اختلال بیش فعالی - نقش رفتار درمانی
رفتار درمانی
تقویت مثبت رفتارهای عادی توسط معلمان و والدین به همراه بیتجهی و تندمزاجی ها و پرخاشجوییهای کودک و تمهیدات رفتاری ـ شناختی، مجموعه درمانی موثری را تشکیل میدهند. در رویکرد رفتاری ـ شناختی، کودک خود کانون تغییرات خویش است و با خودگردانی، طی مشاهده خود به مقابله با بیاختیاری و کمبود توجه و فقدان نگرش آگاهانه میپردازد. به نظر میرسد ترکیب دارو و درمان با درمانهای رفتاری ـ شناختی، موفقترین روش در درمان این اختلال باشد. روشهای رفتار درمانی زیر برای درمان پیشنهاد میشود:
▪ مشاوره فردی، گروهی یا خانوادگی
▪ برنامهریزی آموزش (مخصوص دانشآموزان بیشفعال)
▪ رژیم غذایی (کم کردن شکر و رنگهای مصنوعی از برنامه غذایی)
ضرورت روان درماني
از درمانهاي غيردارويي ديگر، "روان درماني" براي كودكان بيش فعال است. چون تعدادي از مبتلايان به " adhd" يا "بيش فعال" اختلالات ديگري از قبيل افسردگي و اضطرابي مثل وسواس و... را هم تجربه مي كنند از همين رو، روان درماني براي درمان اختلالات همراه، لازم است. ضمن اينكه خانواده درماني هم توصيه مي شود، به اين دليل كه وجود اختلال بيش فعالي مشكلاتي در كل سيستم خانواده به وجود مي آورد يا مشكلات موجود در خانواده را تشديد مي كند.
رواندرماني
اين درمان توسط يك تيم روانپزشك ـ روانشناس انجام ميشود و در آن دو مسئله مورد توجه قرار مي گيرد:يكي واكنشها و رفتار فرد و ديگري تفكرات ونگرشهايي كه علايم را تشديد ميكند. به بيمار ياد داده ميشود كه چگونه در شرايط مشكلزا واكنشها و رفتارهاي خود را كنترل نمايد. با اين شيوه درمان (رفتار درماني) واكنشهايي مثل خشم، افسردگي و آسيب به خود تحت كنترل درآمده و كودك قادرخواهد بود ارتباط بهتري بين فكر و جسمش برقرار سازد و به فكر روشني دست يابد. رفتار درماني خصوصا براي كودكان 7-13 سال بسيار مناسب است. از سوي ديگر به بيمار نشان داده ميشود كه چگونه يك مدل فكري و يك نگرش،علايم بيماري را تشديد ميكند و بر اثر آن بيمار بدون علت عصباني يا مضطرب ميشود و اين حس منفي منجر به واكنشي منفي ميشود. در مجموع سعي ميشود با اين شيوه درمان، مهارتهاي ذهني فرد در كنترل رفتار و برقراري روابط اجتماعي افزايش يابد
ضرورت روان درمانی
از درمانهای غیردارویی دیگر، "روان درمانی" برای كودكان بیش فعال است. چون تعدادی از مبتلایان به " adhd" یا "بیش فعال" اختلالات دیگری از قبیل افسردگی و اضطرابی مثل وسواس و... را هم تجربه می كنند از همین رو، روان درمانی برای درمان اختلالات همراه، لازم است. ضمن اینكه خانواده درمانی هم توصیه می شود، به این دلیل كه وجود اختلال بیش فعالی مشكلاتی در كل سیستم خانواده به وجود می آورد یا مشكلات موجود در خانواده را تشدید می كند.
نقش سايکوتراپي يا رواندرماني در رابطه با کودکان بيشفعال تواءم با نقص توجه
معمولا در کنار دارودرماني، سايکوتراپي هم انجام ميگيرد و حتي گاهي اوقات که با adhd خفيف مواجه هستيم، بدون اتکا به درمان دارويي فقط با توصيه به خانوادهها آن را کنترل ميکنيم.
رفتار درماني قطعا اثربخشي دارو را در کودکان مبتلا به adhd بالا ميبرد و روند درماني آنها را تسهيل ميکند.
نقص دو ميانجي شيميايي دوپامين و نوراپي نفرين در سيستم اعصاب مرکزي کودک ميتواند باعث بروز "adhd" يا «اختلال بيش فعالي توام با نقص توجه» شود
اگر عارضه «بيش فعالي تواءم با نقص توجه» به موقع درمان نشود، در بزرگسالي ميتواند مشکلات متعددي ايجاد کند
رفتاردرماني قطعا اثربخشي دارو را در کودکان مبتلا به adhd بالا ميبرد و روند درماني آنها را تسهيل ميکند
عضو تحریریه علمی ایران سلامت
علاقه مندي ها (Bookmarks)