چند ممكن است، بعضي از اين داروها وابستگي خفيف جسمي ايجاد كنند، ولي وابستگي رواني ايجاد نمي‌كنند و با توجه به اينكه ‌اعتياد، شامل وابستگي جسمي و رواني است، پس اين دارو را نمي‌توان اعتيادآور ناميد و در صورت لزوم تحت كنترل پزشك مي‌توان اين داروها را با داروهاي ديگر جايگزين و با مشاهده‌ي بهبودي با نظر پزشك معالج دوز آنها را كاست يا مصرف دارو را قطع كرد.



بديهي است، عدم مصرف صحيح اين داروها مي‌تواند باعث ايجاد و عوارض جبران ناپذيري شده و معضلاتي را به وجود آورد، مثلا در مورد صرع، عدم مصرف صحيح داروهاي تجويز شده ممكن است، سبب تبديل صرع كوچك به بزرگ شود.



برخلاف عقيده‌ي رايج كه صرع درمان ندارد، كنترل اين بيماري و حتي معالجه‌ي كامل آن امكانپذير است، صرع با شيوع 7 تا 9 مورد در هر 1000 نفر يكي از بيماري‌هاي شايع تمام كشورهاست و محدود به سن، نژاد و جنس خاص نيست، صرع شايع‌ترين بيماري عصبي كودكان است، كه مي‌تواند معلول علل زيادي مانند كم كاري غده‌ي پاراتيروئيد، تومورها، مننژيت و كمبود كلسيم خون باشد، درمان صرع با توجه به عامل به وجودآورنده آن متفاوت است، ضمن اينكه انواع مختلف صرع پيش آگهي‌هاي متفاوتي دارد، براي مثال در صرع كوچك كه در كودكان 6 تا 14 سال شايع است و يكي از نشانه‌هاي آن جا انداختن لغات ساده در ديكته است، 30 درصد بيماران پس از بلوغ بهبود مي‌يابند، 30 درصد پس از بلوغ نيز دچار حمله مي‌شوند و 30 تا 50 درصد موارد به صرع بزرگ تبديل مي‌شود. نكته‌ي مهم اينكه بيماري صرع در اكثر موارد قابل كنترل بوده و با درمان مناسب تعداد حملات كم شده و بايد توجه داشت كه در عده‌اي مانند مثال ذكر شده، درمان مناسب مي‌تواند بهبود كامل را به دنبال داشته باشد كه در اين موارد شخص مجاز است، زير نظر پزشكان داروي خود را قطع نمايد، به هر حال اين باور كه بيماري صرع يك مشكل دائمي است و معمولا به خصوص در مورد بانوان باعث بروز مشكلاتي مانند بد رفتاري همسر، بي‌توجهي خانواده‌ي همه و به دنبال آن دريافت ناكامل خدمات درماني كه مي‌تواند باعث به بر هم خوردن وضعيت بيمار و بدتر شدن روابط خانوادگي شود، نادرست است، چرا كه بسياري از بيماران با كنترل مناسب به ندرت سالي يكبار و يا هر چند سال يكبار اين مشكل را تجربه مي‌كنند.