تاخیر در زبان باز کردن؟؟!!

[نسو ين]

سلام
لطفا من را راهنمايي كنيد پسر من 20 ماهه است ولي هنوز به جز چند كلمه مامان و بابا و ... چيزي نميگه البته متوجه ميشه وقتي چيزي ميگيم اما از حرف زدن خبري نيست.در ضمن من ايران نيستم و پسرم تقريبا دوزبانه است از پدرش بيشتر زبان دوم رو ميشنوه اما نه هميشه من بيشتر زبان فارسي .من خيلي نگرانش هستم نميدونم اصلا بايد زبان دوم قطع كنم يا نه چون از 2 سالگي بايد بره مهد كودك .آيا الان در اين سن حرف نزدن دير ؟
كمكم كنيد لطفا.آیا باید تست شنوایی بدم.

[دکتر سید حمید سجاد]

در سن یک سالگی کودکان 3-1 کلمه را باید بیان کنند اگر دستور یک مرحله ای داده شودمی توانند اجرا کنند

در سن 2 سالگی عبارات 3-2 کلمه ای را باید بتوانند ادا کنند. در این سن نصف کلامی که ادا می شود توسط اطرافیان قابل فهم است. دستورات دو مرحله ای را می تواند اجرا کند

اگر به همین ترتیبی که عرض کردم وجود دارد نباید مشکلی باشد. والدین می توانند به تکلم بهتر کودک کمک کنند.
عملکرد کودکان دو زبانه بهتر از کودکانی هست که یک زبان می آموزند


تکلم و حرف زدن

والدين چه کمکي مي توانند انجام دهند :

کودکان حرف زدن را از طريق شنيدن ياد مي گيرند و مدتها قبل از به حرف درآمدن ،‌حرف اطرافيان خود را درک مي کنند . نکته مهم اين است که سال اول عمر در تکامل و يادگيري به موقع زبان در آنها بسيار حياتي است در نتيجه بهترين روش براي کمک به تکلم کودکان ،‌صحبت کردن مداوم با آنها ،‌گوش دادن و سپس نشان دادن واکنش مناسب در قبال آنهاست .

اغلب کودکان در سال دوم عمر ، جملات کوتاه را درک مي کنند و در واقع آماده صحبت کردن مي شوند . اغلب کودکان معمولاً اولين کلمات خود را بين ۱۲ تا ۱۸ ماهگي ادا مي کنند که معمولاً شامل نام فرد ، حيوان يا اعضاي بدن و يا چيزهاي مهم روزمره که بکرات شنيده است ، مي باشد . البته کلمات اوليه کودک ممکن است مفهوم نباشد و به درستي ادا نشود .

بسياري از کودکان در هنگام بازي ، با خود حرف مي زنند که غالباً نامفهوم است . در واقع آنها با اين کار مشغول تمرين حرف زدن هستند و هر چه اطرافيان کودک او را در صحبت هاي نامفهومش همراهي کنند ،‌کودک به صحبت کردن بيشتر تشويق مي شود .

هنگام حرف زدن با کودک به نکات زير توجه کنيد :

مستقيماً به او نگاه کرده و صحبت کنيد .

در صحبت خود هميشه از کلمات کليدي مثل نام خود کودک يا وسايل مربوطه به او استفاده کنيد .

بازي با کلمات را با کودکان حتي پيش از آن که آنها اولين کلمه خود را به زبان بياورند ، انجام دهيد . يکي از اين بازيها نشان دادن اشياء اطراف کودک و ذکر نام آنها است و سپس کودک را به تکرار آن کلمات تشويق کنيد . اين کار را در هر فرصتي که دست مي دهد و بطور مرتب انجام دهيد . بعنوان مثال مي توانيد در هنگام لباس پوشاندن کودک ، نام لباسهايي را که به او مي پوشانيد را مرتباً به او بگوييد . نکته مهم اين است که نام هر چيز بايد بلافاصله به محض اشاره به آن ذکر شود در صورتي که فاصله بيافتد ، کودک فراموش مي کند که اين کلمه مربوط به چيست .

با کودک در مورد موضوعاتي که برايش جالب است مانند اسباب بازي مورد علاقه اش صحبت کنيد . وقتي کودک مشغول کاري است مي توان با او در مورد کاري که دارد انجام مي دهد صحبت کنيد و او را نيز تشويق کنيد تا در اين گفتگو شرکت کند . بعلاوه صحبت در مورد کارهاي روزمره اي که در اطرافش اتفاق مي افتد و تکرار صحبت در مورد آنها ،‌کودک را در يادگيري اين کلمات کمک مي کند . در توضيح دادن به کودک به زباني صحبت کنيد که برايش قابل فهم باشد و از حالات مختلف چهره و حرکات دستهاي خود کمک بگيريد .

استفاده از کتابها و مجلاتي که تصاوير زياد و جالب دارند ، در آموزش زبان به کودک مفيد است . آنها با اين کار نام اجسام و افراد مختلف را ياد مي گيرند و به مرور قادر خواهند بود که تصاوير مشاهده شده را توضيح دهند .

گوش دادن به يکديگر بسيار مهم است ،‌کودکان بايد ياد بگيرند که هنگام صحبت والدين به آنها گوش دهند و والدين نيز بايد به حرف کودکان خود گوش فرا دهند . اين عمل به کودک نشان مي دهد که شما حرف او را مي فهميد و در نتيجه کودک به حرف زدن بيشتر تشويق مي شود .

سعي کنيد زبان « من درآوردي » کودک خود را بفهميد . اين مسئله او را براي حرف زدن بيشتر تشويق مي کند . لازم نيست بطور مرتب اشتباهات کلامي او را تصحيح کنيد اين کار ممکن است او را از حرف زدن بترساند . بلکه بهتر است معني کلمات را با استفاده مکرر آنها در موارد مختلف به کودک آموزش دهيد .

در هنگام حرف زدن با کودک خود بهتر است به جاي ايستاده و از بالا ، سعي کنيد هم قد او شويد و بصورت چشم در چشم با او صحبت کنيد .

هر چه کودک بيشتر تشويق به صحبت شود و يا به سئوالاتي که از او مي شود پاسخ دهد ،‌به همان ميزان سريعتر حرف زدن را مي آموزد

به نقل از بخش سلامت صدا و سیما

[دکتر سید حمید سجاد]

دکتر کاترین مونت زبانشناس بلژیکی، در تز دکترای خود به بررسی عملکرد مغزی بچه های دو زبانه و مقایسه آن با بچه های تک زبانه پرداخته است. او در کار تحقیقی که در این زمینه انجام داده، تفاوت های قابل ملاحظه ای را بین عملکرد مغزی این بچه ها با هم مشاهده کرده است.
تحقیقات پیشین نشان داده بودند که هر چه آموزش زبان دوم در سن کمتری شروع شود، فراگیری کامل تر و امکان دو زبانه شدن بیشتر است.
نکته ی جدید و جالبی که در تحقیقات خانم مونت به چشم می خورد این است که آموزش زبان دوم در سن پایین، قابلیت عملکرد مغز را در زمینه های ادراکی نیز افزایش می دهد.

در حقیقت ابزاری که خانم مونت برای بررسی عملکرد مغزی این بچه ها استفاده نموده است، دستگاه "رزنانس مانیتیک هسته ای" است. این دستگاه قادر است به ما نشان دهد که هر فعالیتی، کدام بخش مغز را فعال می کند. در حقیقت وقتی ما حرکت می کنیم، یا حرف می زنیم یا کتاب می خوانیم، بخش های خاصی از مغز ما فعال می شوند. این دستگاه به دانشمندان کمک می کند که بخش های گوناگون مغز که در یک فعالیت سهیم هستند را، شناسایی کنند.

دکتر مونت با استفاده از این دستگاه به مقایسه فعالیت های مغزی بچه های دو زبانه و تک زبانه پرداخت. برای این کار 30 کودک دو زبانه و تک زبانه را که سن شان بین 7 تا 11 سال بود برگزید و از آن ها آزمون های ادراکی گذراند و در حین این آرمون ها به بررسی فعالیت های مغزی این کودکان پرداخت


این آزمون ها، تمرین های گرامری، طبقه بندی لغات و نیز جمع و تفریق را شامل می شدند. دکتر مونت مشاهده کرد مغز بچه های دو زبانه نسبت به بچه های تک زبانه، احتیاج به فعالیت کمتری برای حل این تمرین ها دارد. به عبارتی مغز بچه های تک زبانه برای حل آزمون ها - از هر نوعش - نیازمند فعالیت شدیدتری است و به این جهت، سلول های مغزی بیشتری باید بسیج شوند.
تفاوت این کودکان تک زبانه با بچه هایی که از سنین بسیار کم در معرض دو زبان بوده اند، شدیدتر می شود. در کودکانی که پدر و مادرانشان زبان های مادری متفاوتی دارند و از همان ابتدا کودک در محیطی دو زبانه شناور است، این قابلیت ها نمایان تر است.

نتیجه این که هر چه ما از سن کمتری شروع به یادگیری زبان دوم کنیم، مغز ما برای فعالیت های ذهنی و ادراکی آمادگی بیشتری پیدا می کند.

خبر گزاری ایسنا

[دکتر زهرا شعرا]

سلام
همین که مطمئن یاشید که از لحاظ شنوایی مشکلی نداره کافی هست. نگران نباشید . در این سن مخصوصا برای پسرها چنین چیزی طبیعی هست . چون کلا نیم کره راستشون ( زبان آموزی ) از نیم کره چپ ( قدرت تحلیل ) ضعیف تر هست . حتی نگران 2 زبانه بودنش هم نباشید . اینقدر فعالیتهای مغز پیچیده و منظم هست که خیلی راحت ( اما طی مراحل خاصی ) هر دو زبان را بهتر از شما و باباش یاد میگیره . پیشنهاد من به شما این هست که بیشتر باهاش حرف بزنید . بیرون ببریدش . و مطمئنا مهد کودک و تعامل با دیگر کودکان خیلی برای رشد زبانش خوب هست .